Amy Winehouse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amy Winehouse
Ilustracja
Amy Winehouse (2007)
Podpis Amy Jade Winehouse
Imię i nazwisko Amy Jade Winehouse
Data i miejsce urodzenia 14 września 1983
Londyn, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 23 lipca 2011
Londyn, Wielka Brytania
Instrumenty gitara klasyczna[1], gitara elektryczna[2]
Gatunki R&B[3], soul[3], jazz[3]
Zawód piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów
Aktywność 1998-2011
Wytwórnie płytowe Island Records
Strona internetowa

Amy Jade Winehouse[4] (ur. 14 września 1983 w Londynie, zm. 23 lipca 2011 tamże[5]) – angielska piosenkarka soul, jazz i R&B, kompozytorka i autorka tekstów piosenek.

Dzieciństwo[edytuj]

Winehouse urodziła się i dorastała w Southgate, północnej dzielnicy Londynu; wywodziła się z rodziny żydowskiej o tradycjach jazzowych[6]. Jej ojciec Mitchell jest taksówkarzem i muzykiem, matka – farmaceutką, piosenkarka miała też starszego brata Aleksa. Uczęszczała do Ashmole School. W wieku dziesięciu lat założyła krótko działającą grupę muzyczną o nazwie Sweet 'n' Sour. Artystka swój zespół opisała jako „żydowskie odzwierciedlenie zespołu Salt-N-Pepa”. Po rozpadzie Sweet 'n' Sour dołączyła do Sylvia Young Theatre School, jednak rok później (w wieku trzynastu lat) została wyrzucona ze szkoły za kolczyk w nosie[7]. Po tym incydencie uczęszczała do BRIT School.

Winehouse umiała grać na gitarze od trzynastego roku życia; śpiewała profesjonalnie od szesnastych urodzin, kiedy to jej przyjaciel Tyler James, wokalista soulowy, wysłał nagranie demo Amy wytwórni A&R Records[6]. Po rozmowach z różnymi wytwórniami płytowymi, Winehouse dołączyła do Island Records (Universal Music), z którą była związana do końca życia.

Kariera muzyczna[edytuj]

2003-04: Frank[edytuj]

Amy Winehouse w 2004 roku

Debiutancki album Winehouse, Frank, został wydany dnia 20 października 2003 roku. Wyprodukowany został głównie przez Salaam Remi. Większość utworów na płycie inspirowana jest muzyką jazzową. Wszystkie piosenki w albumie zostały napisane przez Amy; jedynie dwa covery nie posiadają wkładu własnego artystki. Album został ciepło przyjęty przez krytyków muzycznych[8]. Znawcy muzyki jazzowej podkreślają, iż głos Winehouse można porównywać do głosów takich śpiewaczek jak Sarah Vaughan czy Nina Simone[9].

W roku 2004 Amy Winehouse została nominowana do BRIT Awards w kategorii „Najlepsza solowa artystka”. W tym samym czasie debiutancki album Amy uzyskał w jej rodzinnym kraju status platynowego, a ona sama wygrała nagrodę najlepszego twórcy tekstów muzycznych Ivor Novello Awards za utwór „Stronger Than Me” (wyprodukowany przez Salaam Remi)[10]. Płyta została nominowana do nagrody Mercury Music Prize 2004. W tym samym roku Amy pojawiła się na takich festiwalach jak Glastonbury Festival, czy V Festival.

2006-08: Back to Black[edytuj]

Drugi studyjny album Winehouse zatytułowany Back to Black ukazał się 30 października 2006 roku i od razu podbił szczyt brytyjskiej listy sprzedaży UK Album Chart debiutując na pierwszej pozycji 1. Album sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy (jedynie Wielka Brytania). Płyta została wyprodukowana przez Marka Ronsona oraz Salaam Remi.

Ponieważ odniósł ogromny sukces na Wyspach Brytyjskich, Winehouse zdecydowała się wydać album w różnych krajach na całym świecie, m.in. w Stanach Zjednoczonych, gdzie podobnie jak w UK longplay sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy oraz uzyskał status potrójnej platyny[11]. Najwyższa pozycja na amerykańskiej liście sprzedaży Billboard 200 to 6. miejsce.

Pierwszym, a zarazem głównym singlem promującym album był utwór „Rehab”, który odniósł sukces zarówno w Wielkiej Brytanii zajmując 7. pozycję, jak i w Stanach Zjednoczonych (miejsce 9).

W roku 2007 album Back to Black został nominowany do nagrody BRIT Awards w kategorii „Najlepszy album”. Mimo iż nie on zdobył tego tytułu, sama wokalistka zdobyła tę nagrodę w innej kategorii – „Najlepsza solowa artystka”.

