Will Smith

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Will Smith
Ilustracja
Will Smith (2019)
Imię i nazwisko

Willard Christopher Smith II.

Data i miejsce urodzenia

25 września 1968
Filadelfia

Zawód

aktor, producent filmowy, raper

Współmałżonek

Sheree Zampino (1992–1995)
Jada Pinkett Smith (od 1997)

Lata aktywności

od 1985

Zespół artystyczny
DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince (1985–2013)
podpis
Strona internetowa

Will Smith, właśc. Willard Christopher Smith Jr.[1][2][3] (ur. 25 września 1968[4][5] w Filadelfii[4][5]) – amerykański aktor[4], producent filmowy[4] i raper[5]. Laureat Nagrody Akademii Filmowej, Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej, Złotego Globu[6][7], kilku statuetek Grammy oraz dwóch Złotych Malin.

Pod koniec lat 80. XX wieku uzyskał umiarkowany rozgłos jako raper, działając pod pseudonimem The Fresh Prince. W 1990 zaczął występować w serialu telewizyjnym Bajer z Bel-Air, dzięki czemu jego popularność gwałtownie wzrosła. W połowie lat 90. porzucił telewizję na rzecz kina, występując w wielu filmowych blockbusterach. Will jest jedynym aktorem w historii, którego osiem kolejnych obrazów zarobiło ponad 100 mln dol. i zadebiutowało na szczycie box office’u w Stanach Zjednoczonych[8].

Czternaście z dziewiętnastu filmów, w których zagrał Smith, osiągnęło międzynarodowe zyski w wysokości ponad 100 mln dol. każdy, natomiast kolejne cztery obrazy z jego udziałem wygenerowały zyski powyżej 500 milionów dolarów. Światowy dochód wszystkich filmów, w jakich wystąpił Smith, wynosi ok. 5,7 mld dol.[9].

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i dorastał w Filadelfii, jako jedno z czwórki dzieci Caroline i Willarda Smithów. Jego matka była administratorką w kuratorium oświaty w Filadelfii, a ojciec był inżynierem zajmującym się urządzeniami chłodniczymi[10][11]. Gdy Smith miał 13 lat, jego rodzice zdecydowali się na separację, jednak ich rozwód nastąpił, dopiero gdy ich syn ukończył 30 lat[12][13].

Wbrew powszechnej opinii, Smith nie odrzucił propozycji stypendium na Massachusetts Institute of Technology (MIT); nigdy bowiem nie aplikował do szkoły wyższej, mimo że włączony został do programu dla przyszłych studentów MIT[14][13]. Smith wytłumaczył tę sytuację w jednym z wywiadów mówiąc: Moja mama, która pracowała w kuratorium oświaty, miała przyjaciela, będącego kierownikiem przyjęć w MIT. Osiągnąłem całkiem wysokie wyniki SAT, a oni potrzebowali czarnych dzieci, więc prawdopodobnie zostałbym przyjęty, ale ja nie zamierzałem iść do college’u[15].

Kariera muzyczna i filmowa[edytuj | edytuj kod]

Will Smith w 1993 roku podczas ceremonii rozdania nagród Emmy

Początki kariery (1985–1995)[edytuj | edytuj kod]

Działalność muzyczną rozpoczął jako MC w formacji hip hopowej DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, którą utworzył wraz z przyjacielem z dzieciństwa Jeffreyem „DJ Jazzy Jeffem” Townesemturntablistą i producentem, a także beatboxerem Clarence’em „Ready Rock C” Holmesem. Trio słynęło z humorystycznych, radiowych utworów, takich jak „Parents Just Don't Understand” oraz „Summertime”. W 1988 grupa zdobyła pierwszą nagrodę Grammy w kategorii rapowej. Wraz z początkami kariery Smith prowadził rozrzutny styl życia i nie wywiązywał się z opłat związanych z podatkiem dochodowym[16]. W konsekwencji Internal Revenue Service wycenił jego dług względem państwa na kwotę 2,8 milionów dolarów, zajmując część dochodu aktora oraz jego prywatnych posesji[16].

W 1990 Smith był bliski bankructwa. Przełomem w jego sytuacji finansowej okazał się kontrakt z telewizją NBC i rola w sitcomie Bajer z Bel-Air. Serial odniósł duży sukces komercyjny i na dobre zapoczątkował karierę aktorską Smitha. On sam stwierdził w jednym z wywiadów, że jego celem było stanie się „największą gwiazdą filmową na świecie”, dlatego dokładnie studiował wspólne cechy największych hitów kasowych w historii[12].

