Eden Hazard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eden Hazard
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Eden Michael Hazard
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1991
La Louvière
Wzrost 173 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Real Madryt
Kariera juniorska
Lata Klub
1995–2003 Royal Stade Brainois
2003–2005 AFC Tubize
2005–2007 Lille OSC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2012 Lille OSC 147 (36)
2012–2019 Chelsea 245 (85)
2019– Real Madryt 0 (0)
W sumie: 392 (121)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006  Belgia U-15 5 (1)
2006  Belgia U-16 4 (2)
2006–2008  Belgia U-17 17 (2)
2007–2009  Belgia U-19 11 (6)
2008–  Belgia 102 (30)
W sumie: 139 (41)
  1. Aktualne na: 13 czerwca 2019.
  2. Aktualne na: 11 czerwca 2019.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsce Rosja 2018 piłka nożna

Eden Michael Hazard (wym. [edɛn azɑʁ], ur. 7 stycznia 1991 w La Louvière) – belgijski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Realu Madryt oraz w reprezentacji Belgii, której jest kapitanem. Brązowy medalista Mistrzostw Świata 2018.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wczesna kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w Royal Stade Brainois, w latach 2003–2005 występował w Tubize. W 2005 roku został zawodnikiem Lille OSC. 24 listopada 2007 zadebiutował w jego barwach w Ligue 1 w przegranym 0:2 meczu z AS Nancy, w którym w drugiej połowie zmienił Nicolasa Fauverguea[1]. W sezonie 2008/2009 wywalczył miejsce w podstawowym składzie francuskiego klubu, strzelił również swojego pierwszego gola w ekstraklasie – 20 września 2008 zdobył bramkę w spotkaniu z AJ Auxerre (3:2)[2]. Ponadto został uznany za najlepszego młodego gracza Ligue 1[3].

Pierwszy skład Lille i pierwsze sukcesy[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2009/2010 Hazard zadebiutował w Lidze Europy, strzelił również w tych rozgrywkach dwa gole, m.in. jednego w spotkaniu 1/8 finału z Liverpoolem, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 1:0[4]. W Ligue 1 wystąpił w 37 spotkaniach i ponownie został uznany za najlepszego młodego gracza. Ponadto trafił do „jedenastki sezonu” francuskiej ekstraklasy. W kolejnych rozgrywkach (2010/2011), w których zdobył siedem bramek (m.in. w meczu z Nancy (1:0)[5] i spotkaniu z Valenciennes FC w 92. minucie (2:1)[6]) wraz z Lille został mistrzem Francji. Wywalczył również puchar kraju – w finałowym pojedynku z Paris Saint-Germain wystąpił w podstawowym składzie[7]. Po raz drugi znalazł się w „jedenastce sezonu”, został również wybrany najlepszym graczem Ligue 1[8]. W lipcu 2011 roku zagrał w meczu o Superpuchar Francji z Olympique Marsylia, w którym strzelił gola, lecz Lille przegrało 4:5[9].

W sezonie 2011/2012 Hazard rozegrał w Ligue 1 38 meczów i strzelił 20 goli (m.in. trzy w spotkaniu z Nancy, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 4:1[10]). Ponownie został wybrany najlepszym graczem francuskiej ekstraklasy i po raz trzeci trafił do „najlepszej jedenastki rozgrywek”[11]. Zadebiutował również w Lidze Mistrzów – 14 września 2011 wystąpił w spotkaniu z CSKA Moskwa[12]. W 2011 otrzymał także nagrodę Bravo Award[13].

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2012/13[edytuj | edytuj kod]

4 czerwca 2012 roku Hazard podpisał kontrakt z Chelsea[14]. Pierwszy mecz w nowych barwach rozegrał 12 sierpnia w przegranym 2:3 meczu o Tarczę Wspólnoty przeciwko Manchesterowi City. W Premier League zadebiutował 19 sierpnia w meczu przeciwko Wigan Athletic, w którym zaliczył asystę oraz wywalczył wykorzystany przez Franka Lamparda rzut karny. Swojego pierwszego gola zdobył sześć dni później przeciwko Newcastle United z rzutu karnego. W fazie grupowej Ligi Mistrzów Belg zagrał we wszystkich meczach. Chelsea zakończyła rozgrywki grupowe na trzecim miejscu i nie wyszła z grupy, przechodząc do Ligi Europy.

