Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Data założenia 1947
Państwo  Polska
Adres pl. Katedralny 14
50-329 Wrocław
Rektor ks. dr Kacper Radzki
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiu
Ziemia51°06′52,9″N 17°02′53,7″E/51,114694 17,048250
Strona internetowa
Neogotycki budynek Seminarium oddany w 1894 – widok z wieży archikatedry
Kaplica w budynku seminarium

Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne we Wrocławiuseminarium duchowne we Wrocławiu, kształcące księży katolickich dla archidiecezji wrocławskiej.

Historia[edytuj]

Utworzone przez bpa Kaspra z Łagowa w październiku 1565 w wyniku realizacji uchwał Soboru Trydenckiego. Formowało wówczas powołanych do kapłaństwa od Śląska Cieszyńskiego aż po Brandenburgię. Pierwszym rektorem seminarium był kanonik dr Teodor Lindanus. Pierwsi alumni zamieszkali w jednym z budynków kapitulnych, a na wykłady uczęszczali do kościoła św. Marcina. W 1572 wybudowano dla alumnów specjalny budynek nad Odrą, tzw. Alumnat. W 1575 wrocławski biskup Marcin Gerstmann, chcąc ochronić alumnów przed nadmiernym wpływem protestantyzmu, przeniósł seminarium do Nysy. Seminarium zaczęli prowadzić jezuici z Nysy. W 1656 seminarium powróciło do Wrocławia, a od 1702 klerycy studiowali na powstałej wówczas dwuwydziałowej Akademii Leopoldyńskiej, później zaś na wydziale teologii katolickiej utworzonego w 1811 nowego Uniwersytetu. Aż do 1918 uniwersyteckie studium teologii trwało siedem semestrów, a następnie kandydaci do kapłaństwa wstępowali na rok do Alumnatu wrocławskiego, aby bezpośrednio przygotować się do pracy duszpasterskiej. Studenci teologii mieszkali w konwikcie, od 1895 w nowo zbudowanym Collegium Georgianum przy pl. Katedralnym 14. Klerycy mieszkali w odbudowanym w 1731 Alumnacie na Ostrowie Tumskim, który w związku z wydłużeniem przez Stolicę Apostolską okresu formacji do 6 lat okazał się zbyt mały. W 1935 oddano do użytku nowy Alumnat (Albertinum) na wrocławskich Karłowicach, przy obecnej ul. Przybyszewskiego.

Po wojnie seminarium zainaugurowało swoją działalność 8 października 1947. Na pierwszy rok zgłosiło się 24 alumnów. W okresie powojennym seminarium wykształciło i uformowało 1500 księży pracujących głównie w archidiecezji wrocławskiej, ale także w wielu krajach Europy i poza jej granicami.

W 1968 Stolica Apostolska erygowała Papieski Wydział Teologiczny, pozwalający rozwijać naukowy warsztat seminarium. W 1990 z inicjatywy ks. kardynała Henryka Gulbinowicza powstało, jako prekursorskie w Polsce, a drugie w Europie, przedsięwzięcie – Annus Propedeuticus, czyli specjalna formacja dla roku pierwszego. Ma ona miejsce w klasztorze pocysterskim w Henrykowie.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]