Przełom w karierze filmowej (1996–2000)[edytuj | edytuj kod]

W 1996 zagrał główną rolę w filmie Dzień Niepodległości, który stał się drugim najbardziej dochodowym obrazem w historii ówczesnego box office’u wszech czasów[17]. W 1998 wystąpił u boku Gene Hackmana w filmie Wróg publiczny. Następnie odrzucił propozycję roli Neo w serii Matrix na rzecz obrazu Bardzo dziki zachód. Pomimo rozczarowania związanego z komercyjnym zyskiem Bardzo dzikiego zachodu, Smith przyznał, że nie żałuje swojej decyzji, dodając, iż występ Keanu Reevesa jako Neo był zdecydowanie lepszy, niż to, co on sam mógłby pokazać w tej roli[18].

Latem 1997 rozpoczął solową karierę muzyczną od wydania „Men in Black”, piosenki przewodniej filmu, która znalazła się na szczycie list przebojów w kilku regionach na całym świecie, w tym w Wielkiej Brytanii[19]. Zarówno „Men in Black”, jak i drugi singiel – „Just Cruisin '”, zostały później umieszczone na debiutanckim albumie Smitha pt. Big Willie Style, który znalazł się w pierwszej dziesiątce amerykańskiej listy Billboard 200 i uzyskał dziewięciokrotną platynę certyfikowaną przez Recording Industry Association of America[20]. Trzeci singiel z albumu „Gettin 'Jiggy wit It” stał się pierwszym numerem Smitha na liście Billboard Hot 100, kiedy ukazał się w 1998.

Sukces międzynarodowy (od 2001)[edytuj | edytuj kod]

Smith we wrześniu 2009 roku

W 2004 znalazł się na liście 40 najbogatszych osób w Stanach Zjednoczonych, które nie ukończyły 40 roku życia[21]. W 2005 został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa, jako że w ciągu 24-godzin obecny był na rekordowych trzech premierach filmowych[22]. W kwietniu 2007 został określony przez tygodnik „Newsweek” mianem najbardziej wpływowego aktora w Hollywood[23]. 10 grudnia 2007 pozostawił odcisk swojej dłoni i stopy przed Grauman’s Chinese Theatre na Hollywood Boulevard[24]. Cztery dni później premierę miał kolejny film z jego udziałem, Jestem legendą[25]. Jeden z recenzentów napisał, że sukces komercyjny obrazu „ugruntował pozycję Smitha jako najbardziej dochodowej postaci w Hollywood”[26].

W 2008 magazyn „Forbes” uznał Smitha za najlepiej zarabiającego aktora na świecie, z rocznym dochodem powyżej 80 milionów dolarów[27]. W specjalnym programie Barbary Walters, który 4 grudnia 2008 wyemitowała telewizja ABC, Smith przedstawiony został jako jedna z dziesięciu najbardziej fascynujących postaci 2008[28]. Prezydent Stanów Zjednoczonych Barack Obama przyznał, że jeśli kiedykolwiek powstanie film o jego życiu, chciałby, aby w jego rolę wcielił się Smith[29]. Obama powiedział również, że rozmawiał ze Smithem o możliwości nakręcenia obrazu o wyborach z 2008, jednak nie może to nastąpić przed końcem jego prezydentury[29].

19 sierpnia 2011 potwierdzono, że Smith wrócił po kilku latach przerwy do studia nagraniowego, gdzie wraz z producentem La Marem Edwardsem pracuje nad nowym albumem muzycznym[30].

W 2012 premierę miał pierwszy od czterech lat film z udziałem Smitha – Faceci w czerni III. W tym samym roku pracowano nad filmem The Last Pharaoh, w którym Smith zagrał główną rolę – faraona Taharki[31]. W 2013 odbyła się premiera filmu 1000 lat po Ziemi, w którym Smith zagrał u boku syna, Jadena.

W 2017 zasiadał w jury konkursu głównego na 70. MFF w Cannes. W maju 2018 wraz z Nickim Jamem i Erą Istrefi nagrali utwór „Live It Up”, oficjalną piosenkę Mistrzostw świata w piłce nożnej, które odbyły się w Rosji.

