Dzielnica Żydowska w Jerozolimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa Dzielnicy Żydowskiej
Stare Miasto w Jerozolimie.

Dzielnica żydowska jest jedną z czterech dzielnic Starego Miasta Jerozolimy. Jest usytuowana w południowo-wschodniej części Starego Miasta. Ciągnie się od Wzgórza Świątynnego do Dzielnicy Ormiańskiej na zachodzie.

Opis dzielnicy[edytuj]

Jest to najbardziej zadbana i najspokojniejsza dzielnica Starego Miasta. Cała dzielnica została odbudowana z ruin po 1967 (cała dzielnica została wyburzona przez Jordańczyków w latach 1948-1967) i dzięki temu wszystkie ulice, domy oraz place są czyste i nowe. Odbudowując domy zwrócono szczególną uwagę na zachowanie pierwotnego wyglądu dzielnicy. Jej centrum to plac Hurva Square, jednak do XIX wieku głównym placem był Batei Mahaseh Square. Obecnie jest to mały plac, na którym stoi tablica upamiętniająca wydarzenia z 1948, kiedy to Jordańczycy zgromadzili tutaj wszystkich Żydów ze Starego Miasta i wygnali do Zachodniej Jerozolimy[1].

Najważniejsze budynki[edytuj]

Synagogi[edytuj]


Kościoły[edytuj]

  • Kościół Nea – został wybudowany w 543. Kiedyś był to najwspanialszy i najsłynniejszy kościół Jerozolimy[1].

Muzea[edytuj]

  • Muzeum Ostatniego Dnia – leży przy ulicy Cardo i przypomina wydarzenia z 1948, kiedy to Stare Miasto zajęli Jordańczycy, którzy w następnych latach wyburzyli prawie wszystkie ślady żydowskości miasta.
  • Muzeum Archeologiczne Wohla – do właściwego muzeum schodzi się schodami 3 m poniżej obecnego poziomu miasta. Można tam zobaczyć dobrze zachowane domy z I wieku.

Inne miejsca[edytuj]

  • Cardo – odcinek starożytnej ulicy o długości 200 m, pochodzący z czasów rzymskich i bizantyjskich. Znajduje się ona 6 m poniżej obecnego poziomu miasta. Ulica została odsłonięta podczas prac archeologicznych prowadzonych w latach 1976-1985. Nadano jej charakter pasażu handlowego z kawiarniami[1].
  • Plac Hurva – położony pośrodku dzielnicy plac, przy którym znajduje się Synagogi Hurva, odbudowana po zburzeniu przez Jordańczyków w 1948 .
  • Wieża Izraelitów – pozostałość po wieży z czasów Świątyni.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Andrew Sanger: Explorer Izrael. Warszawa: Bertelsmann, 2000. ISBN 83-7227-747-8.

Linki zewnętrzne[edytuj]