Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski
Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1875
Bugaj
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1946
Poznań
Profesor nauk medycznych
Specjalność: lekarz, zoolog
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1900
Nauczyciel akademicki
uczelnia Uniwersytet Poznański
Okres zatrudn. od 1900 do 1929
Rektor
Uczelnia Uniwersytet Poznański
Okres spraw. 1928–1929
Poprzednik Jan Gabriel Grochmalicki
Następca Stanisław Kasznica
Odznaczenia
Honorowy Obywatel Miasta Nowego Targu

Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski (ur. 30 maja 1875, zm. 5 listopada 1946) – polski naukowiec, zoolog i lekarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edward Feliks Lubicz-Niezabitowski urodził się w Bugaju k. Miłosławia 30 maja 1875 i był synem Hieronima oraz Władysławy z domu Dąbrowska. W 1894 w Przemyślu ukończył szkołę średnią, a następnie studiował na wydziale lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1900 uzyskał doktorat medycyny. W Katedrze Anatomii Porównawczej był w latach 1896–1898 asystentem, a następnie w latach 1900–1905 asystentem w Katedrze Botaniki. Zdał w 1903 państwowy egzamin, który uprawniał do pracy pedagogicznej. W Nowym Targu w 1905 objął obowiązki profesora w gimnazjum, a w 1918 został jego dyrektorem i w którym zorganizował jako pierwsze w kraju bezpłatne ambulatorium dla młodzieży szkolnej. W mieście prowadził również praktykę lekarską oraz badania naukowe. Zebrał bogaty zbiór preparatów z okazów fauny planktonowej podczas licznych podróży zagranicznych. Później przekazał go Zakładowi Biologii Uniwersytetu Poznańskiego. W 1920 po powrocie do Krakowa objął na Wydziale Lekarskim UJ wykłady z biologii. 2 kwietnia 1921 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Nowego Targu[1]. Przeniósł się w 1921 do Poznania i otrzymał nominację na profesora zwyczajnego anatomii i histologii zwierząt domowych na Wydziale Rolniczo–Leśnym UP. Na Wydziale Lekarskim UP objął od 1922 wykłady z biologii ogólnej. Pełnił w latach 1921–1923 funkcję dziekana i prodziekana Wydziału Rolniczo–Leśnego, a rektora UP w latach 1928–1929. Dyrektor Muzeum Przyrodniczego w Poznaniu od 1923. Podczas okupacji pracował w Warszawie w Szpitalu Ujazdowskim oraz wykładał w Tajnej Szkole Rolniczej.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 5 listopada 1946 w Poznaniu, gdzie został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Leontyną Schille i miał córkę Janinę.

Przypisy

  1. Honorowi Obywatele Miasta Nowego Targu. nowytarg.pl. [dostęp 8 marca 2015].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 516. ISBN 83-01-02722-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]