23 stycznia 2013 roku Hazard po starciu z chłopcem od podawania piłek otrzymał pierwszą w swojej karierze czerwoną kartkę[15].

W swoim pierwszym sezonie na Stamford Bridge zdobył 13 bramek i 19 asyst w 62 rozegranych spotkaniach oraz wygrał Ligę Europy – w finałowym meczu przeciwko Benfice nie zagrał z powodu kontuzji. Został również wybrany do najlepszej jedenastki sezonu Premier League[16].

Sezon 2013/14[edytuj | edytuj kod]

Hazard wystąpił w meczu o Superpuchar Europy UEFA 2013 przeciwko Bayernowi Monachium, w którym strzelił bramkę na 2:1, jednak Chelsea przegrała ten mecz w rzutach karnych.

4 grudnia w meczu przeciwko Sunderlandowi Hazard dwukrotnie wpisał się na listę strzelców, pomagając drużynie w zwycięstwie 4:3. 8 lutego 2014 roku w meczu przeciwko Newcastle zanotował pierwszego dla Chelsea hat-tricka[17].

Na koniec sezonu Hazard został wybrany Młodym Piłkarzem Roku według PFA oraz najlepszym zawodnikiem sezonu w Chelsea, a także drugi raz z rzędu znalazł się w najlepszej jedenastce sezonu[16].

Sezon 2014/15[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem Hazard zmienił numer na koszulce z 17 na 10. Pierwszego gola w sezonie strzelił przeciwko Leicester City.

12 lutego przedłużył kontrakt z klubem do 2020 roku[18].

1 marca wywalczył z klubem Puchar Ligi Angielskiej – w meczu finałowym grał przez całe 90 minut.

26 kwietnia Belg został wybrany przez PFA najlepszym piłkarzem roku w Anglii. Tydzień później w wygranym 1:0 meczu z Crystal Palace Hazard zdobył jedynego gola meczu, dobijając niewykorzystany wcześniej przez siebie rzut karny. Zwycięstwo to zapewniło Chelsea tytuł mistrza Anglii[16]. Sezon zakończył z 19 golami w 54 meczach we wszystkich rozgrywkach, w tym 14 w 38 spotkaniach ligowych. Indywidualnie Hazard oprócz nagrody piłkarza roku w Anglii otrzymał nagrody najlepszego zawodnika sezonu w Chelsea.

Sezon 2015/16[edytuj | edytuj kod]

Przez cały sezon 2015/16 Hazard nie mógł znaleźć optymalnej formy. Swojego pierwszego gola w sezonie zawodnik zdobył dopiero 31 stycznia 2016 roku z rzutu karnego przeciwko MK Dons w meczu Pucharu Anglii – wcześniej nie wpisał się na listę strzelców przez 2358 minut meczowych[19]. Pierwsze dwie bramki w Premier League Belg zdobył w kwietniu przeciwko Bournemouth.

2 maja w meczu przeciwko Tottenhamowi jego gol zdobyty w 83 minucie meczu zapewnił Chelsea remis 2:2. Ten wynik sprawił, że Leicester City zostało mistrzem Anglii.

Sezon 2016/17[edytuj | edytuj kod]

W pierwszym meczu nowego sezonu przeciwko West Hamowi Hazard wykorzystał rzut karny, przyczyniając się do zwycięstwa Chelsea 2:1[20].

Od 1 października do 31 grudnia 2016 roku Chelsea zanotowała 13 zwycięstw z rzędu w lidze – w meczach tych Hazard zdobył siedem bramek, a w październiku zdobył nagrodę Premier League Player of the Month. 4 lutego 2017 roku w meczu przeciwko Arsenalowi zdobył bramkę po indywidualnej akcji, pomagając swojej drużynie w zwycięstwie 3:1. Gol ten został wybrany bramką miesiąca w lidze.

Na koniec sezonu Hazard został po raz drugi mistrzem Anglii. Pomógł też Chelsea dojść do finału Pucharu Anglii, który Chelsea przegrała 1:2 z Arsenalem[16]. W lidze strzelił 16 bramek i zanotował pięć asyst. Hazard został po raz czwarty wybrany do najlepszej jedenastki sezonu Premier League i po raz trzeci został piłkarzem sezonu Chelsea[16].

