Gyula Peidl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guyla Peidl
Guyla Peidl
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1873
Ravazd
Data i miejsce śmierci 22 stycznia 1943
Budapeszt
Premier
Okres od 1 sierpnia 1919
do 6 sierpnia 1919
Przynależność polityczna Węgierska Partia Socjaldemokratyczna
Poprzednik Antal Dovcsák
Następca István Friedrich

Guyla Peidl (ur. 4 kwietnia 1873 w Ravazd, zm. 22 stycznia 1943 w Budapeszcie) – węgierski polityk, socjalista oraz ostatni premier Węgierskiej Republiki Rad.

Peidl urodził się w 1873 w Ravazd. Przed podjęciem kariery politycznej pracował jako redaktor gazet oraz wydawca. W 1909 roku wstąpił do Węgierskiej Partii Socjaldemokratycznej. Uczestniczył w rządzie Mihály Károliego jako minister pracy i związków zawodowych. W trakcie istnienia Węgierskiej Republiki Rad opowiadał się przeciwko współpracy z komunistami. W proteście przeciwko koalicji z komunistami opuścili rząd[1]. 1 sierpnia 1919 Béla Kun zrezygnował z rządzenia krajem, a rząd Węgierskiej Republiki Rad wyznaczył Peidla na stanowisko premiera. Peidl rozwiązał trybunały rewolucyjne oraz Gwardię Czerwoną, wypuścił więźniów politycznych oraz zwrócił właścicielom ziemskim ówcześnie znacjonalizowane majątki[2]. W tym czasie interweniujące na Węgrzech wojska rumuńskie skierowały się na Budapeszt[3]

6 sierpnia 1919 roku Peidl ustąpił ze stanowiska po udanym prawicowym przewrocie, a na czele państwa stanął István Friedrich. Po tych wydarzeniach Peidl udał się na zesłanie do Austrii[4]. Powrócił na Węgry w 1921, angażując się na powrót w politykę oraz zajmując się działalnością związków zawodnych. W latach 1922-1931 był członkiem węgierskiego parlamentu z ramienia partii socjaldemokratycznej.

Guyla Peidl zmarł 22 stycznia 1943 w Budapeszcie w wieku 69 lat.

Przypisy

  1. Szilassy (1971), s. 49
  2. Balogh (1976), s. 269-286
  3. Szilassy, 1969, s. 100.
  4. Szilassy, 1969, s. 102.

Bibliografia[edytuj]

  • Balogh, Eva S (1976). «Istvan Friedrich and the Hungarian coup d'etat of 1919: A Reevaluation». Slavic Review 35 (2): 269–286.
  • Balogh, Eva S. (1975). «Romanian and Allied Involvement in the Hungarian Coup d'Etat of 1919». East European Quarterly 9 (3): 297–314.
  • Mocsy, Istvan I. (1983). The Uprooted: Hungarian Refugees and Their Impact on Hungary's Domestic Politics, 1918-1921. East European Monographs. s. 252. ISBN 9780880330398.
  • Szilassy, Sándor (1969). «Hungary at the Brink of the Cliff 1918-1919». East European Quarterly 3 (1): 95–109.
  • Szilassy, Sándor (1971). Revolutionary Hungary 1918-1921. Danubian Press. s. 141. ISBN 9780879340056.