Van Morrison

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Van Morrison
Ilustracja
Van Morrison (2007)
Imię i nazwisko George Ivan Morrison
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1945
Belfast
Instrumenty saksofon, gitara, perkusja, ukulele, harmonijka ustna
Gatunki rock, biały soul, R&B, folk, blues, country
Zawód muzyk
Aktywność od 1960
Powiązania Them
Odznaczenia
Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Strona internetowa

Van Morrison, właśc. George Ivan Morrison (ur. 31 sierpnia 1945 w Belfaście)[1][2] − północnoirlandzki kompozytor, piosenkarz rockowy, multiinstrumentalista i poeta. Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego.

Van Morrison jest przedstawicielem licznych gatunków i stylów muzyki rockowej, takich jak rhythm and blues, rock and roll, brytyjska inwazja, muzyka celtycka, psychodeliczny rock, chrześcijański rock, jazz-rock i jazz − większości jego piosenek najbliżej jednak do białego soulu i folku.

Życiorys[edytuj]

Pierwszą gitarę otrzymał od ojca w wieku 11 lat. Dwa lata później założył swój pierwszy zespół The Sputniks. Nieprzyjęty do innego zespołu z powodu braku zapotrzebowania na gitarzystę namówił ojca do kupna saksofonu. Kiedy nauczył się na nim grać, Morrison zaczął grać z różnymi lokalnymi zespołami, m.in. Deanie Sands and the Javelins, w którym grał na gitarze i śpiewał. Formację tworzyli: główny wokalista Deanie Sands, gitarzysta George Jones i perkusista-wokalista Roy Kane[3]. W późniejszym czasie zespół z czterema głównymi muzykami – plus pianista Wesley Black – stali się znani jako Monarchs[4]. Z tą ostatnią grupą Morrison – mając 17 lat – udał się w tournée po Europie. W latach 1964–1966 występował w popularnym zespole Them. Od tego momentu zaczęła się jego wielka kariera. W dzieciństwie uczęszczał ze swoją matką Violet na zebrania Świadków Jehowy do Sali Królestwa, dlatego też jeden z jego utworów z roku 1978 na płycie Wavelength nosi tytuł Kingdom Hall (tłum. Sala Królestwa)[5].

W początkach swej kariery czerpał inspiracje od takich artystów jak Bob Dylan i Ray Charles, lecz wkrótce wytworzył swój własny, niepowtarzalny styl. Jego twórczość przejawia podobieństwa do działalności współczesnych bardów, jak Bob Dylan czy Leonard Cohen. W swoim muzycznym repertuarze miał wiersze swojego autorstwa i poetyckie piosenki. Gra na gitarze akustycznej, instrumentach klawiszowych, saksofonie, harmonijce ustnej i perkusji.

Do największych przebojów Vana Morisona należą „Here Comes the Night”, „Gloria” (oba z grupą Them), „Moondance”, „Brown Eyed Girl”, „Domino”, „Wild Night”, „Wavelength”.

Powszechnie zaliczany obok Boba Dylana i Jima Morrisona do największych poetów rockowych. Wywarł wielki wpływ na całe pokolenia muzyków rockowych. Uznawany za jednego z najbardziej znaczących muzyków naszych czasów[6]. Wysoko notowany na listach największych twórców i wykonawców muzyki rockowej XX wieku.

W 1993 roku Van Morrison został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[7].

25 maja 2001 i 22 listopada 2005 odbyły się koncerty Morrisona w Sali Kongresowej w Warszawie[8].

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

Studyjne
Koncertowe
Kompilacje

Przypisy

  1. AllMusic – Van Morrison Biography (ang.)
  2. Van Morrison Biography (ang.). biography.com. [dostęp 2011-04-14].
  3. John Grissim Jr.. Van Morrison: The Rolling Stone Interview. , 22 czerwca 1972 (ang.). [dostęp 23 lipca 2010]. 
  4. Steve Turner: Van Morrison: Too Late to Stop Now. Viking Penguin, 1993, s. 28. ISBN 0-670-85147-7.
  5. Van Morrison (salon.com) (en)
  6. Biografia muzyka w „Rolling Stone” (ang.)
  7. Van Morrison: inducted in 1993 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01].
  8. Van Morrison zagra w Sali Kongresowej. muzyka.interia.pl, 2005-11-22. [dostęp 2011-04-14].

Linki zewnętrzne[edytuj]