Caspar Weinberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Caspar Willard Weinberger
Ilustracja
Caspar Weinberger (ok. 1983)
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1917
San Francisco
Data i miejsce śmierci 28 marca 2006
Mount Desert Island w stanie Maine
Sekretarz ds. zdrowia, edukacji i opieki socjalnej
Okres od 1973
do 1975
Poprzednik Elliot Richardson
Następca Forrest Mathews
Sekretarz obrony
Okres od 1981
do 1987
Poprzednik Harold Brown
Następca Frank Carlucci

Caspar Willard Weinberger (ur. 18 sierpnia 1917 w San Francisco, zm. 28 marca 2006 w Mount Desert Island w stanie Maine) – amerykański polityk, sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych w administracji prezydenta Ronalda Reagana w latach 1981-1987. Znany ze swojej aktywnej działalności nad programem Inicjatywy Obrony Strategicznej (popularnie zwanym Programem Star Wars) oraz z afery Iran-Contras.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzice Herman Weinberger i Cerise Carpenter Hampson byli emigrantami z Anglii. Dziadek ze strony ojca, Nathan Weinberger, był czeskim Żydem. Caspar Weinberger był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Harvarda. W czasie II wojny światowej służył w piechocie, po czym pracował w wywiadzie wojskowym, za co otrzymał najwyższe odznaczenia państwowe od rządów Stanów Zjednoczonych Ameryki, Wielkiej Brytanii i Japonii: Prezydencki Medal Wolności, GBE i Orderem Wschodzącego Słońca klasy I.

W 1952 r. został deputowanym do Zgromadzenia Stanowego Kalifornii, ponownie został wybrany w 1954 i 1956 r. W 1962 r. został wybrany przewodniczącym Partii Republikańskiej w stanie Kalifornia. W 1967 r. ówczesny gubernator Kalifornii Ronald Reagan mianował go przewodniczącym Kalifornijskiej Komisji Organizacji Rządowej i Ekonomicznej, a w 1968 r. stanowym dyrektorem ds. finansów. W styczniu 1970 r. Weinberger przeniósł się do Waszyngtonu, aby objąć stanowisko przewodniczącego Federalnej Komisji Handlu, jednocześnie sprawując stanowisko wicedyrektora (1970-1972) i dyrektora (1972-1973) Biura ds. Zarządzania i Budżetu oraz sekretarza ds. zdrowia, edukacji i spraw socjalnych (1973-1975). W 1981 r. został mianowany przez prezydenta Reagana sekretarzem obrony, funkcję sprawował do 1987 r., kiedy zmuszony został do ustąpienia na skutek zamieszania w tzw. aferę Iran-Contras (został później ułaskawiony przez Busha seniora). Po 1987 roku wycofał się z życia politycznego. W latach 2001-2006 pracował jako prezes domu prasowego wydającego czasopismo ekonomiczne „Forbes”. Zmarł w swoim domu w Mount Desert Island w stanie Maine.

Poprzednik
Elliot Richardson
Sekretarz ds. zdrowia, edukacji i opieki socjalnej
1973-1975
Następca
Forrest Mathews
Poprzednik
Harold Brown
Sekretarz obrony
1981-1987
Następca
Frank Carlucci