Harry Connick Jr.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Harry Connick Jr)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Harry Connick Jr.
Ilustracja
Ilustracja aktora
Imię i nazwisko Joseph Harry Fowler Connick Jr.
Data i miejsce urodzenia 11 września 1967
Nowy Orlean

Harry Connick Jr., właściwie Joseph Harry Fowler Connick Jr. (ur. 11 września 1967 w Nowym Orleanie w stanie Luizjana[1]) – amerykański pianista jazzowy, piosenkarz oraz aktor.

Życiorys[edytuj]

Przyszedł na świat w rodzinie rzymskokatolickiej Harry’ego Connicka Sr., adwokata dzielnicy Nowego Orleanu (1977-2003) pochodzenia irlandzkiego i Anity, sędziego i prawniczki stanu Luizjana pochodzenia żydowskiego. Ma siostrę Suzannę. Mając trzy lata rozpoczął ćwiczenia gry na pianinie. W 1973 roku wystąpił z profesjonalnymi muzykami na Bourbon Street. Debiutancki album 11 nagrał w wieku 11 lat. Gdy miał trzynaście lat zmarła jego matka. W 1981 roku po raz pierwszy wystąpił publicznie z zespołem jazzowym Dr Delf and the Killer Groove. Swój talent pianisty rozwijał w New Orleans Center for the Creative Arts, gdzie studiował u Ellisa Marsalisa i Jamesa Bookera. W 1985 roku ukończył Jesuit High School w Nowym Orleanie, gdzie uczęszczał także do Isidore Newman School. Po przeprowadzce do Nowego Jorku studiował w Hunter College i ukończył prestiżową Manhattan School of Music.

W 1986 roku podpisał kontrakt z firmą fonograficzną Columbia Records, a rok później ukazała się bardzo dobrze przyjęta przez krytyków jego debiutancka płyta Harry Connick Jr. (1987). Stał się laureatem dwóch nagród Grammy przyznanych dla najlepszego wokalisty jazzowego za albumy: When Harry Met Sally... (1989) z piosenkami pochodzącymi z komedii romantycznej Roba Reinera Kiedy Harry poznał Sally z Meg Ryan i Billy Crystalem oraz We Are in Love (1990). Pojawił się w programie rozrywkowym NBC Saturday Night Live (1990). W 1990 zadebiutował na Broadwayu w programie koncertowym An Evening with Harry Connick Jr and His Orchestra w Lunt-Fontanne Theater.

Po raz pierwszy w ekranowej roli aktorskiej wystąpił w sensacyjnym dramacie wojennym Ślicznotka z Memphis (Memphis Belle, 1990) u boku Matthew Modine’a, Erica Stoltza, Billy’ego Zane i Seana Astina. Potem pojawił się w dramacie Jodie Foster Tate-mały geniusz (Little Man Tate, 1991) i sitcomie NBC Zdrówko (Cheers, 1992). W 1992 roku został aresztowany na lotnisku Nowy Jork-JFK, gdy strażnicy w jego bagażu podręcznym odkryli pistolet 9 mm.

Został dostrzeżony w sugestywnej roli psychopatycznego pacjenta agorafobistycznej psycholog granej przez Sigourney Weaver w thrillerze Psychopata (Copycat, 1995) z Holly Hunter, Dermotem Mulroneyem i Williamem McNamarą. Znalazł się w obsadzie thrillera Rolanda Emmericha Dzień niepodległości (Independence Day, 1996) u boku Jeffa Goldbluma, Willa Smitha, Billa Pullmana i Viviki A. Fox. Zagrał w sitcomie Warner Bros. Mad TV (1996), czarnej komedii Nadbagaż (Excess Baggage, 1997) z Alicią Silverstone, Benicio del Toro i Christopherem Walkenem, melodramacie Ulotna nadzieja (Hope Floats, 1998) z Sandrą Bullock, dramacie Małpi ród (The Simian Line, 2000) z Cindy Crawford, sitcomie NBC Para nie do pary (Will & Grace, 2002-2006) jako dr Leo Markus, mąż Grace (Debra Messing) oraz thrillerze Sekcja 8. (Basic, 2003) u boku Johna Travolty, Samuela L. Jacksona, Tima Daly’ego, Briana Van Holta, Taye Diggsa i Cristiána de la Fuente.

Za swój udział w jednym z odcinków programu muzycznego PBS Wielkie występy (Great Performances, 2004) pt. Harry Connick Jr.: Tylko ty (Harry Connick Jr.: Only You) odebrał nagrodę Emmy.

W dniu 16 kwietnia 1994 roku poślubił modelkę Jill Goodacre (ur. 29 marca 1965). Mają trzy córki: Georgię Tatum (ur. 17 kwietnia 1996) i Sarę Kate (ur. 12 września 1997), Charlotte (ur. 26 czerwca 2002).

Dyskografia[edytuj]

  • 1977: Dixieland Plus
  • 1979: 11
  • 1987: Harry Connick Jr.
  • 1988: 20
  • 1989: When Harry Met Sally...
  • 1990: We Are in Love
  • 1990: Lofty's Roach Souffle
  • 1991: Blue Light, Red Light
  • 1992: 25
  • 1993: When My Heart Finds Christmas
  • 1994: She
  • 1996: Star Turtle
  • 1997: To See You
  • 1999: Come by Me
  • 2001: 30
  • 2001: Songs I Heard
  • 2002: Thou Shalt Not
  • 2003: Other Hours : Connick on Piano, Volume 1
  • 2003: Harry for the Holidays
  • 2004: Only You
  • 2005: Occasion : Connick on Piano, Volume 2
  • 2006: Harry on Broadway, Act I
  • 2007: Chanson du Vieux Carre : Connick on Piano, Volume 3
  • 2007: Oh, My NOLA
  • 2008: What a Night! A Christmas Album
  • 2009: Your Songs
  • 2011: In Concert on Broadway
  • 2011: Music from The Happy Elf : Connick on Piano, Volume 4
  • 2013: Smokey Mary
  • 2013: Every Man Should Know
  • 2015: That Would Be Me

Filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Patricia Romanowski, Holly George-Warren, Jon Pareles: The New Rolling Stone Encyclopedia of Rock & Roll. Fireside, 1995, s. 208. ISBN 9780684810447.

Linki zewnętrzne[edytuj]