Gmina Pawłowice (gubernia siedlecka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dawnej gminy w Lubelskiem. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Pawłowice
gmina wiejska
Państwo  Królestwo Polskie
Gubernia gubernia siedlecka
Powiat garwoliński
Siedziba Stężyca
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Pawłowice (następnie gmina Stężyca) – dawna gmina wiejska na Lubelszczyźnie. Siedzibą władz gminy była Stężyca (województwo lubelskie).

Gmina Pawłowice z siedzibą w Stężycy była jedną z 17 gmin wiejskch powiatu garwolińskiego guberni siedleckiej[1]. 13 stycznia 1870[2] do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich Stężycę[3]. Gmina należała do sądu gminnego okręgu III w Maciejowicach. W skład gminy wchodziły: Brześce, Długowola, Kletnia, Młynków, Paprotnia, Paprocka-Wólka, Pawłowice, Piotrowice, Rokitno i Stężyca. Miała 6933 mórg obszaru i liczyła 4191 mieszkańców[4].

Brak informacji czy gmina Pawłowice weszła w skład woj. lubelskiego w 1919 roku, czy też została zniesiona przed przejściem jej obszaru pod zwierzchnictwo polskie. W publikacjach z 1933 roku jednostka występuje już pod nazwą gmina Stężyca[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powiat garwoliński w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  2. 1 stycznia 1870 wg kalendarza juliańskiego.
  3. Postanowienie z 12 (24) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, s. 461).
  4. Gmina Pawłowice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  5. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.