Sezon 2017/18[edytuj | edytuj kod]

Hazard pierwszą część sezonu stracił z powodu kontuzji. Pierwszego gola w lidze zdobył 28 października przeciwko Bournemouth. W wygranym 4:0 meczu przeciwko Brighton & Hove Albion strzelił swojego setnego ligowego gola w profesjonalnej karierze[21].

19 maja wygrał z Chelsea Puchar Anglii – w wygranym 1:0 finale przeciwko Manchesterowi United zdobył z rzutu karnego jedynego gola tego meczu[16].

Dzięki udanym dla Belgii mistrzostwom świata Hazard znalazł się w wybranej przez FIFPro najlepszej jedenastce sezonu na świecie, wraz z kolegą klubowym N’Golo Kanté[22].

Sezon 2018/19[edytuj | edytuj kod]

Pierwszego gola w sezonie 2018/19 Hazard strzelił przeciwko Newcastle. We wrześniu Hazard zdobył 5 goli w czterech meczach (w tym hat-tricka w meczu przeciwko Cardiff City), dzięki czemu został wybrany piłkarzem miesiąca Premier League[23]. 26 grudnia przeciwko Watfordowi zdobył dwa gole – pierwszy z nich był jego setnym trafieniem dla Chelsea[24].

Na koniec 2018 roku Hazard został wybrany Sportowcem Roku w Belgii[25]. W kwietniu 2019 roku jego gol przeciwko West Hamowi po indywidualnej akcji został wybrany najładniejszym golem miesiąca w lidze[26].

29 maja Hazard po raz drugi w barwach Chelsea świętował zwycięstwo w Lidze Europy. W wygranym 4:1 finale przeciwko Arsenalowi strzelił dwa gole i zaliczył asystę przy trafieniu Pedro, dzięki czemu został wybrany zawodnikiem meczu[27]. W całym sezonie Hazard zdobył 21 goli, z czego w Premier League zaliczył 16 trafień. Oprócz tego, 15 ligowych asyst pozwoliło Belgowi na zdobycie nagrody Playmaker Award dla najlepszego asystenta ligi[28]. Na koniec sezonu po raz czwarty został wybrany najlepszym zawodnikiem sezonu w Chelsea[16].

Łącznie przez siedem lat gry w Chelsea Hazard wystąpił w 352 meczach, w których strzelił 110 bramek i zanotował 92 asysty[29]. W momencie odejścia z Chelsea był dziewiątym najlepszym strzelcem drużyny ze Stamford Bridge[30].

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

7 czerwca 2019 roku oficjalnie został ogłoszony transfer Hazarda do Realu Madryt[30].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W barwach narodowych po raz pierwszy wystąpił 29 marca 2006 w meczu reprezentacji do lat 15 z Luksemburgiem, w którym strzelił gola, przyczyniając się do zwycięstwa 2:0[31]. W 2007 wraz z kadrą do lat 17 uczestniczył w mistrzostwach Europy – Belgowie wywalczyli w nich brązowe medale, a Hazard zdobył bramkę z rzutu karnego w grupowym spotkaniu z Holandią (2:2)[32]. Ponadto zdobył gola w serii rzutów karnych przegranego pojedynku półfinałowego z Hiszpanią[33].

Również w 2007 Hazard brał udział w mistrzostwach świata do lat 17 – w turnieju, który odbył się w Korei Południowej, rozegrał trzy mecze, zaś Belgowie nie wywalczyli awansu do fazy pucharowej[34]. W latach 2007–2009 regularnie występował w reprezentacji U-19 – m.in. 10 października 2008 strzelił dla niej dwa gole w zremisowanym 2:2 spotkaniu z Chorwacją[35]. 19 listopada 2008 zadebiutował w kadrze seniorskiej w pojedynku z Luksemburgiem, w którym wszedł na boisko w drugiej połowie[36].

W 2009 rozegrał pięć meczów w kwalifikacjach do mistrzostw świata w RPA[34]. 7 października 2011 w spotkaniu eliminacji do mistrzostw Europy w Polsce i na Ukrainie z Kazachstanem strzelił swojego pierwszego gola w reprezentacji, przyczyniając się do zwycięstwa 4:1[37]. 25 maja 2012 w towarzyskim pojedynku z Czarnogórą (2:2) strzałem z rzutu karnego zdobył swoją drugą bramkę[38].

