Franciszek Stanisław Hutten-Czapski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody chełmińskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Franciszek Stanisław Kostka Hutten-Czapski
Herb
Leliwa
Rodzina Czapscy herbu Leliwa
Data urodzenia 1725
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 1802
Warszawa
Ojciec Ignacy Czapski
Matka Teofila z Konopackich
Żona

1) (ok.1760) Dorota Józefina Działyńska z Działynia h. Ogończyk;
2) (1767) Zofia Mielżyńska h. Nowina;
3) (1772) Weronika Radziwiłłówna h.Trąby;

Dzieci

Stanisław Hutten-Czapski

Odznaczenia
Order Orła Białego

Franciszek Stanisław Kostka Hutten-Czapski herbu Leliwa (ur. 1725, zm. 9 kwietnia 1802 w Warszawie) – senator, ostatni wojewoda chełmiński (25 czerwca 1766 - 9 kwietnia 1802), konfederat barski.[1] Kawaler Orderu Orła Białego (1762).

Syn Ignacego i Teofili z Konopackich Czapskiej i dziedzic ich majątku rodzinnego w Rynkówce. Podkomorzy (1752) a następnie kasztelan chełmiński (1762). Starosta kowalewski (1766). Od 1766 wojewoda chełmiński. W 1772 roku pojął za żonę Weronikę Radziwiłłównę, która wniosła mu w wianie majątek w Stańkowie pod Mińskiem Litewskim. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[2].

Dobra Rynkówki przejął kilka lat po przeniesieniu z kaplicy zamkowej do kościoła w Lalkowach cudownego obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w 1729. Rynkówkę odwiedzał jeszcze ok. 1780, chociaż już wówczas dobra przejęte zostały wraz z I rozbiorem przez pruskich urzędników. Trzykrotnie żonaty, ojciec czworga dzieci. Jednym z jego synów był Stanisław Hutten-Czapski.

Pochowany został w Warszawie na dawnym cmentarzu Świętokrzyskim na Koszykach (św. Barbary).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 200.
  2. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wizytacje archidiakonatu pomorskiego przeprowadzone przez Ostrowskiego i Rybińskiego - Archiwum Diecezjalne w Pelplinie,
  • Ks. Fankidejski, Utracone kaplice i kościoły dzisiejszej diecezji chełmińskiej, Pelplin 1880, s. 267

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]