Gawriił Kaczalin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gawriił Kaczalin
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Gawriił Dmitrijewicz Kaczalin
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia?/17 stycznia 1911
Moskwa
Data i miejsce śmierci 23 maja 1995
Moskwa
Wzrost 180 cm
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1928 Wolny Trud Kazań
1933–1934 Dynamo Homel
1936–1942 Dinamo Moskwa 36 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1945–1948 Trudowyje Riezierwy Moskwa
1949–1952 Lokomotiw Moskwa
1954 ZSRR (asystent trenera)
1955–1958 ZSRR
1960–1962 ZSRR
1963 Paxtakor Taszkent
1964–1965 Dinamo Tbilisi
1965 ZSRR U-21
1966–1968 ZSRR olimpijska
1968–1970 ZSRR
1971–1972 Dinamo Tbilisi
1973–1974 Dinamo Moskwa
1975 Paxtakor Taszkent

Gawriił Dmitrijewicz Kaczalin, ros. Гавриил Дмитриевич Качалин (ur. 4 stycznia?/17 stycznia 1911 w Moskwie, zm. 23 maja 1995 tamże) – radziecki piłkarz, trener.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kaczalin jako piłkarz występował w radzieckich klubach, takich jak Wolny Trud Kazań i Dynamo Homel. W 1936 został piłkarzem Dinama Moskwa. W barwach tej drużyny dwukrotnie zdobył mistrzostwo Wyższej ligi ZSRR w latach 1937 i 1940. Dołożył do tego także Puchar ZSRR w 1937. Przez 6 lat gry dla Dinama zagrał w 36 spotkaniach. W 1942 zakończył karierę piłkarską.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1936 Dynamo Moskwa  ZSRR Wyższa liga ZSRR 2 0
1937 11 0
1938 5 0
1939 9 0
1940 9 0
1941 0 0

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Kaczalin swoją pracę jako trener rozpoczął w 1945 w moskiewskim klubie Trudowyje Riezierwy Moskwa. Od 1949 do 1952 pracował na ławce trenerskiej Lokomotiwu Moskwa. Podczas pracy w tej drużynie zanotował spadek z Wyższej Ligi w 1950. W kolejnym sezonie udało mu się wprowadzić zespół Lokomotiwu ponownie do najwyższej klasy rozgrywkowej.

W 1954 przyjął posadę asystenta trenera reprezentacji ZSRR, a w 1955 pierwszego trenera reprezentacji. Jako selekcjoner ZSRR zadebiutował 26 czerwca 1955 przeciwko Szwecji, wygranym aż 6:0. Podczas Igrzysk Olimpijskich 1956 w Melbourne poprowadził ZSRR do pierwszego w historii złotego medalu. Podczas Mistrzostw Świata 1958 dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał 0:2 z gospodarzem turnieju Szwecją. Pod koniec 1958 zakończył pracę z kadrą. Powrócił na stanowisko selekcjonera w maju 1960. W lipcu tego samego roku poprowadził ZSRR do zwycięstwa w pierwszych w historii Mistrzostwach Europy. W meczu finałowym ZSRR pokonał Jugosławię 1:0. Podczas Mistrzostw Świata 1962 ponownie doprowadził zespół do ćwierćfinału turnieju. Po tym turnieju zakończył pracę z kadrą ZSRR.

W 1963 pracował w drużynie Paxtakor Taszkent. Od 1964 trenował Dinamo Tbilisi. W pierwszym sezonie na ławce trenerskiej drużyny z Tbilisi doprowadził drużynę do mistrzostwa Wyższej ligi ZSRR.

W 1965 został trenerem reprezentacji ZSRR U-21. W latach 1966–1968 pracował z reprezentacją olimpijską ZSRR. W 1968 po raz trzeci został trenerem pierwszej reprezentacji ZSRR. W 1970 po raz trzeci poprowadził drużynę ZSRR na Mistrzostwach Świata. Ponownie dotarł wraz z drużyną do ćwierćfinału. Po Mundialu ostatecznie zakończył pracę z kadrą.

W latach 1971–1972 po raz drugi prowadził Dinamo Tbilisi, dwukrotnie kończąc sezon Wyższej ligi ZSRR na 3. miejscu. W 1973 został trenerem zespołu, w którym grał podczas kariery piłkarskiej, czyli Dinamo Moskwa. Karierę trenerską zakończył w 1975 w zespole Paxtakor Taszkent.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik[edytuj | edytuj kod]

Dynamo Moskwa

Trener[edytuj | edytuj kod]

ZSRR

Dinamo Tbilisi

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]