Alexander Van der Bellen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alexander Van der Bellen
20161204 Bundespräsidentenwahl 5033.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1944
Wiedeń
Prezydent Austrii
Okres od 26 stycznia 2017
Poprzednik Heinz Fischer

Alexander Van der Bellen (ur. 18 stycznia 1944 w Wiedniu[1]) – austriacki polityk i ekonomista, posiadający również obywatelstwo estońskie[2]. Profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego, poseł do Rady Narodowej, w latach 1997–2008 lider Zielonych – Zielonej Alternatywy, prezydent Austrii od 2017.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzice mieszkali w Estonii, opuścili ją w 1941, gdy doszło do radzieckiej okupacji tego kraju[2].

W 1962 zdał egzamin maturalny w Akademisches Gymnasium w Innsbrucku. W 1966 został absolwentem ekonomii na Universität Innsbruck, a w 1970 uzyskał stopień doktora z ekonomii[1]. Habilitował się w 1975 w zakresie nauk o finansach (Finanzwissenschaft)[3]. W połowie lat 70. wstąpił do loży masońskiej w Innsbrucku. Publicznie tłumaczył, że zrezygnował z tej działalności po dziesięciu latach[4][5]

Pracował jako nauczyciel akademicki m.in. w macierzystej uczelni, a także w berlińskim instytucie naukowym Wissenschaftszentrum Berlin[1]. W 1980 objął stanowisko profesora na Uniwersytecie Wiedeńskim, od 1990 do 1994 był dziekanem wydziału nauk społecznych i ekonomicznych. W 2009 przeszedł na emeryturę akademicką[3].

Zaangażował się jednocześnie w działalność polityczną w ramach austriackich Zielonych. Od 1994 do 2012 sprawował mandat posła do Rady Narodowej, od 1999 do 2008 przewodniczył klubowi poselskiemu swojego ugrupowania. W 1997 objął stanowisko rzecznika federalnego Zielonych – Zielonej Alternatywy, stając się tym samym liderem tej partii[1]. Ustąpił z tej funkcji w 2008 po słabszym wyniku Zielonych w wyborach parlamentarnych[6], po czym został zastąpiony przez Evę Glawischnig. W 2012 zrezygnował z zasiadania w Radzie Narodowej, obejmując mandat radnego miejskiego w Wiedniu[1].

W 2016 wystartował jako kandydat niezależny w wyborach prezydenckich. Poparcia udzieliło mu jego macierzyste ugrupowanie[7], które finansowo wsparło jego kampanię wyborczą[8]. W pierwszej turze głosowania z 24 kwietnia 2016 zajął drugie miejsce z wynikiem około 21,3% głosów, przechodząc do drugiej tury wyborów[9]. W drugiej turze głosowania z 23 maja 2016 pokonał Norberta Hofera z wynikiem 50,3% głosów[10]. Planowane objęcie urzędu miało się odbyć 8 lipca 2016, jednak 1 lipca 2016 Trybunał Konstytucyjny nakazał powtórzenie drugiej tury wyborów[11]. W powtórce drugiej tury głosowania z 4 grudnia 2016 Alexander Van der Bellen zdobył 53,8% głosów, tym samym wygrywając wybory[12]. Zaprzysiężenie na urząd prezydenta odbyło się 26 stycznia 2017[13][14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Profil na stronie Parlamentu Austrii (niem.). [dostęp 2015-12-25].
  2. a b Warum sich Estland und Russland für Alexander Van der Bellen interessieren (niem.). wirtschaftsblatt.at, 24 maja 2016. [dostęp 2016-06-24].
  3. a b Univ.-Prof. Dr. Alexander Van der Bellen (niem.). univie.ac.at. [dostęp 2015-12-25].
  4. Jerzy Haszczyński: Alexander Van der Bellen wygrał wybory prezydenckie w Austrii. rp.pl, 23 maja 2016. [dostęp 2016-12-09].
  5. Präsidentschaft: Van der Bellen, Ex-Freimaurer (niem.). diepresse.com, 10 maja 2016. [dostęp 2016-12-09].
  6. Nur eine Stimme gegen Glawischnig (niem.). orf.at. [dostęp 2015-12-25].
  7. Maria Sterkl: Van der Bellen: Ein nichtgrüner Grüner, der Präsident werden will (niem.). derstandard.at, 8 stycznia 2016. [dostęp 2016-05-30].
  8. Von wem die Kandidaten ihr Geld bekommen (niem.). diepresse.com, 17 kwietnia 2016. [dostęp 2016-12-09].
  9. Bundespräsidentenwahl 2016 – vorläufiges Gesamtergebnis inklusive Briefwahlstimmen (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-05-01].
  10. Bundespräsidentenwahl 2016: 2. Wahlgang (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-05-23].
  11. Philip Oltermann: Austrian presidential election result overturned and must be held again (ang.). theguardian.com, 1 lipca 2016. [dostęp 2016-07-01].
  12. Bundespräsidentenwahl 2016: 2. Wahlgang (niem.). bmi.gv.at. [dostęp 2016-12-07].
  13. Autriche. Van der Bellen président: un soulagement face au populisme (fr.). courrierinternational.com, 4 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-04].
  14. Austria: Alexander Van der Bellen zaprzysiężony na prezydenta Austrii. interia.pl, 26 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-26].