Christoph Eschenbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christoph Eschenbach
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1940
Wrocław
Zawód pianista, dyrygent

Christoph Eschenbach (ur. 20 lutego 1940 we Wrocławiu) – niemiecki pianista i dyrygent.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony 20 lutego 1940 roku we Wrocławiu jako Christoph Ringmann, syn Margarethe (née Jaross) i muzykologa Heriberta Ringmanna. Jego matka zmarła przy porodzie, a ojciec zginął na froncie w karnym batalionie. Początkowo opiekowała się nim babcia, ale ta również zginęła w czasie wojny. Po wojnie znalazł się pod opieką kuzynki matki, Wallydore Eschenbach, która zabrała go z obozu dla uchodźców. Po śmierci babki przez rok nie mówił, co było wynikiem szoku[1].

W wieku ośmiu lat zaczął uczyć się gry na fortepianie pod kierunkiem przybranej matki. Szybko poznała się na jego talencie i zapisała dziecko do Hamburg Hochschule für Musik, gdzie oprócz gry na fortepianie zaczął uczyć się także dyrygentury. W wieku 11 lat spotkał Wilhelma Furtwänglera, co miało na niego duży wpływ. W 1952 roku odniósł zwycięstwo w Steinway Piano Competition. Od 1955 roku uczęszczał do Musikhochschule w Kolonii wraz z Hansem-Otto Schmidtem-Neuhausem, a w 1959 roku zaczął naukę dyrygentury z Wilhelmem Brücknerem-Rüggebergiem. W 1962 roku zdobył drugą nagrodę w międzynarodowym konkursie w Monachium, a trzy lata później wygrał Konkurs Clary Haskil w Montreux, dzięki któremu stał się znany i ceniony. W 1966 roku debiutował w Londynie, a trzy lata później wystąpił u boku Cleveland Orchestra i George'a Szella. Szell był pod wrażeniem Eschenbacha i do swojej śmierci w 1970 roku utrzymywał z nim bliskie relacje i uczył go dyrygentury. Później przez 25 lat jego mentorem był Herbert von Karajan[1] W 1972 roku zadebiutował jako dyrygent prowadząc III Symfonię Antona Brucknera[2].

Jako pianista Eschenbach wygrał wiele konkursów, w tym konkurs Clary Haskil w Vevey w 1965 roku. Rok wcześniej wystąpił w studiu Deutsche Grammophon i podpisał kontrakt z tą wytwórnią. W 1979 roku został dyrektorem muzycznym Rheinland-Pfalz State Philharmonic (do 1981 roku). Ponadto był głównym dyrygentem NDR Symphony Orchestra w Hamburgu (1998-2004), dyrektorem muzycznym Ravinia Festival, dyrektorem artystycznym Schleswig-Holstein Music Festival (1999-2002)[1]. W 1988 roku objął stanowisko dyrektora artystycznego Houston Symphony Orchestra[2]. Od 2000 roku był dyrektorem muzycznym Orchestre de Paris[1]. W następnych latach został kierownikiem Orkiestry Waszyngtońskiej[3].

W marcu 2016 roku we Wrocławiu odsłonięto pamiątkową płytę z jego nazwiskiem, pierwszą we wrocławskiej Alei Gwiazd[3].

Laureat m.in. Ernst von Siemens Music Prize (2015), Legii Honorowej, Komandorii Orderu Sztuki i Literatury, nagrody Grammy w kategorii muzyki poważnej.

Przypisy

  1. a b c d Christoph Eschenbach (Piano, Conductor) - Short Biography, www.bach-cantatas.com [dostęp 2016-03-06].
  2. a b Christoph Eschenbach, Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2016-03-06].
  3. a b Magdalena Talik, Aleja Gwiazd Wrocław. Pierwszy Christoph Eschenbach, www.wroclaw.pl [dostęp 2016-03-06].