Antymonoglukonian sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antymonoglukonian sodu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H35Na3O26Sb2
Masa molowa 907,88 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 16037-91-5
PubChem 16683012[1]
DrugBank DB05630[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC P01CB02
Stosowanie w ciąży kategoria ?[4]

Antymonoglukonian sodu (łac. natrii stibogluconas) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, związek antymonu pięciowartościowego, lek stosowany w leczeniu leiszmaniozy.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Mechanizm działania antymonoglukonianu sodu nie jest poznany[5]. Nie zostało również wyjaśnione czy antymonoglukonian sodu jest prolekiem, czy też aktywną postacią leku[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Antymonoglukonian sodu jest stosowany w leczeniu[4]:

  • leiszmaniozy trzewnej (kala-azar, czarna febra, gorączka dum-dum)
  • leiszmaniozy skórnej
  • leiszmaniozy skórno-śluzówkowej

Antymonoglukonian sodu znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2015)[6].

Antymonoglukonian sodu nie jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018)[7].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Antymonoglukonian sodu może powodować następujące działania niepożądane u 1–2% pacjentów: ból brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka[8]. Antymonoglukonian sodu wydłuża odstęp QT oraz może powodować odwrócenie lub spłaszczenie załamków T[4][8]. Podczas dożylnego podawania leku może wystąpić przejściowy ból w przebiegu żyły i niekiedy zakrzepowe zapalenie tej żyły[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antymonoglukonian sodu (CID: 16683012) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Antymonoglukonian sodu (DB05630) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Sodium Stibogluconate SC-202815 (ang.). Santa Cruz Biotechnology. [dostęp 2018-06-13].
  4. a b c d Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. T. 1. Warszawa: Medical Tribune, 2010, s. 58–59. ISBN 978-83-60135-94-5.
  5. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać F. Frézard, C. Demicheli, R.R. Ribeiro. Pentavalent antimonials: new perspectives for old drugs. „Molecules”. 14 (7), s. 2317–2336, 2009. DOI: 10.3390/molecules14072317. PMID: 19633606. 
  6. WHO Model List of Essential Medicines 19th List (ang.). Światowa Organizacja Zdrowia, 2015. s. 16. [dostęp 2018-06-13].
  7. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2018-04-16. [dostęp 2018-06-13].
  8. a b c Pentostam Injection Summary of Product Characteristics (ang.). GlaxoSmithKline UK, 2007. [dostęp 2018-06-13].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.