Grotniki (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grotniki
Kąpielisko w Grotnikach
Kąpielisko w Grotnikach
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat zgierski
Gmina Zgierz
Wysokość 150 > 188 m n.p.m.
Liczba ludności (2015) 514
Strefa numeracyjna (+48) 42
Kod pocztowy 95-073[1]
Tablice rejestracyjne EZG
SIMC 0416829
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie gminy wiejskiej Zgierz
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Zgierz
Grotniki
Grotniki
Położenie na mapie powiatu zgierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zgierskiego
Grotniki
Grotniki
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Grotniki
Grotniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grotniki
Grotniki
51°53′28″N 19°18′37″E/51,891111 19,310278

Grotnikiwieś letniskowo-wypoczynkowa w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz. Grotniki wraz z Jedliczem A i Jedliczem B oraz Ustroniem stanowi tzw. Trójwieś.

Integralne części wsi Grotniki[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0416835 Krzemień część wsi

Grotniki są najprawdopodobniej najmłodszą miejscowością na terenie gminy Zgierz. Oficjalne pojawienie się na mapach datuje się na rok 1924 (wraz z powstaniem linii kolejowej Łódź – Kutno i wybudowaniem stacji kolejowej), aczkolwiek historia tych terenów sięga wielu lat wstecz (Jedlicza A i B oraz Ustronie są stosunkowo starymi wsiami).

Geneza miejscowości związana jest z postacią generała majora Michała Kurysa carskiego zarządcy okolicznych lasów. W 1905 roku wybudował on pałacyk oraz folwark, który nazwał Grotniki, od nazwy miejscowości w Świętokrzyskim w której posiadał majątek majoracki. W 1868 roku za straty spowodowane uwłaszczeniem chłopów w 1864 roku otrzymał rekompensatę w lasach w okolicach Łodzi.

Po I wojnie światowej tereny te stały się własnością rodziny Jungowskich, fundatorów kościoła (obecnie kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny)[5]. Z początkiem lat 20. XX w. rozparcelowali oni swój majątek, przeznaczając go na działki letniskowe. W 1924 roku poprowadzona została linia kolejowa z Łodzi do Kutna, która zapoczątkowała "karierę" letniskowo-wypoczynkową miejscowości.

W okresie międzywojennym Grotniki zyskały uznanie wczasowiczów ze względu na wspaniałe walory środowiska przyrodniczego oraz mikroklimat posiadający cechy zbliżone do mikroklimatu Rabki. Wraz z podobnymi im miejscowościami, tj. Sokolnikami i Kolumną stały się ulubionymi letniskami mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

W czasie II wojny światowej miejscowość została przemianowana na Grottensee[6].

Po II wojnie światowej nastąpił dalszy rozwój miejscowości. Powstała tu znaczna liczba ośrodków kolonijnych i wczasowych, wybudowano szkołę podstawową tysiąclatkę. Z końcem lat 80. XX w., w związku z przemianami ustrojowymi zmienił się częściowo charakter Grotnik. Zaczęły pełnić funkcję "sypialni" dla mieszkańców aglomeracji łódzkiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  5. Grotniki - Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia (pol.). oblaci.pl. [dostęp 2018-07-08].
  6. Historia sołectwa Grotniki