Czterej pancerni i pies (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy powieści. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.
Czterej pancerni i pies
Autor Janusz Przymanowski
Miejsce wydania Polska
Język polski
Tematyka II wojna światowa
Typ utworu powieść
Data I wyd. polskiego 1964
Pierwszy wydawca polski Wydawnictwo MON

Czterej pancerni i pies – powieść dla młodzieży Janusza Przymanowskiego z 1964 roku.

O powieści[edytuj | edytuj kod]

Akcja powieści osnuta jest na historycznych motywach z dziejów II wojny światowej i działań bojowych LWP. Poprzez pryzmat załogi czołgu nr 102 "Rudy" (T-34) ukazuje szlak bojowy I Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Na tym tle autor rozwinął barwne i pełne przygód dzieje Polaków walczących w armii Berlinga. Interesująca fabuła, charakterystyczne typy bohaterów, ukazanie wojny poprzez ciąg przygód (osłabienie grozy, elementy baśniowości) wpłynęły na niezwykłą popularność powieści oraz nakręconego na jej podstawie serialu telewizyjnego. Powieść została przetłumaczona na wiele języków obcych.

Quote-alpha.png
Dla pokolenia dzisiejszych trzydziesto- i czterdziestolatków, dla ich synów, a w przyszłości zapewne i wnuków, Czterej pancerni są tym, czym była Sienkiewiczowska Trylogia dla ich pradziadów – wpisaną w burzliwe historyczne dzieje ilustracją odwiecznego mitu o walce dobra ze złem, miłości z nienawiścią i rozumu z głupotą...[1]

Główni bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kos (Janek) – Polak z Gdańska, radiotelegrafista-strzelec, a po śmierci Wasyla Semena, dowódca czołgu "Rudy"
  • Wasyl Semen (w serialu na podstawie powieści ta postać nazywa się Olgierd Jarosz) – radziecki oficer odkomenderowany do LWP, dowódca czołgu "Rudy" (poległ pod Wejherowem). W książce jest on rodowitym Rosjaninem, w serialu jest on potomkiem polskich zesłańców.
  • Gustaw Jeleń (Gustlik) – Ślązak, dezerter z Wehrmachtu, ładowniczy, a od 3 tomu działonowy czołgu "Rudy".
  • Grigorij Grigorjicz Saakaszwili (Grześ) – Gruzin odkomenderowany do LWP, kierowca-mechanik czołgu "Rudy".
  • Tomasz Czereśniak (Tomek) – chłop małorolny z Mazowsza, radiotelegrafista-strzelec dokooptowany do załogi czołgu w Gdańsku po śmierci Wasyla Semena. Od 3 tomu ładowniczy.
  • Franciszek Wichura – kierowca w brygadzie, od 3 tomu, gdy załoga dostaje nowy, 5 osobowy czołg, uzupełnia załogę jako radiotelegrafista-strzelec.
  • Marusia Ogoniok – radziecka sanitariuszka, miłość Janka.
  • Lidia Wiśniewska (Lidka) – Polka z Warszawy, radiotelegrafistka brygady.
  • Honorata (Honorka) – krajanka Gustlika i jego miłość.
  • Generał – dowódca brygady, (w serialu pojawia się jako pułkownik, a generałem zostaje w maju 1945) wzorowany na płk/gen. bryg. Janie Mierzycanie i ppłk/płk Aleksandrze Malutinie.

Polskie wydania[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wydanie powieści z 1964 to zaledwie jedna trzecia znanej dziś objętości. Kończyła się ona w momencie gdy brygada pancerna dociera do Bałtyku (tam też następuje rozwiązanie akcji – Polska zostaje wyzwolona, dostęp do morza odzyskany, a główny bohater odnajduje ojca). Później Przymanowski dopisał dalsze dzieje załogi czołgu "Rudy", a z pierwotnego zapisu uczynił tom I. Wszystkie trzy tomy (oddzielnie) wydały po raz pierwszy Iskry w latach 1968-1969. W 1973 Wydawnictwo MON po raz pierwszy wydało wszystkie trzy tomy w jednym woluminie. W III Rzeczypospolitej książka została wydana po raz pierwszy po 17-letniej przerwie w 2004 przez wydawnictwo "In Rock"[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Fragment recenzji do wydania książki z 2007 roku. [1]
  2. Marek Łazarz: Polskie wydania powieści "Czterej pancerni i pies" (pol.). [dostęp 1 lutego 2010].