Janusz Gajos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Gajos
Ilustracja
Janusz Gajos, 2012
Imię i nazwisko Janusz Jerzy Gajos
Data i miejsce urodzenia 23 września 1939
Dąbrowa Górnicza
Zawód aktor, nauczyciel akademicki
Współmałżonek Elżbieta Gajos
Lata aktywności od 1964
Zespół artystyczny
Teatr Narodowy w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odcisk dłoni i podpis J. Gajosa w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach
Gwiazda w łódzkiej Alei Gwiazd
Janusz Gajos z prezydentem Bronisławem Komorowskim, 17 stycznia 2011

Janusz Jerzy Gajos (ur. 23 września 1939 w Dąbrowie Górniczej) – polski aktor teatralny i filmowy, profesor sztuk teatralnych (2008)[1], fotografDoktor honoris causa Łódzkiej Szkoły Filmowej.

Życiorys[edytuj]

W jedenastym roku życia zamieszkał wraz z rodzicami w Będzinie, gdzie ukończył szkołę podstawową, zdał maturę w III Liceum Ogólnokształcącym (1957). Zawodu aktora uczył się w Teatrze Dzieci Zagłębia pod opieką Jana Dormana, kilkakrotnie starając się o przyjęcie do Szkół Teatralnych w Łodzi i Krakowie, ciągle bez powodzenia. Odbył służbę wojskową (1960–1961).

Studiował na Wydziale Aktorskim PWSFTiT w Łodzi (1961–1965), dyplom uzyskał w 1971. Debiutował w filmie Marii Kaniewskiej Panienka z okienka w roli Pietrka (1964). Jako aktor występował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, teatrach warszawskich (Komedia, Polski, Kwadrat i Dramatyczny) (od 1970), Teatrze Powszechnym w Warszawie (od 1985), Teatrze Narodowym w Warszawie (2003) oraz w spektaklach Teatru Telewizji. W 2003 został wykładowcą PWSFTiT w Łodzi, a w 2006 członkiem rady programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.

W 2008 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk teatralnych[2].

Występował w roli Tureckiego w odcinkach Kabaretu Olgi Lipińskiej oraz w skeczach telewizyjnego programu specjalnego Kabaretu Dudek pt. W telewizyjnej kawiarni.

Zajmuje się również fotografią, pierwszą wystawę swoich zdjęć zorganizował w Katowicach (2002).

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[3] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[4].

7 października 2016 został uhonorowany tytułem doktora honoris causa Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi[5].

Życie prywatne[edytuj]

Czterokrotnie żonaty: z Zoją; z aktorką Ewą Miodyńską; z realizatorką telewizyjną Barbarą Nabiałczyk, z którą ma jedyną córkę (Agatę); obecnie z Elżbietą Brożek[6].

Nagrody i odznaczenia[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Dubbing[edytuj]

Spektakle Teatru Telewizji[edytuj]

Wystawy fotograficzne[edytuj]

  • 2002: Wystawa w Galerii Akwarela w Pałacu Młodzieży – Katowice
  • 2004: Wystawa w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej – Warszawa
  • 2008: Wystawa pt. „Trochę teatru” w Galerii Sztuki Krystyny Napiórkowskiej – Warszawa
  • 2008: Wystawa na X Festiwalu Nauki i Sztuki – Siedlce
  • 2008: Wystawa na X Polkowickich Dniach Teatru

Przypisy

  1. Janusz Gajos w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. M.P. z 2008 r. Nr 35, poz. 314
  3. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  4. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  5. Janusz Gajos doktorem h.c. Szkoły Filmowej w Łodzi - Kultura - rp.pl [dostęp 2016-10-07].
  6. Tygodnik Życie na Gorąco nr 34, 21 sierpnia 2014, s. 35.
  7. Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.
  8. M.P. z 2003 r. Nr 6, poz. 81 – pkt 3.
  9. Medale „Gloria Artis” dla Kabaretu Pod Egidą. teatry.art.pl, 17 kwietnia 2007.
  10. Prezydent odznaczył ludzi kultury. prezydent.pl, 17 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-03].
  11. Znamy nazwisko pierwszego Laureata. [dostęp 2016-03-04].
  12. Polskie nagrody filmowe. [dostęp 2016-03-07].
  13. Opowieści Hollywoodu – Christopher Hampton. e-teatr.pl. [dostęp 2013-11-06].
  14. http://ninateka.pl/film/saksofon-izabela-cywinska

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]