Melania Sinoracka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Melania Maria Sinoracka (ur. 13 czerwca 1923 w Toruniu, zm. 28 lutego 1975 tamże) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w rzucie oszczepem i pchnięciu kulą; zawodniczka Pomorzanina Toruń.

Kariera sportowa[edytuj]

Przygodę ze sportem rozpoczęła w wieku 14 lat, kiedy to wstąpiła do Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", rok później rozpoczęła treningi lekkoatletyczne. 2-krotna mistrzyni Polski w rzucie oszczepem (1947 i 1948). W 1948 zdobyła złoto halowych mistrzostw kraju w pchnięciu kulą. Reprezentantka Polski podczas Igrzysk Olimpijskich 1948 w Londynie – w konkursie rzutu oszczepem, z wynikiem 35,74 m, zajęła 11 miejsce. W latach 1947–1949 trzykrotnie reprezentowała Polskę w meczach międzypaństwowych odnosząc jedno zwycięstwo indywidualne. Grała również w siatkówkę, w 1948 wystąpiła w nieoficjalnym meczu z reprezentacją Czechosłowacji.

Rekordy życiowe[edytuj]

Kariera zawodowa[edytuj]

W 1937 ukończyła szkołę podstawową i rozpoczęła pracę jako ekspedientka w toruńskiej dyrekcji Kolei Państwowych. W latach 1950–1952 pełniła funkcję referenta w Toruńskiej Fabryce Wodomierzy, a następnie, do 1957 pracowała w Toruńskich Zakładach Przemysłu Odzieżowego w dziale oceny jakości produkcji.

Bibliografia[edytuj]