W 2008 Amy Winehouse otrzymała pięć Nagród Grammy. Back to Black został wyróżniony jako najlepszy album popowy, Rehab jako nagranie roku i piosenka roku, a sama piosenkarka jako najlepsza wokalistka roku (Rehab) i jako nowicjuszka roku.

2009-11: Ostatnie koncerty i Lioness: Hidden Treasures[edytuj]

Występ Winehouse 18 czerwca 2011 w Belgradzie inaugurował jej europejską trasę koncertową. Artystka odurzona alkoholem pojawiła się na scenie ze znacznym opóźnieniem, miała problemy z koncentracją, poruszaniem się oraz śpiewaniem. Prawdopodobnie została ona wówczas, mimo widocznego upojenia, zmuszona do występu, mimo iż nie pamiętała, w jakim mieście się znajduje, imion członków zespołu, ani tekstów piosenek[12]. Nawet w takim stanie była ona świadoma dziejącej się katastrofy i wielokrotnie usiłowała zejść ze sceny, jednak była powstrzymywana przez członków zespołu i ochronę[13]. Z powodu stanu zdrowia piosenkarki odwołano dwa kolejne koncerty[14][12][15]. 21 czerwca ogłoszono, że zostały odwołane wszystkie pokazy jej europejskiej trasy koncertowej[16][5]. 20 lipca pojawiła się gościnnie na koncercie swojej chrześnicy, Dionne Bromfield w Londynie. Było to ostatnie publiczne wystąpienie w jej życiu.

5 grudnia 2011 roku odbyła się premiera pośmiertnego albumu zatytułowanego Lioness: Hidden Treasures. Na płycie znalazło się 11 niepublikowanych utworów oraz duet z Tonym Bennettem Body and Soul. Wyboru utworów dokonali producenci Salaam Remi i Mark Ronson[17].

Śmierć[edytuj]

Amy Winehouse w Berlinie (2007)

23 lipca 2011 roku około godziny 16:00 Winehouse została znaleziona martwa w swoim mieszkaniu w londyńskiej dzielnicy Camden[5]. Policja obecna w domu piosenkarki potwierdziła informację o jej zgonie, jednak jego przyczyna nie była jeszcze znana[18].

Amy Winehouse została pochowana 26 lipca 2011 w obrządku żydowskim na cmentarzu Edgwarebury w Londynie. W uroczystościach pogrzebowych udział wzięli między innymi Kelly Osbourne i Mark Ronson, a także jej ostatni partner życiowy Reg Traviss.

26 października 2011 ujawniono wyniki rutynowego dochodzenia w sprawie ustalenia przyczyny śmierci Amy Winehouse, którym kierowała koroner Suzanne Greenaway (której wprawdzie później zarzucono brak ustawowego wymogu 5 lat praktyki sądowniczej - wymaganej od koronera - ale to uchybienie nie miało wpływu na wynik jej raportu)[19]. Postępowanie wykazało, że zgon piosenkarki nastąpił w wyniku nieszczęśliwego wypadku spowodowanego dobrowolnym wypiciem dużej ilości alkoholu, po czym doszło do wstrząsu wywołanego zatruciem alkoholowym po okresie abstynencji. Jak ogłoszono kilka godzin po ukazaniu się raportu z dochodzenia, Winehouse miała 416 mg alkoholu na 100 ml krwi, co odpowiada 4 promilom[20]. Drugi raport w pełni potwierdził pierwotne ustalenia[21].

Życie prywatne[edytuj]

18 maja 2007 w Miami Winehouse poślubiła Blake'a Fieldera-Civila. 16 lipca 2009 doszło jednak do rozwodu, którego głównym powodem była zdrada ze strony artystki oraz niewielka ilość czasu, jaki małżonkowie spędzali razem.

Winehouse była uzależniona od alkoholu i narkotyków. Ponadto oświadczyła publicznie, że ma problemy z depresją i cierpi na bulimię. W 2008 roku jej ojciec przyznał także, że wokalistka cierpiała na rozedmę płuc, które wydolne były w zaledwie 70%.

Dyskografia[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskografia Amy Winehouse.