W marcu 2022 na 94. ceremonii wręczenia Oscarów odebrał nagrodę dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie King Richard. Zwycięska rodzina. Podczas gali spoliczkował prowadzącego ceremonię Chrisa Rocka, który żartował z żony Smitha, Jady[32][33][34]. Smith przeprosił później Rocka za swoją reakcję[35][36].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Smith z żoną i dziećmi na koncercie w Oslo z okazji wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla w 2009

W 1992 poślubił Sheree Zampino, z którą rozwiódł się już trzy lata później. Mają syna Willarda Christophera Smitha III, znanego również jako „Trey”, który w 1998 pojawił się w wideoklipie do piosenki ojca „Just the Two of Us”.

W 1997 poślubił aktorkę Jadę Pinkett, z którą ma dwoje dzieci: Jadena Christophera Syre'a (ur. 1998) oraz Willow Camille Reign (ur. 2000). Jaden zagrał syna Willa w filmie W pogoni za szczęściem (2006), zaś Willow wcieliła się w rolę jego córki w obrazie Jestem legendą (2007). Jako wzór, z którego czerpie w wychowaniu własnych dzieci, Smith wymienia swojego ojca: Patrzę na mojego tatę i to, jak wiele wysiłku wkładał, by wykarmić i ubrać czwórkę dzieci, i do tego wciąż znajdował czas, by spędzać z nami swój czas[37].

Posiada prywatne rezydencje na Star Island w Miami Beach, w Los Angeles, Filadelfii oraz w Sztokholmie[38].

Wraz z bratem Harrym Smithem jest właścicielem firmy Treyball Development Inc.[39].

W 2008 wsparł finansowo kampanię prezydencką Demokraty Baracka Obamy[40]. 11 grudnia 2009 wraz z żoną poprowadzili w Oslo koncert z okazji wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla, którą otrzymał Obama[41].

