Byczyna-Kolonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Byczyna-Kolonia
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat radziejowski
Gmina Dobre
Sołectwo Byczyna-Kolonia[1]
Liczba ludności (III 2011) 94[2]
Tablice rejestracyjne CRA
SIMC 0862026
Położenie na mapie gminy Dobre
Mapa lokalizacyjna gminy Dobre
Byczyna-Kolonia
Byczyna-Kolonia
Położenie na mapie powiatu radziejowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu radziejowskiego
Byczyna-Kolonia
Byczyna-Kolonia
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Byczyna-Kolonia
Byczyna-Kolonia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Byczyna-Kolonia
Byczyna-Kolonia
Ziemia52°40′26″N 18°37′04″E/52,673889 18,617778

Byczyna-Koloniakolonia w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Dobre[3][4].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie włocławskim. Wieś należy do parafii Byczyna.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 94 mieszkańców[2]. Jest osiemnastą co do wielkości miejscowością gminy Dobre.

Historia wsi[edytuj | edytuj kod]

Do roku 1939[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie wieś funkcjonowała jako folwark kościelnego majątku w Byczynie. W XVI wieku prowadzono tu hodowlę owiec. W roku 1881 było tu 657 mórg włościańskich[5].

Pierwotny charakter zabudowy wsi to typowa rzędówka. Po północnej stronie drogi rozmieszczono zabudowania, a po południowej ogrody. Ogrody i zabudowania otoczone zostały nieprzycinanymi szpaleramiami drzew i krzewów. W bezleśnej okolicy są to jedyne zadrzewienia stanowiące remizy dla drobnej zwierzyny dzikiej, w tym szczególnie bażantów. Przy każdym gospodarstwie znajdowały się stawy, głównie glinianki, pozostałość po kopaniu gliny.

W 1939 była to zamożna wieś, w której średnia wielkość gospodarstwa przekraczała powierzchnię 20 ha. W tym czasie właścicielami gospodarstw (od strony Dobrego wzdłuż drogi w kierunku Pilichowa) były następujące rodziny: Wiśniewskich, Sobczaków, Deptów, Banaszkiewiczów, Romeckich, Mańkowskich, Maciejewskich, Ziemniewiczów, Witońskich, Zaborowskich, Kołudkiewiczów, Łaskich, Skowrońskich, Misterów, Erwińskich i Pokorzyńskich.

Od roku 1940[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej wysiedlono wszystkich mieszkańców wsi, osadzając na ich miejscu niemieckich osadników. Wysiedlenie wsi odbyło się w letnią niedzielę (tuż przed żniwami) 1940 roku. Wieś otoczona została przez żandarmerię, znaczną część mieszkańców zatrzymano w kościele w Byczynie. Wysiedlani mogli zabrać ze sobą tylko podręczny bagaż. Nastąpiło rozdzielenie rodzin – wysegregowaną młodzież odtransportowano do Radogoszczy w Łodzi – obozu przejściowego, przed dalszą wywózką na roboty do Niemiec. Część mieszkańców wsi trafiła do Generalnego Gubernatorstwa, a nieliczni pozostali w dalszej okolicy ówczesnego Kraju Warty jako robotnicy w majątkach niemieckich przy czym kilku wróciło i pracowało w Byczynie Kolonii w majątkach przejętych teraz przez Niemców. Po wojnie już nie wszyscy wrócili na ogołocone ojcowizny. Gospodarstwa zostały bez inwentarza żywego, a także przed spodziewaną wojenną grabieżą wcześniej ukrytych cenniejszych rzeczy. Jeszcze w 1940 roku na podwórzu gospodarstwa Banaszkiewiczów spalona została biblioteka licząca kilka tysięcy tytułów, w której znaczną część stanowiły starodruki otrzymane w spadku po ks. Kazimierzu Głowackim – zmarłym w 1934 roku, proboszczu parafii Bytoń.

Wieś została zelektryfikowana na początku drugiej połowy XX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biuletyn informacji publicznej. Urząd Gminy Dobre. [dostęp 2014-08-01].
  2. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-08-03].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-08-03]. 
  5. Byczyna w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.

Bibliografia i źródła[edytuj | edytuj kod]