Gromada Kuryłówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kuryłówka
gromada
1954–1973
Kuryłówka
Państwo  PRL
Województwo rzeszowskie
Powiat 1954-55: łańcucki
1956-72: leżajski
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Kuryłówka
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 5
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 23
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Kuryłówka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Kuryłówka z siedzibą GRN w Kuryłówce utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie łańcuckim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 27/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Kuryłówka, Ożanna i Tarnawiec ze zniesionej gminy Kuryłówka w powiecie łańcuckim oraz obszar dotychczasowej gromady Dąbrowica ze zniesionej gminy Adamówka w powiecie jarosławskim w województwie rzeszowskim, ponadto obszar dotychczasowej gromady Kulno ze zniesionej gminy Potok Górny w powiecie biłgorajskim w woj. lubelskim[6]. Dla gromady ustalono 23 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1956 gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu leżajskiego w tymże województwie[8]. 13 listopada 1964 roku wyłączono z gromady Adamówka i włączono do gromady Kuryłówka część obszaru wsi Cieplice obejmującą przysiółki Kolonia Polska i Nagórne[9].

1 stycznia 1965 do gromady Kuryłówka włączono część obszaru wsi Cieplice (przysiółki Kolonia Polska i Nagórne o łącznej powierzchni 807,600 ha) z gromady Adamówka w powiecie jarosławskim w tymże województwie[10].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[11]. 1 stycznia 1973 – tym razem w powiecie leżajskim – reaktywowano gminę Kuryłówka[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 27/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu łańcuckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41)
  7. Uchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Łańcucie (punkt 10) z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 9, Poz. 34)
  8. Dz.U. z 1955 r. Nr 44, poz. 283
  9. [isip.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19640420283&type=2]
  10. Dz.U. z 1964 r. Nr 42, poz. 283
  11. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
  12. Uchwała Nr XVIII/56/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie rzeszowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 1972 r., Nr 16, Poz. 196)