Filmografia[edytuj]

  • "The Zen of Bennett" (mat. archiwalne, 2012, film dokumentalny, reżyseria: Unjoo Moon)[22]
  • "Amy" (mat. archiwalne, 2015, film dokumentalny, reżyseria: Asif Kapadia)[23]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Uwagi
BRIT Awards
2004 Best Female Solo Artist Nominacja[24]
Best Urban Act Nominacja[24]
2007 Best Female Solo Artist Nagroda[25]
British Album (Back to Black) Nominacja[25]
2008 Best British Single ("Valerie") Nominacja[26]
Echo Music Awards
2008 Best International Female Artist – Rock/Pop Nominacja
2009 Nagroda
Album of the Year Nominacja
Elle Style Awards
2007 Best British Music Act Nagroda[27]
Grammy Awards
2008 Album of the Year (Back to Black) Nominacja[28]
Best Pop Vocal Album (Back to Black) Nagroda[29]
Record of the Year Nagroda[29]
Song of the Year Nagroda[29]
Best Female Pop Vocal Performance Nagroda[29]
Best New Artist Nagroda[29]
Ivor Novello Awards
2004 Best Contemporary Song Musically & Lyrically ("Stronger Than Me") Nagroda
2007 Best Contemporary Song ("Rehab") Nagroda
2008 Best Song Musically & Lyrically ("You Know I'm No Good") Nominacja
Best Song Musically & Lyrically ("Love Is a Losing Game") Nagroda
Best Selling Song ("Rehab") Nominacja
Mercury Prize
2004 Album of the Year Nominacja
2007 Nominacja[30]
Meteor Music Awards
2008 Best International Female Nagroda[31]
MOBO Awards
2007 Best UK Female Nagroda[32]
Best R&B Nominacja[33]
Best Song ("Rehab") Nominacja[33]
Best Video ("Back to Black") Nominacja[33]
MOJO Awards
2007 Best New Act Nominacja
Album of the Year (Back to Black) Nominacja[34]
Song of the Year ("Rehab") Nagroda[35]
Vibe Awards
2007 Breakthrough Artist of the Year Nominacja[36]
Rok Kategoria Uwagi
MTV Europe Music Awards
2007 Album of the Year (Back to Black) Nominacja
Most Addictive Track ("Rehab") Nominacja
Artist's Choice Nagroda[37]
2008 Act of the Year Nominacja
MTV Video Music Awards
2007 Female Artist of the Year Nominacja[38]
Best New Artist Nominacja[38]
Video of the Year ("Rehab") Nominacja[38]
mtvU Woodie Awards
2007 Woodie of the Year Nominacja[39]
NME Awards
2008 Best Solo Artist Nominacja[40]
Villain of the Year Nominacja[40]
Worst Dressed Performer Nagroda
Best Music DVD Nominacja[40]
2009 Villain of the Year Nominacja[41]
Worst Dressed Nagroda[42]
NRJ Music Awards
2008 International Revelation of the Year Nominacja[43]
International Album of the Year (Back to Black) Nominacja[43]
Popjustice £20 Music Prize
2007 Best British Pop Single of the Year Nagroda[44]
Premios 40 Principales
2008 Best Non-Spanish International Song ("Rehab") Nominacja[45]
Q Awards
2007 Best Album (Back to Black) Nagroda[46]
Teen Choice Awards
2007 Breakout Female Artist Nominacja[47]
Urban Music Awards
2008 Best Neo-Soul Act Nagroda[48]
2009 Best Female Nominacja[49]
Vodafone Live Music Awards
2007 Best Female Nagroda[50]
2008 Nominacja[51]
World Music Awards
2007 World's Best-Selling Pop/Rock Female Artist Nominacja
World's Best-Selling New Artist Nominacja
2008 Best Selling Pop/Rock Female Nagroda[52]

