Aleksandr Keller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Keller
Pełne imię i nazwisko Aleksandr Andriejewicz Keller
Data i miejsce urodzenia 4 maja?/17 maja 1911
Bolszaja Dmitrijewka, gubernia saratowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1983
Ałmaty, Kazachska SRR
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1936 GCOLIFK Moskwa ? (?)
1938–1940 Torpedo Gorki 26 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub
1938–1940 Torpedo Gorki
1940–1941 Traktor Stalingrad
1951–1959 Dinamo Kirow
1960–1963 Paxtakor Taszkent
1964–1965 Kajrat Ałmaty
1965 Kajrat Ałmaty (dyr.techniczny)
1966–1967 Terek Grozny
1968 Kajrat Ałmaty
1969–1970 Ałga Frunze
1971 Paxtakor Taszkent

Aleksandr Andriejewicz Keller, ros. Александр Андреевич Келлер (ur. 4 maja?/17 maja 1911 we wsi Bolszaja Dmitrijewka, w guberni saratowskiej, Imperium Rosyjskie; zm. 19 stycznia 1983 w Ałmaty, Kazachska SRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia niemieckiego, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Niemców nadwołżańskich. Wcześniej został sierotą - matka zmarła w 1917, a ojciec w 1921, po czym do 1925 wychowywał się w sierocińcu. W latach 1932-1936 studiował w Państwowym Centralnym Orderu Lenina Instytucie Kultury Fizycznej (ros. GCOLIFK) w Moskwie. Wtedy również bronił barw moskiewskich zespołów amatorskich. W 1938 rozpoczął karierę piłkarską w zespole Torpedo Gorki, dokąd został skierowany po ukończeniu studiów na stanowisko głównego trenera klubu. W październiku 1940 roku zakończył karierę piłkarza.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem rozpoczął pracę szkoleniowca. W latach 1938-1940 łączył funkcje piłkarskie i trenerskie w klubie Torpedo Gorki. 4 listopada 1940 został mianowany na stanowisko starszego trenera Traktoru Stalingrad, w którym pracował do rozpoczęcia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.

Po publikacji dekretu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR „W sprawie przesiedlenia Niemców mieszkających w rejonie Wołgi” z 28 sierpnia 1941 roku została zlikwidowana Autonomiczna Republika Niemców Nadwołżańskich i przeprowadzono całkowitą deportacje Niemców. Został deportowany i Aleksandr Keller do Kazachstanu, miasto Zyrjanowsk. Jego żonie udało się dostać do Charkowa. Później został zmobilizowany do armii pracy. Od 1941 do 1951 roku był skazany i zesłany do „Vjatlagu”, Vjatskiego łagru pracy w obwodzie kirowskim. Początkowo pracował ścince lasu, a następnie przebywał w statusie „osiedlenia”. W 1947 roku ponownie spotkał się z żoną. W 1949 w Vyatlagu urodziła się córka - Natalia[1].

Po wyjściu z łagru od 1951 do 1959 prowadził Dinamo Kirow. W 1960 został zaproszony na stanowisko starszego trenera Paxtakoru Taszkent, którym kierował do 3 lipca 1963[2]. W 1964 dołączył do sztabu szkoleniowego Kajratu Ałmaty, w którym najpierw stał na czele klubu, a potem pracował jako dyrektor techniczny. Od 1966 do 1967 trenował Terek Grozny, po czym ponownie wrócił do kierowania Kajratem Ałmaty. W latach 1969-1970 prowadził Ałgę Frunze, a w 1970 ponownie trenował Paxtakor Taszkent.

Po zakończeniu pracy trenerskiej w latach 1972-1982 pracował jako dyrektor Szkoły Piłkarskiej w Ałmaty.

19 stycznia 1983 zmarł w Ałmaty w wieku 80 lat[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Dinamo Kirow

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]