Glastonbury Festival

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glastonbury Festival
Ilustracja
Festiwal Glastonbury po prawej widoczna scena w kształcie piramidy
Pełna nazwa Glastonbury Festival of Contemporary Performing Arts
Lokalizacja Pilton, Somerset, Anglia
Aktywność w latach od 1970
Organizator Glastonbury Festivals Ltd.
Założyciel Michael Eavis
Strona internetowa

Glastonbury Festival of Contemporary Performing Arts, znany również jako Glastonbury lub Glasto – jeden z największych na świecie festiwali muzycznych odbywający się w pobliżu wsi Pilton w hrabstwie Somerset w Anglii[1].

Podczas festiwalu odbywają się koncerty zespołów i wykonawców z gatunków szeroko pojętego rocka oraz muzyki alternatywnej. Ponadto organizowane są wystawy, przedstawienia teatralne i cyrkowe, pokazy tańca oraz wiele innych.

Historia[edytuj]

Napis Love umieszczony na polu festiwalu inspirowany albumem Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band grupy The Beatles

Pierwszy festiwal odbył się 19 września 1970, zainicjowany przez Michaela Eavisa. Podczas koncertu wystąpili m.in. Marc Bolan, Keith Christmas, Stackridge, Al Stewart. W cenę biletu opiewająca na 1 funta wliczone było również mleko pochodzące z pobliskiej farmy[2].

W 1995 został zrealizowany film dokumentalny o festiwalu zatytułowany Glastonbury the Movie w reżyserii Williama Beatona, Robina Mahoneya oraz Matthew Salkelda[3]. Film zawiera m.in. występy takich wykonawców jak Ozric Tentacles, Porno for Pyros, Spiritualized czy Omar.

W 2005 festiwal objął 3,6 km² powierzchni, na której wystąpiło 385 wykonawców gromadząc 150 000 publiczność[4]. W 2007 roku podczas Glasto wystąpiło 700 wykonawców na 80 scenach gromadząc 177 000 widzów[5].

Wykonawcy[edytuj]

Pole namiotowe na festiwalu Glastonbury

Na przestrzeni lat podczas festiwalu wystąpili m.in. tacy wykonawcy jak: Lana Del Rey, Amy Winehouse, Radiohead, Coldplay, Björk, Arcade Fire, Arctic Monkeys, Kasabian, The Fratellis, Bloc Party, Fatboy Slim, Joe Cocker, Van Morrison, Hawkwind, New Order, The Pixies, Sinéad O’Connor, Fishbone, Robert Plant, Manic Street Preachers, Rage Against the Machine, The Prodigy, Placebo, Muse, The Chemical Brothers, Oasis, Franz Ferdinand, Pendulum, Moby, Portishead, R.E.M., U2, Bruce Springsteen, Gorillaz, Imagine Dragons, Faithless czy The Cure.

Przypisy

  1. GLASTONBURY FESTIVAL: 43 YEARS, 30 FESTIVALS, 30 FACTS (ang.). www.gigwise.com. [dostęp 2016-08-18].
  2. Glastonbury Festivals - Areas - Shangri-la (ang.). www.glastonburyfestivals.co.uk. [dostęp 2012-03-01].
  3. Glastonbury the Movie (1995) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2012-03-01].
  4. Glastonbury Festival 2005 (ang.). www.glastonburyfestivals.co.uk. [dostęp 2012-03-01].
  5. Glastonbury Festival - Extra Glastonbury Tickets Snapped Up (ang.). www.contactmusic.com. [dostęp 2012-03-01].

Bibliografia[edytuj]

  • Shearlaw, John; Aubrey, Crispen (2005). Glastonbury Festival Tales. Ebury Press. ISBN 0-09-189763-7.
  • Naylor, Royston (2002). Stone Free: A Photographic Trip Through 10 Years of Glastonbury Festival. Southgate publishers. ISBN 1-85741-145-5.
  • McKay, George (2000) Glastonbury: A Very English Fair. London: Victor Gollancz. ISBN 0-575-06807-8

Linki zewnętrzne[edytuj]