Anatolij Isajew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anatolij Isajew
Pełne imię i nazwisko Anatolij Konstantinowicz Isajew
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1932
Moskwa
Data i miejsce śmierci 10 lipca 2016
Moskwa
Wzrost 169 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1949–1951 Salut Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1952–1953 WWS Moskwa 4 (1)
1953–1962 Spartak Moskwa 159 (54)
1963–1964 Szynnik Jarosław 53 (15)
W sumie: 216 (70)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1955–1959  ZSRR 16 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1965–1967 DJuSSz Spartak Moskwa
(asystent)
1967–1972 Spartak Moskwa
(asystent)
1973 DJuSSz Spartak Moskwa
(asystent)
1974 Ararat Erywań (asystent)
1975 DJuSSz Spartak Moskwa
(asystent)
1976–1977 Spartak Moskwa (asystent)
1976–1989 ZSRR U-18
(asystent)
1980–1984 Tiekstilszczik Iwanowo
1985–1987 Rotor Wołgograd
1987–1988 Tiekstilszczik Iwanowo
1989 Szynnik Jarosław (asystent)
1989–1991 Gieołog Tiumeń (dyrektor)
1990 Irak olimpijska (asystent)
1990–1991 ZSRR olimpijska
(asystent)
1991 Gieołog Tiumeń (asystent)
1992–1993 Rosja U-21 (asystent)
1992–1994 Rotor Wołgograd
(asystent-konsultant)
1996–1997 Dinamo-Gazowik/FK Tiumeń
(asystent)

Anatolij Konstantinowicz Isajew, ros. Анатолий Константинович Исаев (ur. 14 lipca 1932 w Moskwie, ZSRR, zm. 10 lipca 2016 w Moskwie, Rosja) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, olimpijczyk, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu Zakładu Krasnyj Proletarij Salut Moskwa. W 1952 rozpoczął karierę piłkarską w WWS Moskwa, skąd w następnym roku przeszedł do Spartaka Moskwa. W Spartaku występował prawie przez całość swojej kariery. W 1963 odszedł do Szynnika Jarosław, w którym zakończył karierę piłkarską w 1964.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

21 sierpnia 1955 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim z RFN wygranym 2:1. Ponadto występował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego, w składzie której zdobył złoty medal na igrzyskach olimpijskich w Melbourne 1956.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Od 1965 do 1977 pracował na różnych stanowiskach w klubie Spartak Moskwa. Jedynie w 1974 zgodził się na propozycję byłego spartakowca, Nikity Simoniana by pomagać mu trenować Ararat Erywań. Od 1980 do 1988 samodzielnie prowadził kluby Tiekstilszczik Iwanowo i Rotor Wołgograd. Jednocześnie w latach 1976-1989 pracował w sztabie szkoleniowym juniorskiej reprezentacji ZSRR. W 1989 pomagał trenować Szynnik Jarosław, a potem pracował na stanowisku dyrektora klubu Gieołog Tiumeń, a w 1991 zmienił funkcje na asystenta trenera tiumeńskiego klubu. Również od 1990 do 1991 pomagał trenować olimpijskie reprezentacje Iraku i ZSRR. W latach 1992-1993 pracował w sztabie szkoleniowym rosyjskiej młodzieżówki. W międzyczasie do 1994 jako konsultant pomagał prowadzić Rotor Wołgograd. Od 1996 do 1997 pracował na stanowisku asystenta trenera klubu Dinamo-Gazowik, który w tym czasie zmienił nazwę na FK Tiumeń.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1953, 1956, 1958, 1962
  • wicemistrz ZSRR: 1954, 1955
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1957
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1958
  • finalista Pucharu ZSRR: 1957

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]