Butrus Butrus Ghali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Boutros Boutros-Ghali)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Butrus Butrus Ghali
Naelachohanboutrosghali-2.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1922
Kair
Data i miejsce śmierci 16 lutego 2016
Kair
Organizacja Narodów Zjednoczonych Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych
Okres od 1 stycznia 1992
do 31 grudnia 1996
Poprzednik Javier Pérez de Cuéllar
Następca Kofi Annan
Egipt Minister spraw zagranicznych Egiptu
Okres od 1977
do 1978
Poprzednik Muhammad Ibrahim Kamal
Następca Mustafa Chalil
Signature of Boutros Boutros-Ghali.svg
Odznaczenia
Order Kanady – Towarzysz (Companion) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wielkiego Księstwa Luksemburga Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji

Butrus Butrus Ghali, Boutros Boutros-Ghali (ur. 14 listopada 1922 w Kairze, zm. 16 lutego 2016 tamże) – egipski polityk, sekretarz generalny ONZ w latach 1992–1996.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie chrześcijańskiej (Koptyjski Kościół Ortodoksyjny), z której wywodził się premier Egiptu Butrus Ghali. W 1946 ukończył studia na uniwersytecie w Kairze, w 1949 uzyskał doktorat z prawa międzynarodowego na uniwersytecie w Paryżu i został mianowany profesorem prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych na uniwersytecie w Kairze, gdzie pracował do 1977. W 1975 został prezesem Centrum Studiów Politycznych i Strategicznych uniwersytetu kairskiego, a w 1980 – prezesem Afrykańskiego Stowarzyszenia Studiów Politycznych. W latach 1954–1955 był stypendystą Fundacji Fulbrighta na Columbia University, pracuje w haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego (jest jej dyrektorem) i na wydziale prawa uniwersytetu w Paryżu.

W latach 1977–1991 był egipskim ministrem spraw zagranicznych, odgrywając istotną rolę w rozmowach pokojowych między prezydentem Egiptu Anwarem Sadatem i premierem Izraela Menachemem Beginem.

Kadencja Butrusa Ghalego na stanowisku sekretarza generalnego ONZ budziła kontrowersje. Był krytykowany za niepowodzenie w działaniach ONZ na rzecz powstrzymania wojny domowej i ludobójstwa w Rwandzie, w 1994, gdzie zginęło ok. 800 tys. ludzi, aczkolwiek pierwotną przyczyną był brak dostatecznego wsparcia ze strony USA. Administracja Clintona, po doświadczeniach z Somalii, oświadczyła, że nie będzie brać udziału w akcjach pokojowych. ONZ nie była także w stanie powstrzymać przedłużającej się wojny domowej w Angoli, w tym samym roku, trwającej już po wyborach w tym kraju.

10 członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym trzech członków z Afryki (Egipt, Gwinea Bissau i Botswana), wystąpiło z rezolucją popierającą następną kadencję Butrusa Ghalego, do 2001, jednak Stany Zjednoczone zawetowały ten wybór, prawdopodobnie wskutek jego poparcia dla Palestyny. Poparcia nie udzieliły mu też Wielka Brytania, Polska, Korea Południowa i Włochy. Chociaż Butrus Ghali nie był pierwszym sekretarzem, który spotkał się z wetem, był pierwszym, który nie został wybrany na drugą kadencję.

W latach 1997–2002 Butrus Ghali był sekretarzem generalnym La Francophonie – organizacji krajów strefy języka francuskiego.

W latach 2002-2013 był dyrektorem egipskiej Narodowej Rady Praw Człowieka (ENCHR). Od 2009 roku do śmierci był członkiem rady Fundacji Chiraca.[1]

Zmarł 16 lutego 2016 roku[2].

Przypisy

  1. The Jury, Fondation Chirac [dostęp 2015-12-21].
  2. Former UN head Boutros-Ghali dies (ang.). BBC News. [dostęp 2016-02-16].