Bernard Werber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bernard Werber
Bernard Werber na targach książki Salon du livre 2012 (Paryż, Francja 2012)
Bernard Werber na targach książki Salon du livre 2012 (Paryż, Francja 2012)
Data i miejsce urodzenia 18 września 1961,
Tuluza, Francja
Narodowość francuska
Język francuski
Obywatelstwo francuskie
Gatunki science fiction, kryminał
Ważne dzieła Trylogia Mrówki
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bernard Werber w Wikicytatach
Strona internetowa

Bernard Werber (ur. 18 września 1961 roku w Tuluzie) – francuski pisarz science fiction najbardziej znany z trylogii Mrówki.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Werber urodził się w Tuluzie w żydowskiej rodzinie[1] 18 września 1961 roku. W wieku 14 lat pisał już opowiadania dla fanzinu. Później studiował kryminologię w Instytucie Kryminologii w Tuluzie oraz dziennikarstwo w Wyższej Szkole Dziennikarstwa w Paryżu. Po ukończeniu studiów został dziennikarzem naukowym. Przez 10 lat współpracował z tygodnikiem społeczno-politycznym Le Nouvel Observateur oraz magazynem Eurêka wydawanym przez muzeum nauki Cité des Sciences et de l'Industrie w Paryżu. Przez ten okres rozwinął zainteresowanie nauką, które później połączył ze swoimi ulubionymi tematami: mrówkami (trylogia Mrówki), śmiercią (cykl Tanatonauci) oraz początkami ludzkiej rasy (Le Père de nos pères).

Styl pisania[edytuj | edytuj kod]

Jego styl pisania jest połączeniem różnych gatunków literackich m.in. sagi przygodowej, fantastyki międzywojennej, kryminału oraz powiastki filozoficznej.

W większości swoich powieści, Bernard Werber używa tej samej formy konstrukcji wykorzystując połączenie tradycyjnej prozy z artykułami mającymi formę encyklopedii (Encyklopedia wiedzy względnej i absolutnej), które definiują lub rozszerzają obecne w głównym tekście idee.

Zdarzają się również powiązania pomiędzy jego powieściami. Często jego powieści łączą wspólni bohaterowie. Przykładowo postać Edmunda Wellsa znaleźć można zarówno w trylogii Mrówki (Les Fourmis), jak i w powieści Imperium Aniołów (L'Empire des Anges, 2000). Werber powraca również do niektórych tematów: jak np. L'Arbre des Possibles (pol. Drzewo Możliwości) Izydora Katzenberga lub swoich wcześniejszych pomysłów: jak w przypadku powieści Szkoła bogów, która rozwijała pomysły po raz pierwszy zaprezentowane w opowiadaniu L’École des jeunes dieux.

W swoich książkach Werber szeroko wykorzystuje symbolikę. Zwierzęta takie jak np. delfiny, szczury oraz mrówki są przedstawiane jako zwierzęta inteligentne. Werber powraca też często do symboliki cyfr, które w zależności od sposobu, w jaki są wyjaśniane odzwierciedlają "stan ewolucji duszy".

Żaden z jego utworów nie stara się udowadniać lub wspierać konkretnej teorii naukowej, próbuje raczej prezentować różne mało znane odkrycia naukowe ogółowi społeczeństwa.

Bernard Werber w Instytucie Francuskim w Sofii, Bułgaria.

Działalność Werbera[edytuj | edytuj kod]

Po wydaniu w 2002 roku zbioru opowiadań L'Arbre des Possibles (pol. Drzewo Możliwości) Werber zainicjował powstanie strony internetowej o tej samej nazwie – projektu futurologicznego wywodzącego się z pomysłu Werbera: by narysować drzewo możliwych przyszłości czekających ludzkość[2].

Bernard Werber jest również członkiem honorowym organizacji INREES[3] (L'Institut de Recherche sur les Expériences Extraordinaires, pol. Instytut Badań nad Doświadczeniami Nadzwyczajnymi), która istnieje by promować wiedzę o nadzwyczajnych lub niezwykłych ludzkich doświadczeniach pośród pacjentów służby zdrowia.

To podejście Werbera odzwierciedlone jest m.in. w jego powieściach takich jak: Tanatonauci oraz Imperium Aniołów, które proponują uduchowioną wersję doświadczenia śmierci oraz życia po śmierci, w powieści Le Mystère des Dieux, która opisuje pewnego rodzaju naukową mitologię (od dusz do bogów poprzez anioły), czy nawet w sztuce teatralnej Nos Amis les humains, która opowiada o uprowadzeniach przez kosmitów.

Scena i duży ekran[edytuj | edytuj kod]

Werber zajmuje się również filmem i teatrem. W 2000 roku Werber współwyreżyserował krótkometrażowy film La reine de nacre a w 2003 napisał sztukę teatralną Nos amis les humains. Z kolei w 2006 roku podjął się reżyserii pełnometrażowego filmu Nos amis les Terriens, który został wyprodukowany przez Claude'a Leloucha.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Cykle[edytuj | edytuj kod]

Trylogia Mrówki[edytuj | edytuj kod]

Cykl Tanatonauci[edytuj | edytuj kod]

Trylogia Lukrecja i Izydor[edytuj | edytuj kod]

Cykl Troisième humanité[edytuj | edytuj kod]

  • Troisième humanité (2012)

Pozostałe powieści[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • L'Encyclopédie du savoir relatif et absolu (1993)
  • Księga podróży (Le Livre du Voyage, 1997)
  • Le Livre secret des Fourmis (2002)
  • Nos amis, les humains (2003)
  • Nouvelle Encyclopédie du savoir relatif et absolu (2009)
  • Voyage au cœur du vivant (2011)

Zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

  • L'Arbre des Possibles (2002)
  • Paradis sur mesure (2008)

Scenariusze do komiksów[edytuj | edytuj kod]

  • Les Fourmis (1994)
  • Exit
    • Exit Tome 1 (1999)
    • Le Deuxième Cercle (2000)
    • Jusqu'au dernier souffle (2002)
  • Les Enfants d'Ève
  • Les Thanatonautes
    • Le Temps des bricoleurs (2011)

Adaptacje[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

  • La reine de nacre (2000) (film krótkometrażowy)
  • Les Humains (2003) (film krótkometrażowy)
  • Nos amis les Terriens (2006)

Teatr[edytuj | edytuj kod]

  • Nos amis les humains (2003)
  • Bienvenue au paradis (2011)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Bernarda Werbera

Przypisy