Heinz Fischer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinz Fischer
Heinz Fischer 2012 (cropped).jpg
Heinz Fischer (2012)
Data i miejsce urodzenia 9 października 1938
Graz
Prezydent Austrii
Okres od 8 lipca 2004
do 8 lipca 2016
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Austrii
Poprzednik Andreas Khol, Barbara Prammer i Thomas Prinzhorn (p.o.)
Następca Doris Bures, Karlheinz Kopf i Norbert Hofer (p.o.)
Odznaczenia
Klasa Specjalna Odznaki Honorowej za Zasługi Krzyż Wielki II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Wielki Oficer I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Order Flagi Narodowej (Albania) Order Lwa Białego I Klasy (Czechy) Wielki Łańcuch Narodowego Orderu Kondora Andów (Boliwia) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Wielka Gwiazda Orderu Zasługi Księstwa Liechtenstein Wielki Krzyż ze Złotym Łańcuchem Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Łańcuch z Mieczami Orderu Pro Merito Melitensi Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Wielki Łańcuch Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Krzyż Wielki z Łańcuchem Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)

Heinz Fischer (wym. [haɪnts ˈfɪʃɐ] i; ur. 9 października 1938 w Grazu[1]) – austriacki polityk, działacz Socjalistycznej Partii Austrii (SPÖ), w latach 1983–1987 minister nauki, długoletni poseł do Rady Narodowej, a od 1990 do 2002 jej przewodniczący. W latach 2004–2016 prezydent Austrii.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim (1961), habilitował się w zakresie nauk politycznych w 1978 na Leopold-Franzens-Universität Innsbruck. W 1993 został profesorem tej uczelni[1].

Odbył praktyki sądowe, po czym od 1962 pracował we frakcji Socjaldemokratycznej Partii Austrii w parlamencie federalnym, od 1963 jako sekretarza klubu SPÖ. W 1971 po raz pierwszy został wybrany do Rady Narodowej XIII kadencji. Do izby niższej austriackiego parlamentu uzyskiwał dziewięciokrotnie reelekcję w wyborach w 1975, 1979, 1983, 1986, 1990, 1994, 1995, 1999 i 2002. Od maja 1983 do stycznia 1987 był ministrem nauki i badań naukowych w rządzie Freda Sinowatza. W latach 1987–1990 kierował klubem parlamentarnym socjaldemokratów. W listopadzie 1990 objął stanowisko przewodniczącego Rady Narodowej, zajmował je nieprzerwanie do grudnia 2002, następnie do czerwca 2004 był wiceprzewodniczącym (drugim przewodniczącym) tej izby[1].

W wyborach prezydenckich z 25 kwietnia 2004, przeprowadzonych w związku z upływem drugiej kadencji Thomasa Klestila, zdobył 52,39% głosów, wygrywając ze wspieraną przez Austriacką Partię Ludową Benitą Ferrero-Waldner[2]. Urząd przejął 8 lipca 2004[1] od czasowo wykonujących obowiązki prezydenta członków prezydium Rady Narodowej (Thomas Klestil zmarł dwa dni wcześniej). W wyborach prezydenckich z 25 kwietnia 2010 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, otrzymując 79,33% głosów[3]. Drugą kadencję prezydencką zakończył 8 lipca 2016[1].

Przypisy