Przypisy

  1. Amy Winehouse: Singer, Guitarist and Lost Soul (ang.). guitarworld.com. [dostęp 2011-07-24].
  2. Amy Winehouse Guitars (ang.). equipboard.com.
  3. a b c Cyril Cordor: Amy Winehouse Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-07-23].
  4. Repertoire (ang.). repertoire.bmi.com. [dostęp 2011-07-23].
  5. a b c Amy Winehouse nie żyje (pol.). tvn24.pl, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
  6. a b Garry Mulholland: Charmed and dangerous (ang.). observer.guardian.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  7. Henrietta Roussoulis: Q – The Interview: Amy Winehouse (ang.). www.findarticles.com. [dostęp 2011-07-26].
  8. Beccy Lindon: Amy Winehouse - Frank review (ang.). arts.guardian.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  9. Obituary: Amy Winehouse (ang.). BBC, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
  10. ASCAP Members Honored At The Ivors (ang.). www.ascap.com. [dostęp 2011-07-26].
  11. Joss Beats Winehouse – Joss Stone (ang.). www.mtv.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  12. a b Amy Winehouse appears drunk and disoriented on start of her 2011 European tour. www.heatworld.com. [dostęp 2011-07-30].
  13. Amy Winehouse zaštitari su natjerali da izađe na pozornicu | (chorw.). Večernji list (Croatia), 2011-06-23. [dostęp 2011-07-30].
  14. Amy Winehouse cancels two dates of European tour (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  15. Winehouse a staggering flop (ang.). www.nzherald.co.nz. [dostęp 2011-07-26].
  16. Amy Winehouse tour pulled so she can 'sort herself out' (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  17. Nowa płyta Winehouse. "Aż mi dech zaparło".
  18. Amy Winehouse: Tributes paid to dead singer (ang.). www.bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-26].
  19. Amy Winehouse inquest put in doubt by coroner's qualifications. The Guardian. [dostęp 2015-09-15].
  20. Ujawniono wynik śledztwa w sprawie śmierci Amy Winehouse. [dostęp 2011-10-26].
  21. Amy Winehouse died of alcohol poisoning, second inquest confirms. The Guardian. [dostęp 2015-09-05].
  22. The Zen of Bennett (2012) (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2016-04-07].
  23. Amy (2015) (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2016-04-07].
  24. a b Brits 2004: The winners (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2011-07-23].
  25. a b Brit Awards 2007: List of winners. BBC News, 2007-02-13. [dostęp 2009-01-24].
  26. Brit Awards 2008: The winners. BBC News, 2008-02-20. [dostęp 2009-01-24].
  27. Hilary Alexander: Elle Style Awards. Sunday Telegraph, 2007-02-22. [dostęp 2009-01-24].
  28. 50th annual Grammy Awards nominations. Variety, 2007-12-06. [dostęp 2009-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-26)].
  29. a b c d e Amy Winehouse Grammy Awards (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-07-23].
  30. 2007 Mercury Prize nominees. BBC News, 2007. [dostęp 2009-01-24].
  31. Meteor Ireland Music Awards Past Winners. Meteor. [dostęp 2009-01-25].
  32. Mobo Awards 2007: Winners in full. BBC News, 2007-07-19. [dostęp 2009-01-24].
  33. a b c Mobo Awards: Nominations in full. BBC News, 2007-08-28. [dostęp 2009-01-25].
  34. Amy Winehouse and Arctic Monkeys Lead MOJO Nominations. XFM, 2007-05-10. [dostęp 2009-02-05].
  35. Mojo Awards 2007. BBC, 2007-06-18. [dostęp 2009-02-05].
  36. 2007: The Year in Hip-Hop and R&B. Vibe Awards, 2007-11-07. [dostęp 2009-01-24].
  37. Iain Gray: Amy Winehouse wins at the MTV Europe Music Awards. Sunday Telegraph, 2007-11-02. [dostęp 2009-01-24].
  38. a b c MTV Video Music Awards Nominations Are In.... Rolling Stone, 2007-08-07. [dostęp 2009-01-24].
  39. Wild child Winehouse due at mtvU show. Daily News, 2007-10-14. [dostęp 2009-01-25].
  40. a b c Shockwaves NME Awards 2008 - all the nominations. W: NME [on-line]. IPC Media, 2008-01-30. [dostęp 2009-01-24].
  41. Oasis, Alex Turner, Killers: Shockwaves NME Awards 2009 nominations. W: NME [on-line]. IPC Media, 2009-01-26. [dostęp 2009-02-28].
  42. Amy Winehouse 'wins' Worst Dressed gong at Shockwaves NME Awards. W: NME [on-line]. IPC Media, 2009-02-25. [dostęp 2009-02-28].
  43. a b Rihanna's NRJ triumph. W: Female First [on-line]. First Active, 28 stycznia, 2008. [dostęp 16 kwietnia, 2011].
  44. Twenty Quid Music Prize: Congratulations to Amy Winehouse.... Popjustice, 2007-09-05. [dostęp 2009-01-24].
  45. Howell Llewellyn: Julieta Venegas, Mana Nominated For Premios 40 Principales. Billboard, 2008-10-14. [dostęp 2009-02-01].
  46. Kelly Nestruck: Kylie, Amy, Macca, the Arctics and Damon all triumph at Q awards. The Guardian, 2007-10-08. [dostęp 2009-01-24].
  47. Fall Out Boy, Timberlake sweep Teen Choice Awards. W: NME [on-line]. IPC Media, 2007-08-02. [dostęp 2009-01-25].
  48. Winners for the Sixth Annual Urban Music Awards Announced. Urban Music Awards, 2008-11-16. [dostęp 2009-01-23].
  49. Rihanna leads 2009 Urban Music Awards. Yahoo! News, 2009-05-06. [dostęp 2009-05-06].
  50. Vidafone - The 2008 Awards. Vodafone. [dostęp 2009-01-25].
  51. Duffy, Kate Nash, Amy Winehouse and Estelle to battle it out for Best Live Female Award at the Vodafone Live Music Awards. Vodafone, 2008-08-01. [dostęp 2009-01-24].
  52. Daniel Kreps: Coldplay, Leona Lewis, Ringo Starr Win Big At World Music Awards. 2008-11-10. [dostęp 2008-11-10].

Linki zewnętrzne[edytuj]