Daniela Jaworska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daniela Jaworska
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1946
Wyborów
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Złoto
Helsinki 1971 rzut oszczepem
Uniwersjada
Złoto
Turyn 1970 rzut oszczepem

Daniela Jaworska (z domu Tarkowska, ur. 4 stycznia 1946 w Wyborowie) – polska lekkoatletka, oszczepniczka, mistrzyni Europy.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie startowała w igrzyskach olimpijskich. W Meksyku w 1968 zajęła 5. miejsce, a w Monachium w 1972 odpadła w eliminacjach.

Cztery razy brała udział w mistrzostwach Europy. Swój największy sukces odniosła w swoim trzecim starcie w Helsinkach 1971, gdzie zdobyła złoty medal. W pozostałych startach zajmowała 7. miejsce (Budapeszt 1966), 6. miejsce (Ateny 1969) i 11. miejsce (Rzym 1974). Była także zwyciężczynią Uniwersjady w 1970 w Turynie, a w 1967 wygrała Puchar Europy w lekkoatletyce.

Dziesięciokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski: w 1964, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1973, 1974 i 1976. Pięć razy poprawiała rekord Polski od 58,68 m do 61,44 m. Jej rekord życiowy to 62,30 m (1973).

Zwyciężyła w plebiscycie „Expressu Poznańskiego” w plebiscycie na najlepszych sportowców Wielkopolski w 1967[1]. Dwa razy znalazła się wśród dziesiątki najlepszych sportowców Polski, zajmując 6. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1967 i 7. miejsce w 1971.

Jej mąż Edmund Jaworski był także oszczepnikiem i trenerem. Zginął w tragicznym wypadku na ulicach Warszawy - wjechał rowerem pod tramwaj.

Po zakończeniu kariery zawodniczej nauczycielka wychowania fizycznego w Warszawie oraz Izabelinie pod Warszawą.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sportowe depesze. „Nowiny”, s. 2, Nr 309 z 30, 31 grudnia 1967 i 1 stycznia 1968. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]