W 2018 został powołany do reprezentacji Belgii na Mistrzostwa Świata w Rosji, na których jego drużyna zajęła trzecie miejsce[39]. Sam Hazard na turnieju strzelił trzy bramki (dwie w meczu grupowym z Tunezją i jedną w meczu o 3. miejsce przeciwko Anglii) i zaliczył dwie asysty. Został też nagrodzony Srebrną Piłką jako drugi najlepszy piłkarz turnieju, za Luką Modriciem.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na 29 maja 2019.

Zespół Sezon Liga Puchar[a] Puchar Ligi[b] Europa[c] Pozostałe[d] Łącznie
Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole
Lille OSC 2007/08 4 0 0 0 0 0 4 0
2008/09 30 4 4 2 1 0 35 6
2009/10 37 5 1 0 2 1 12 4 52 10
2010/11 38 7 5 3 2 2 9 0 54 12
2011/12 38 20 3 1 1 0 6 0 1 1 49 22
Łącznie 147 36 13 6 6 3 27 4 1 1 194 50
Chelsea 2012/13 34 9 6 1 5 2 13 1 4 0 62 13
2013/14 35 14 3 0 1 0 9 2 1 1 49 17
2014/15 38 14 1 0 6 2 7 3 52 19
2015/16 31 4 2 2 1 0 8 0 1 0 43 6
2016/17 36 16 4 1 3 0 43 17
2017/18 34 12 5 1 4 1 8 3 0 0 51 17
2018/19 37 16 2 0 5 3 8 2 0 0 52 21
Łącznie 245 85 23 5 25 8 53 11 6 1 352 110
Łącznie w karierze 392 121 36 11 31 11 80 15 7 2 546 160

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Lille OSC[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Wicekról strzelców Ligue 1: 2011/2012 (20 goli)
  • Gracz roku Ligue 1: 2010/2011, 2011/2012
  • Młody gracz roku Ligue 1: 2008/2009, 2009/2010
  • Młody gracz roku Barclays Premier League: 2013/2014
  • Jedenastka roku Ligue 1: 2009/2010, 2010/2011, 2011/2012
  • Bravo Award: 2011
  • Jedenastka roku Premier League: 2012/2013. 2013/2014, 2014/2015, 2016/2017
  • Gracz roku Chelsea FC: 2013/2014, 2014/2015, 2016/2017, 2018/2019
  • Gracz roku Premier League: 2014/2015
  • Premier League Player of the Month: październik 2016, wrzesień 2018
  • FIFA World XI: 2018
  • Premier League Goal of the Month: luty 2017, kwiecień 2019
  • Srebrna Piłka Mistrzostw Świata: 2018
  • Sportowiec Roku w Belgii: 2018
  • Premier League Playmaker of the Season: 2018/2019

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

26 kwietnia 2012 poślubił Natachę Van Honacker[40].

Pochodzi z piłkarskiej rodziny – ojciec Thierry grał w drugiej lidze belgiskiej, zaś matka Carine występowała w najwyższej klasie rozgrywkowej kobiet. Po zakończeniu karier zostali nauczycielami wychowania fizycznego.

