Gmina Zagość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gminy w woj. kieleckim. Zobacz też: dawna gmina w woj. warszawskim.
Zagość
gmina wiejska
1919-1954 [1]
Państwo  PRL
Województwo 1919-39: kieleckie (II RP)
1945-54: kieleckie (PRL)
Powiat pińczowski
Siedziba Zagość
Populacja (1921)
• liczba ludności

4762[2]
Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad 10
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Zagość – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. kieleckim. Siedzibą władz gminy była Zagość [3].

W okresie międzywojennym gmina Zagość należała do powiatu pińczowskiego w woj. kieleckim. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 1 lipca 1948 roku część obszaru gminy Zagość (gromady Bogucice I, Bogucice II i Grochowiska) przyłączono do gminy Pińczów [4]. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 10 gromad: Kowala, Krzyżanowice Dolne, Krzyżanowice-Gacki, Krzyżanowice Średnie, Skorocice, Skotniki Dolne, Skotniki Górne, Winiary, Wola Zagójska i Zagość [5].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin [6]. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Zagość nie przywrócono [7], a jej dawny obszar wszedł głównie w skład gminy Pińczów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. kieleckiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
  2. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom III - Województwo Kieleckie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925
  3. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  4. Dz.U. z 1948 r. nr 44, poz. 324
  5. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  6. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  7. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312