Przejdź do zawartości

Dorota Landowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dorota Landowska
Ilustracja
Imię i nazwisko

Dorota Elżbieta Landowska

Data i miejsce urodzenia

4 lipca 1969
Starogard Gdański

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Mariusz Bonaszewski

Lata aktywności

od 1990

Zespół artystyczny
Teatr Studio
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Dorota Elżbieta Landowska (ur. 4 lipca 1969 w Starogardzie Gdańskim) – polska aktorka.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Wydział Aktorski PWST w Warszawie (1992). Na scenie debiutowała 15 listopada 1991 w roli Heleny w Śnie nocy letniej w Teatrze Powszechnym w Warszawie, w którym występowała do 1997. Następnie występowała w teatrach warszawskich: Narodowym (1997–2012) i Studio (2012–2017). Od 2021 występuje w Teatrze Polskim w Warszawie. Współpracowała także z teatrami warszawskimi: Mazowieckim i Polonia oraz z Teatrem Centrum Spotkania Kultur w Lublinie i Teatrem Polskim im. Konieczki w Bydgoszczy.

Jest związana z aktorem Mariuszem Bonaszewskim. W 2013 roku wzięli ślub po 16 latach wspólnego życia. Mają dwoje dzieci, Marię (ur. 2002) i Stanisława (ur. 2007)[1][2].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1987 – II nagroda w wojewódzkich eliminacjach w Gdańsku do XXXII Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego[3]
  • 1994 – Nagroda im. Tadeusza Łomnickiego, przyznawana przez senat PWST w Warszawie dla zdolnych absolwentów w dwa lata po dyplomie
  • 1995 – Wyróżnienie na XVI Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu
  • 1996 – Nagroda jury XXX Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu za debiut na festiwalu monodramem Jordan
  • 1997 – Nagroda aktorska na XXXVII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za monodram Jordan
  • 1997 – Nagroda im. Leona Schillera
  • 1997 – Bydgoska Łuczniczka nagroda na II Przeglądzie sztuk kobiecych „Kobiety i... kobiety” w Bydgoszczy za rolę w monodramie Jordan Anny Reynolds i Moiry Buffini w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hubnera w Warszawie
  • 1998 – Wyróżnienie na XXXVIII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za rolę Braukmannowej w Zdobyciu bieguna południowego Karge w Teatrze Powszechnym w Warszawie
  • 2000 – Nagroda „Glinianego Lwa” dla największej osobowości XXV Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni
  • 2005 – Srebrny Krzyż Zasługi za zasługi w pracy artystycznej[4]
  • 2008 – Nagroda „Wielki Splendor[5] za wybitne osiągnięcia aktorskie w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia
  • 2014 – Grand Prix, nagroda dla zespołu wykonawców przedstawienia Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku z Teatru Studio w Warszawie na 54. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
  • 2018 – Nagroda na 18. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie za drugoplanową rolę kobiecą w słuchowisku Idę, tylko zimno mi w stopy
  • 2019 – Medal „Za zasługi dla Starogardu Gdańskiego”[6]
  • 2025 – Grand Prix III Festiwalu Sztuki Aktorskiej Teatropolis w Łodzi w kategorii Małe Formy Teatralne (wraz z Joanną Szczepkowską) za spektakl Separatka[7]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Magda Rozmarynowska, Związek wielokrotnie złożony, „Pani” nr 12, grudzień 2011
  2. Anna Markiewicz, Dorota Landowska:kariera, mąż, choroba męża [online], Złota Scena, 4 lipca 2025 [dostęp 2025-12-19].
  3. Miłosława Bukowska-Schielmann. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1987. Upowszechnianie kultury. Twórczość amatorska. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 12, s. 291, 1989. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2025-12-17]. 
  4. M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1019.
  5. Wielki Splendor dla Doroty Landowskiej. muzyka.onet.pl, 2008-12-01. [dostęp 2012-11-26].
  6. Starogard Gdański. Dorota Landowska zasłużona dla miasta [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2025-12-19].
  7. Łódź. Znamy laureatki III Festiwalu Sztuki Aktorskiej Teatropolis [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2025-12-19].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]