Benno Gut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Benno Gut
Kardynał diakon
Herb Benno Gut Gaudete in Domino semper
Weselcie się zawsze w Panu
Kraj działania  Szwajcaria
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1897
Reiden
Data i miejsce śmierci 8 grudnia 1970
Rzym
prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego
Okres sprawowania 1969 - 1970
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Prezbiterat 10 lipca 1921
Nominacja biskupia 10 czerwca 1967
Sakra biskupia 18 czerwca 1967
Kreacja kardynalska 26 czerwca 1967
Paweł VI
Kościół tytularny San Giorgio in Velabro
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 czerwca 1967
Konsekrator Eugène Tisserant
Współkonsekratorzy Joseph Hasler
Johannes Vonderach

Benno Walter Gut (ur. 1 kwietnia 1897 w Reiden diecezja Lucerna, zm. 8 grudnia 1970 w Rzymie) – szwajcarski duchowny katolicki, członek zakonu św. Benedykta, kardynał, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego.

6 stycznia 1918 roku wstąpił do zakonu św. Benedykta (benedyktynów)w opactwie Einsiedeln w Szwajcarii. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 lipca 1921 w Rzymie i tam kontynuował naukę. W latach 19231930 prowadził działalność duszpasterską w opactwie Einsiedeln. Był wykładowcą na Międzynarodowym Kolegium św. Anzelma w Rzymie w latach 1930 -1939. 15 kwietnia 1947 roku wybrany opatem opactwa w Einsiedeln, 26 kwietnia 1947 roku Pius XII zatwierdził jego wybór i swój urząd objął 5 maja 1947 roku. 24 września 1959 roku wybrany opatem prymasem Benedyktyńskiej Konfederacji. Uczestnik soboru watykańskiego II. 10 czerwca 1967 roku mianowany arcybiskupem tytularnym Tuccabora. Konsekrowany 18 czerwca 1967 roku w opactwie Einsiedeln, konsekracji dokonał kard. Eugène Tisserant dziekan kolegium kardynalskiego. Na konsystorzu 26 czerwca 1967 roku Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem diakona San Giorgio in Velabro. 29 czerwca 1967 roku mianował go prefektem Kongregacji ds. Rytów. 7 maja 1969 roku mianował go prefektem Kongregacji ds. Kultu Bożego. Zmarł w Rzymie. Pochowano go w opactwie Einsiedeln.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]