Baszta Koci Ogon w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baszta Koci Ogon w Toruniu
Ilustracja
Od lewej: Brama Chełmińska, baszty nr 27, 25, Koci Ogon i areszt miejski
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość Toruń
Typ budynku baszta
Styl architektoniczny gotyk
Ukończenie budowy 2. połowa XIII wieku
Ważniejsze przebudowy ok. 1500
Zniszczono 1703, 1887[1]
Odbudowano 1825
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Koci Ogon
Koci Ogon
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Koci Ogon
Koci Ogon
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Koci Ogon
Koci Ogon
Ziemia53°00′40,68″N 18°36′04,67″E/53,011300 18,601297

Baszta Koci Ogon w Toruniu – nieistniejący element murów miejskich Torunia.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Baszta znajdowała się w północnej części zespołu staromiejskiego, w sąsiedztwie obecnego aresztu śledczego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Areszt Śledczy Toruń.

Koci Ogon był narożną, północno-zachodnią basztą murów Starego Miasta. Pierwszą budowlę wzniesiono w 2. połowie XIII wieku, kiedy to powstała większość obronnych obiektów staromiejskich. Pierwotna baszta wybudowana była, w przeciwieństwie do pozostałych, z kamienia na planie okręgu. Wraz z rozwojem broni palnej, Koci Ogon, oraz znajdujący się na drugim końcu północnego fragmentu murów Koci Łeb, postanowiono przebudować. Około 1500 roku wspomniane skrajne baszty przebudowano na okrągłe basteje wypełnione ziemią i przystosowane do obrony z użyciem broni artyleryjskiej.

W 1703 roku szwedzkie oblężenie przyniosło Toruniowi olbrzymie straty. Zniszczeniu uległa między innymi narożna baszta – Koci Ogon. Budynek został odbudowany dopiero około 1825 roku. Na dolnej kondygnacji mieściło się wówczas stanowisko dla dział, górna natomiast przeznaczona była dla żołnierzy z bronią ręczną.

Pod koniec lat 80. XIX wieku władze niemieckie podjęły decyzję o częściowej rozbiórce murów miejskich i budowy w ich miejscu gmachów użyteczności publicznej. Tak też stało się w przypadku Kociego Ogona, który został rozebrany w 1887 roku[1]. Obecnie fundamenty baszty znajdują się w podziemiach budynku administracyjnego pobliskiego Aresztu Śledczego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa baszty pochodziła od bohatera legendy miejskiej[2]. Opowiada ona o kocie, który pomógł obrońcom miasta podczas oblężenia szwedzkiego w 1629 roku. Na cześć bohaterskiego zwierzęcia nazwano również inne baszty: Koci Łeb, Kocie Łapy, a także Barbakan Chełmiński zwany Kocim Brzuchem. Do dnia dzisiejszego przetrwał jedynie Koci Łeb.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eugeniusz Gąsiorowski: Średniowieczne obwarowania Torunia. Toruń: Towarzystwo Miłośników Torunia, 2007, s. 22. ISBN 978-83-900852-6-5.
  2. O kocie, który bronił bram miasta. torun.turystyka.pl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bramy, barbakany, baszty. Baszta Koci Ogon. Toruński Serwis Turystyczny, 2 stycznia 2009. [dostęp 22 listopada 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]