Kolegium Elektorów Stanów Zjednoczonych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stany Zjednoczone
Godło USA
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Stanów Zjednoczonych

Portal:Stany Zjednoczone

Liczba głosów elektorskich przypadających na poszczególne stany oraz Dystrykt Kolumbii
Liczby podają, ilu elektorów wybierały poszczególne stany Skonfederowanych Stanów Ameryki. We wszystkich wygrał Jefferson Davis

Kolegium Elektorów Stanów Zjednoczonych (ang. United States Electoral College) – konstytucyjny organ państwowy dokonujący co cztery lata wyboru amerykańskiego prezydenta i wiceprezydenta. Od 1964 roku elektorów jest 538, czyli tylu, ilu kongresmenów plus trzech przedstawicieli Dystryktu Kolumbii. Liczba elektorów wystawianych przez dany stan jest równa liczbie jego senatorów i reprezentantów. W senacie każdy stan reprezentuje dwóch senatorów. Liczba reprezentantów jest zależna od liczby obywateli danego stanu (najludniejszy stan, Kalifornia, ma pięćdziesięciu pięciu elektorów, a najsłabiej zaludnione stany po trzech). Stołeczny Dystrykt Kolumbii, niebędący stanem, nie ma reprezentacji w kongresie, ale wybiera tylu elektorów, ilu mógłby, gdyby był stanem – czyli trzech.

Na elektora nie może być wybrany senator, reprezentant ani żadna osoba sprawująca w imieniu Stanów Zjednoczonych urząd powierniczy lub odpłatny. Elektorzy spotykają się jedynie w stanowych parlamentach i swoje głosy wysyłają do urzędującego przewodniczącego Senatu Stanów Zjednoczonych, który na wspólnym posiedzeniu obu izb Kongresu dokonuje otwarcia kopert i zlicza głosy.

Krótko istniejące Skonfederowane Stany Ameryki również miały własnego prezydenta i konstytucję. Ta także przewidywała wybór przez Kolegium Elektorów. Miało to miejsce tylko raz, w 1861, a prezydentem został Jefferson Davis.

Podstawa prawna[edytuj | edytuj kod]

Kolegium Elektorów zostało ustanowione na mocy II Artykułu Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Procedura wyboru prezydenta i wiceprezydenta została uszczegółowiona i nieco zmodyfikowana po wejściu w życie 12. poprawki w 1804. Prawo głosu mieszkańcom Dystryktu Kolumbii przyznano dopiero na mocy 23. poprawki w 1961 r.

Liczba elektorów[edytuj | edytuj kod]

Liczba elektorów w poszczególnych stanach[1]:

Stan Liczba głosów
Alabama 9
Alaska 3
Arizona 11
Arkansas 6
Connecticut 7
Dakota Południowa 3
Dakota Północna 3
Delaware 3
Dystrykt Kolumbii 3
Floryda 29
Georgia 16
Hawaje 4
Idaho 4
Illinois 20
Indiana 11
Iowa 6
Kalifornia 55
Kansas 6
Karolina Południowa 9
Karolina Północna 15
Kentucky 8
Kolorado 9
Luizjana 8
Maine 4
Maryland 10
Massachusetts 11
Michigan 16
Minnesota 10
Missisipi 6
Missouri 10
Montana 3
Nebraska 5
Nevada 6
New Hampshire 4
New Jersey 14
Nowy Jork 29
Nowy Meksyk 5
Ohio 18
Oklahoma 7
Oregon 7
Pensylwania 20
Rhode Island 4
Teksas 38
Tennessee 11
Utah 6
Vermont 3
Waszyngton 12
Wirginia 13
Wirginia Zachodnia 5
Wisconsin 10
Wyoming 3

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Distribution of Electoral Votes (ang.). archives.gov. [dostęp 2016-11-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]