W dzieciństwie należał do Kościoła Baptystów[42]. W jednym z wywiadów przyznał, że studiował wiele religii, w tym scjentologię, wypowiadając się o niej w pozytywnym świetle: Myślę, że wiele idei scjentologii jest wspaniałych i rewolucyjnych, a zarazem nie-religijnych[43][44]. Dodał: 98% scjentologów jest takich samych, jak ci, którzy hołdują Biblii... Nie uważam, że jeśli ktoś zamiast słowa „duch” używa określenia „thetan”, zmienia się jego właściwa definicja[45]. Jednocześnie zaprzeczył, jakoby miał być członkiem Kościoła Scjentologicznego, mówiąc: Jestem chrześcijaninem. Studiuję wszystkie religie i szanuję wszystkich ludzi oraz wszystkie życiowe drogi[46]. W 2007 przekazał 1,3 mln dol. na cele charytatywne, z czego 450 tys. dol. trafiło do dwóch organizacji chrześcijańskich, natomiast 122 tys. dol. zostały przekazane organizacjom scjentologicznym; pozostałe środki przeznaczono na m.in. meczet w Los Angeles, kościoły i szkoły chrześcijańskie, a także Icchak Rabin Memorial Center w Izraelu[47]. Wraz z żoną założył w Calabasas prywatną szkołę podstawową New Village Leadership Academy, która wzbudziła kontrowersje ze względu na wykorzystanie Study Tech, metody nauczania, stworzonej przez L. Rona Hubbarda, założyciela Kościoła Scjentologicznego[48].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Willa Smitha.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Filmografia Willa Smitha.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Will Smith, www.listal.com [dostęp 2021-03-22].
  2. Personalidade: Will Smith (EUA), InterFilmes.com [dostęp 2021-03-22] (port.).
  3. Will Smith, TVGuide.com [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  4. a b c d Will Smith | Biography, Movie Highlights and Photos, AllMovie [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  5. a b c Will Smith | Biography, Albums, Streaming Links, AllMusic [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  6. Jen Juneau, Nicholas Rice, Phil Boucher, Will Smith Wins Best Leading Actor at 2022 BAFTA Awards for Role in King Richard, PEOPLE.com [dostęp 2022-03-28] (ang.).
  7. Will Smith wins best actor Oscar for King Richard, the Guardian, 28 marca 2022 [dostęp 2022-03-28] (ang.).
  8. WEEKEND ESTIMATES: 'Hancock' Delivers $107M 5-Day Opening, Giving Will Smith a Record Eighth Consecutive $100M Grossing Movie!. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-06)].
  9. Staskiewicz, Keith. „Will Smith’s Road to Superstardom”. Entertainment Weekly. 2011-07-08, s. 10.
  10. Will Smith Biography (1968-), www.filmreference.com [dostęp 2021-03-22].
  11. Where there\'s a Will, there\'s a way - Taipei Times, www.taipeitimes.com, 9 sierpnia 2004 [dostęp 2021-03-22].
  12. a b The Legend of Will Smith. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-01)].
  13. a b ill Smith. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-29)].
  14. I, Robocop, „Wired”, ISSN 1059-1028 [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  15. Reader’s Digest: Official Site to Subscribe & Find Great Reads, Reader's Digest [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  16. a b Wywiad Steve’a Krofta z Willem Smithem w programie CBS 60 Minutes z 2 grudnia 2007 roku.
  17. Independence Day, Box Office Mojo [dostęp 2021-03-22].
  18. Smith Has No Matrix Regrets, Contactmusic.com, 28 lutego 2005 [dostęp 2021-03-22].
  19. WILL SMITH | full Official Chart History | Official Charts Company, www.officialcharts.com [dostęp 2020-04-14].
  20. Gold & Platinum, RIAA [dostęp 2020-04-14] (ang.).
  21. Rich Kids: 40 Richest Under 40. [dostęp 2022-03-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-15)].
  22. Daniel Saney, Will Smith in Guinness Book of Records, Digital Spy, 23 lutego 2005 [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  23. Sean Smith, Will Smith: Hollywood's most powerful actor?, Newsweek, 15 kwietnia 2007 [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  24. 微信抢红包-[安全购彩平台], www.hhworlds.com [dostęp 2021-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-17].
  25. Will Smith: He is a legend. [dostęp 2021-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-10)].
  26. Box Office Guru Wrapup: Will Smith Rescues Industry With Explosive Opening For I Am Legend. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-03)].
  27. In Pictures: Hollywood's Best-Paid Actors - Forbes.com, archive.is, 26 kwietnia 2013 [dostęp 2021-03-22].
  28. Barbara Walters Gets Up Close with 2008's Most Fascinating People
  29. a b In the movie of Obama's life, he'd pick Will Smith to star. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-11)].
  30. Will Smith making a new album? A producer says yes, EW.com [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  31. Jim Slotek, Kevin Williamson
  32. https://www.bbc.com/news/entertainment-arts-60897004
  33. https://www.cnn.com/2022/03/27/entertainment/will-smith-chris-rock/index.html
  34. https://deadline.com/2022/03/will-smith-slaps-chris-rock-in-the-face-on-oscars-stage-1234988514/
  35. https://www.rollingstone.com/tv/tv-news/will-smith-apologizes-to-chris-rock-oscars-slap-1329185/
  36. https://www.cbsnews.com/news/will-smith-apology-chris-rock-oscars-slap/
  37. Becoming ... Will Smith. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-02)].
  38. Hail to the chief: Mr Will Smith shall go to Washington, Mail Online [dostęp 2021-03-22].
  39. Treyball Development, www.treyballdevelopment.com [dostęp 2021-03-22].
  40. Will Smith’s Federal Campaign Contribution Report. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-21)].
  41. The Nobel Peace Prize Concert. [dostęp 2011-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-26)].
  42. Bob Strauss, Will Smith on power, dogs and Cruise, Chron, 16 grudnia 2007 [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  43. Will Smith Turns Down Tom Cruise's Scientology Bid | Hollywood.com, archive.is, 29 czerwca 2012 [dostęp 2021-03-22].
  44. Blender - All Things Blender, All In One Place, Blender [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  45. Celebrity News: Latest Celeb News & Celebrity Gossip, Us Weekly [dostęp 2021-03-22] (ang.).
  46. Will and Jada not Scientologists - Entertainment News | Breaking News | Celebrity Gossip - MSN Entertainment UK, web.archive.org, 8 kwietnia 2008 [dostęp 2021-03-22] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-08].
  47. Will Smith Gives $1.3 Million to Charities
  48. What Goes on Inside Will Smith, Jada Pinkett-Smith's School?, ABC News [dostęp 2021-03-22] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]