Jest najstarszym spośród czwórki rodzeństwa; jego bracia, Thorgan, Kylian i Ethan również są piłkarzami.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Występy w Pucharze Francji i Pucharze Anglii
  2. Występy w Pucharze Ligi Francuskiej i Pucharze Ligi Angielskiej
  3. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 44 (8), Liga Europy UEFA – 31 (5), Kwalifikacje do Ligi Europy UEFA – 5 (2).
  4. Uwzględniono: Superpuchar Francji – 1 (1), Tarcza Wspólnoty – 2 (0), Superpuchar Europy UEFA – 2 (1), Klubowe mistrzostwa świata – 2 (0).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. AS Nancy Lorraine 2-0 LOSC Lille Métropole (fr.). lfp.fr. [dostęp 2012-05-28].
  2. LOSC Lille Métropole 3-2 AJ Auxerre (fr.). lfp.fr. [dostęp 2012-05-28].
  3. Hazard named Young Player of Year (ang.). ligue1.com. [dostęp 2012-05-28].
  4. Lille 1 - 0 Liverpool (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp m 2012-05-28].
  5. AS Nancy Lorraine 0-1 LOSC Lille Métropole (ang.). lfp.fr. [dostęp 2012-05-28].
  6. LOSC Lille Métropole 2-1 Valenciennes FC (ang.). lfp.fr. [dostęp 2012-05-28].
  7. Paris Saint-Germain 0-1 LOSC Lille Métropole (fr.). fff.fr. [dostęp 2012-05-28].
  8. UNFP : Trophées UNFP du football Un petit coin de paradis... (fr.). unfp.org. [dostęp 2012-05-28].
  9. LOSC Lille 4-5 Olympique de Marseille (fr.). lfp.fr. [dostęp 2012-06-04].
  10. LOSC Lille Métropole 4-1 AS Nancy Lorraine (fr.). lfp.fr. [dostęp 2012-05-28].
  11. UNFP : Trophées UNFP du football Le palmarès complet... (fr.). unfp.org. [dostęp 2012-05-28].
  12. Doumbia at the double as CSKA deny Lille (ang.). uefa.com. [dostęp 2012-05-28].
  13. The "Bravo" Award (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-05-28].
  14. Eden Hazard: Chelsea complete transfer of Lille midfielder, 4 czerwca 2012 [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  15. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Dominic Fifield at Liberty Stadium, Swansea ballboy incident leads to red card for Eden Hazard, „The Guardian”, 23 stycznia 2013, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  16. a b c d e f g Eden Hazard's Career at Chelsea (ang.). [dostęp 2019-06-07].
  17. Chelsea 3-0 Newcastle United, 8 lutego 2014 [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  18. Eden Hazard Signs New 5-and-a-Half-Year Chelsea Deal, 90min.com, 12 lutego 2015 [dostęp 2019-06-08] (ang.).
  19. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Dominic Fifield at Stadium MK, Oscar scores hat-trick in Chelsea rout of sorry MK Dons, „The Guardian”, 31 stycznia 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  20. Chelsea vs. West Ham United - Football Match Report - August 15, 2016 - ESPN, ESPN.com [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  21. Adrian Kajumba, Key talking points from Chelsea's win at Brighton, mirror, 20 stycznia 2018 [dostęp 2019-06-07].
  22. FIFPro World XI Named at Prestigious FIFA Best Awards Ceremony in London, 90min.com, 24 września 2018 [dostęp 2019-06-08] (ang.).
  23. Hazard named September 2018 EA SPORTS Player of the Month, www.premierleague.com [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  24. Hazard scores 100th goal for Chelsea (ang.). goal.com. [dostęp 2019-06-08].
  25. Flanders News, Eden Hazard is Sportsman and Nina Derwael Sportswoman of the year., vrtnws.be, 23 grudnia 2018 [dostęp 2019-06-08] (ang.).
  26. Hazard wins April 2019 Carling Goal of the Month award, www.premierleague.com [dostęp 2019-06-08] (ang.).
  27. Chelsea beat Arsenal 4-1 to win Europa League final, 29 maja 2019 [dostęp 2019-06-07] (ang.).
  28. Hazard wins 2018/19 Premier League Playmaker of the Season Award, www.premierleague.com [dostęp 2019-06-08] (ang.).
  29. Wirtualna Polska Media, Oficjalnie: Eden Hazard piłkarzem Realu Madryt! - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 7 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-07] (pol.).
  30. a b Eden Hazard transfer deal agreed (ang.). [dostęp 2019-06-08].
  31. Luxemburg 0 - 2 België (niderl.). static.belgianfootball.be. [dostęp 2012-05-28].
  32. European U-17 Championship 2007 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2012-05-28].
  33. Home heartache as Spain prevail (ang.). uefa.com. [dostęp 2012-05-28].
  34. a b Eden HAZARD (ang.). fifa.com. [dostęp 2012-05-28].
  35. Kroatië 2 - 2 België (niderl.). static.belgianfootball.be. [dostęp 2012-05-28].
  36. Luxemburg 1 - 1 België (niderl.). static.belgianfootball.be. [dostęp 2012-05-28].
  37. België 4 - 1 Kazachstan (niderl.). static.belgianfootball.be. [dostęp 2012--5-28].
  38. België-Montenegro: 2-2 (niderl.). belgianfootball.be. [dostęp 2012-05-28].
  39. Wirtualna Polska Media, Mundial 2018. Belgia trzecią drużyną świata! Sukces szyty na miarę - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 14 lipca 2018 [dostęp 2018-07-14] (pol.).
  40. Eden Hazard is in het grootste geheim getrouwd (niderl.). sporza.be, 2012-06-15. [dostęp 2016-11-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]