David Davis (sędzia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Davis
DDavis.jpg
David Davis pomiędzy rokiem 1855 a 1865
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1815
hrabstwo Scott
Data i miejsce śmierci 25 września 1900
Springfield
przewodniczący pro tempore Senatu USA
Okres od października 1881
do marca 1883
Przynależność polityczna Partia Wigów
Partia Republikańska
Liberalni Republikanie
Poprzednik Thomas Francis Bayard
Następca George Edmunds
senator z Illinois
Okres od marca 1877
do marca 1883
David Davis, Justice of the United States Supreme Court (signature).jpg

David Davis (ur. 9 marca 1815 w hrabstwie Cecil, zm. 26 czerwca 1886 w Bloomington) – amerykański prawnik i polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 9 marca 1815 roku nieopodal Cecilton[1]. W 1832 roku ukończył Kenyon College, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Yale, które ukończył trzy lata później[2]. W następnym roku został przyjęty do palestry i rozpoczął prywatną praktykę w Bloomington[2]. W 1844 roku został wybrany do legislatury stanu Illinois z ramienia Partii Wigów[2]. Cztery lata później został sędzią okręgowym i piastował to stanowisko przez 14 lat[2]. W 1860 roku mocno wspierał kandydaturę Abrahama Lincolna na prezydenta[2]. Przez dwa lata był doradcą Lincolna, a następnie został przez niego powołany do Sądu Najwyższego[2].

W wyborach prezydenckich w 1872 roku początkowo przyjął propozycję nominacji Liberalnych Republikanów[1]. Jednak ostatecznie kandydatem został Horace Greeley, któremu poparcia udzieliła też Partia Demokratyczna[3]. Mimo to, otrzymał jeden głos w Kolegium Elektorskim[4].

Podczas wyborów w 1876 roku Davis został członkiem piętnastoosobowej komisji, której zadaniem było rozstrzygnięcie ważności głosów powszechnych z Karoliny Południowej, Luizjany i Florydy[5]. Prócz niego w skład komisji wchodzili: pięciu kongresmanów, pięciu senatorów i pięciu członków Sądu Najwyższego (łącznie 7 demokratów, 7 republikanów i Davis jako kandydat niezależny)[5]. Jednakże tuż przed rozpoczęciem prac, Davis zrezygnował z funkcji sędziego na rzecz wyboru do Senatu[2]. W izbie wyższej zasiadał od roku 1877 do 1883, a przez dwa ostatnie lata pełnił funkcję przewodniczącego pro tempore[1]. Po zakończeniu kadencji wycofał się z życia publicznego i osiadł w Bloomington, gdzie zmarł 26 czerwca 1886 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Davis, David (ang.). Biographical Directory of the United States Congress. [dostęp 2017-12-20].
  2. a b c d e f g David Davis (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2017-12-20].
  3. Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016, s. 285-286. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.)
  4. Electoral College Box – 1872 (ang.). NARA. [dostęp 2017-10-01].
  5. a b Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999, s. 401. ISBN 83-207-1558-X. (pol.)