Filipp Golikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Filip Golikow)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filipp Iwanowicz Golikow
Филипп Иванович Голиков
Ilustracja
marszałek Związku Radzieckiego marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1900
Borisowo
Data i miejsce śmierci 29 lipca 1980
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 19181980
Siły zbrojne Red star.svg Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa:
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order "Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR" III stopnia Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal za Obronę Stalingradu Meedal za Obronę Moskwy Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 20-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 30-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal Weterana Sił ZSRR Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "30 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "50 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal „60 lat Radzieckich Sił Zbrojnych”

Filipp Iwanowicz Golikow (ros. Филипп Иванович Голиков; ur. 28 lipca 1900 we wsi Borisowo w obwodzie kurgańskim, zm. 29 lipca 1980 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek Związku Radzieckiego (1961)[1].

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Od 1918 był członkiem RKP(b), od tegoż roku na służbie w Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej, po jej zakończeniu do 1931 pracował na różnych stanowiskach partyjnych i państwowych. Następnie był dowódcą pułku strzeleckiego, dywizji, brygady zmechanizowanej, korpusu zmechanizowanego, członkiem Rady Wojskowej Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1933 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego.

Od listopada 1938 był dowódcą Winnickiej Grupy Armijnej, od września 1939 6 Armii. Brał udział w ataku na Zachodnią Ukrainę.

Od 1940 do 1941 był zastępcą szefa Sztabu Generalnego i szefem Głównego Zarządu Wywiadu Ludowego Komisariatu Obrony. Generał major.

Stał na czele radzieckiej misji wojskowej w Anglii i USA.

Po ataku Niemiec na ZSRR dowodził 10 i 4 Armią Uderzeniową, Frontami Briańskim i Woroneskim, 1 Gwardyjską Armią. Od kwietnia 1943 był zastępcą ludowego komisarza obrony do spraw kadr, od maja 1943 szefem Głównego Zarządu Kadr Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR. Od 1950 dowodził zjednoczeniem, od 1956 był komendantem Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych, w latach 1958–1962 był szefem Głównego Zarządu Politycznego Radzieckiej Armii i Marynarki Wojennej.

Od 1962 był w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. Członek Komitetu Centralnego KPZR w latach 1961–1966.

Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym[1].

Awanse[edytuj]

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Według niektórych publikacji był dwukrotnym Bohaterem Związku Radzieckiego[2], lecz większość źródeł nie podaje takiej informacji.

Przypisy

  1. a b c Aleksandr Kołpakidi, Dmitrij Prochorow: Империя ГРУ. Очерки истории российской военной разведки. Moskwa: Ołma-Press, 2000, s. 126. ISBN 5-224-00600-7.
  2. "Великая победа": Московская область в Великой Отечественной Войне (ros.)

Bibliografia[edytuj]

  • B. Potyrała, H. Szczegóła – Czerwoni marszałkowie. Elita Armii Radzieckiej 1935-1991, Wyd. WSP im. Tadeusza Kotarbińskiego, Zielona Góra 1997, ISBN 83-86832-23-1
  • B. Potyrała, W. Szlufik – Who is who? Trzygwiazdkowi generałowie i admirałowie radzieckich sił zbrojnych z lat 1940-1991, Wyd. WSP, Częstochowa 2001, ISBN 83-7098-662-5
  • Słownik biograficzny marszałków Związku Radzieckiego, t. I, Koszalin 2004
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. I, Wyd. MON, Warszawa 1971
  • Encyklopedia II wojny światowej, Wyd. MON, Warszawa 1975
  • (ros.) W. Jegorszyn – Feldmarszałkowie i marszałkowie, Moskwa 2000
  • (ros.) K. Zalesskij – Imperium Stalina. Biograficzny słownik encyklopedyczny, Moskwa 2000
  • (ros.) Radziecka Encyklopedia Wojskowa, Moskwa
  • (ros.) Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 7, s. 16, Moskwa 1969-1978
  • (ros.) Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986
  • Филипп Иванович Голиков – Проект ХРОНОС (ros.)
  • Wyżsi dowódcy Związku Radzieckiego (ros.)