Apolinary Kątski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Apolinary Kątski
Apolinary Kątski.PNG
Apolinary Kątski
Data i miejsce urodzenia 23 października 1825
Warszawa
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1879
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki muzyka

Apolinary Kątski (ur. 23 października 1825 w Warszawie, zm. 29 czerwca 1879 tamże) – polski skrzypek, kompozytor i pedagog muzyczny; w 1861 założył Instytut Muzyczny w Warszawie.

Apolinary Kątski pochodził z rodziny muzyków. Jego brat Stanisław był również skrzypkiem, bracia Antoni i Karol pianistami.

W wieku pięciu lat wystąpił jako cudowne dziecko na dworze carskim w Petersburgu.

W latach 1861-1879 był dyrektorem oraz nauczycielem wyższej klasy skrzypiec (jego uczniem był m.in. Konstanty Gorski) tej uczelni, przemianowanej w 1919 roku w Państwowe Konserwatorium Muzyczne. Karierę muzyczną rozpoczął w wieku 4 lat, początkowo pod okiem ojca - Grzegorza Kątskiego, a następnie Niccolò Paganiniego. Koncertował m.in. w Petersburgu, Wiedniu, Paryżu i Londynie (m.in. w czasie uroczystości koronacyjnych królowej Wiktorii w 1837 r.). W latach 1853-1859 był solistą dworu carskiego w Sankt Petersburgu.

Ważniejsze kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • Koncert skrzypcowy
  • Wielka fantazja na motywach z opery „Łucja z Lammermoor” op. 2
  • Kaprys charakterystyczny „Kaskada” op. 3
  • Mazur sielankowy op. 4
  • L’echo caprice-étude op. 5
  • Le rêve d’une jeune châtelaine op. 6
  • Le départ du Chevalier op. 11
  • Six caprices-études artistiques op. 16
  • Reminiscences op. 18, walc

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]