Incel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Incel (od ang. involuntary celibate – mimowolny celibat) – internetowa quasi-subkultura zrzeszająca osoby (głównie mężczyzn), które twierdzą, że nie mogą mieć życia seksualnego ze względu na czynniki zewnętrzne, które im to uniemożliwiają.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele subkultury, co do zasady, są przekonani o własnej nieatrakcyjności oraz żyją w przeświadczeniu, iż kobiety posiadają bardzo wysokie wymagania wobec partnerów. Przekonanie to członkowie grupy (tzw. incele) z reguły nabywają, doświadczając wielokrotnego odrzucenia przez kobiety. Niektórzy całkowicie rezygnują z nawiązywania relacji z kobietami lub zastępują je substytutami relacji interpersonalnej, szczególnie popularne jest to w Japonii i Korei Południowej, gdzie niektóre osoby zadowalają się posiadaniem tzw. waifu, czyli nierzeczywistej żony będącej najczęściej postacią z animowanego serialu bądź gry komputerowej. Popularne w tych krajach są dakimakury – poduszki z wizerunkami postaci pochodzącymi najczęściej z mangi lub anime – charakteryzujące się silnymi motywami erotycznymi[1], w 2018 35-letni Japończyk Akihiko Kondo zawarł związek małżeński z hologramem[2].

Środowisko inceli za swój mimowolny celibat obwinia społeczeństwo, które ich zdaniem promuje hipergamię – czyli wybieranie przez kobiety mężczyzn wyłącznie bardzo atrakcyjnych fizycznie lub o wysokiej pozycji społecznej. Dyskusje na forach prowadzone przez inceli charakteryzują się dużą ilością negatywnych emocji (wielu inceli cierpi na depresję oraz zaniżone poczucie własnej wartości[potrzebny przypis]), mizoginią, obecnością memów internetowych/żartów zawierających perspektywę stosowania przemocy wobec osób aktywnych seksualnie. Incele są w zdecydowanej większości heteroseksualnymi mężczyznami – popularny wśród nich jest pogląd, że wyłącznie mężczyźni mogą przynależeć do tego środowiska, z powodu przekonania, że to kobiety wybierają partnerów seksualnych oraz znalezienie dla nich partnera seksualnego jest łatwe, więc jeśli kobieta żyje w celibacie, to wyłącznie z własnego wyboru[3]. Niektórzy incele uważają m.in., że zgwałcenie jest moralnie dopuszczalne i nie powinno być karane, postulują także powstanie państwa, w którym prowadzona byłaby powszechna redystrybucja seksu[4] – to ostatnie jest stałym motywem ironicznych memów internetowych/żartów rozpowszechnianych przez inceli. Niektórzy członkowie grupy o szczególnie głębokich urazach lub zaburzeniach osobowości wyznają takie poglądy całkowicie poważnie – stanowiąc zagrożenie dla społeczeństwa i niekiedy popełniając przestępstwa lub nawet masowe zbrodnie[5].

Wśród inceli wiele osób określa się jako cierpiących na zaburzenia ze spektrum autyzmu[6], w szczególności zespół Aspergera[potrzebny przypis], zwany wśród inceli „Assburgerem[7]. Osoby identyfikujące się jako cierpiące na te zaburzenia często charakteryzują się najbardziej radykalnymi poglądami[potrzebny przypis].

Incele nie mogąc zaspokoić swoich popędów z drugą osobą, często nadużywają lub wręcz uzależniają się od pornografii i autoerotyzmu, tak więc jedną z wartości promowanych na grupach oraz imageboardach inceli jest tzw. nofap – świadoma rezygnacja z oglądania pornografii oraz masturbacji, która ma doprowadzić do zmiany postrzegana rzeczywistości, zwalczenia depresji, zwiększenia pewności siebie, uzdrowienia spojrzenia na relacje damsko-męskie oraz powrotu na łono społeczeństwa.[potrzebny przypis]

Incele powszechnie odnoszą się wrogo do feminizmu[8], a także popierają ruchy walczące o prawa mężczyzn. Ponadto wyznają dość sprzeczne poglądy na rewolucję seksualną: z jednej strony z reguły chcą prowadzić bogate życie seksualne, z drugiej krytykują współczesne społeczeństwo za rozwiązłość i głoszą konserwatywne poglądy na temat relacji damsko-męskich, w tym dotyczące seksualności.

Akty przemocy[edytuj | edytuj kod]

W Ameryce Północnej doszło do siedmiu[potrzebny przypis] masowych[potrzebny przypis] morderstw (sześć w Stanach Zjednoczonych, jedno w Kanadzie) których dopuścili się mężczyźni uważający się za inceli[potrzebny przypis], w zamachach tych zginęło łącznie pięćdziesiąt pięć osób (nie licząc pięciu ze sprawców).

Masowe morderstwa
  • masakra w Isla Vista, 23 maja 2014: 22-letni Elliot Rodger zabił za pomocą noża trzech studentów w akademiku, następnie zastrzelił kolejnych trzech na terenie kampusu uniwersyteckiego, po czym popełnił samobójstwo;
  • strzelanina w szkole w Roseburg, 1 października 2015: 26-letni Christopher Harper-Mercer zabił 9 osób, po czym został zastrzelony przez policję;
  • strzelanina w Aztec High School, 7 grudnia 2017: 21-letni William Atchison zastrzelił dwóch licealistów, po czym popełnił samobójstwo (jedna ofiara była płci męskiej, druga żeńskiej);
  • strzelanina w Douglas High School w Parkland, 14 lutego 2018: 19-letni Nikolas Cruz dokonał masakry na terenie swojego byłego liceum, zabijając 17 osób[9]
  • atak w Toronto, 23 kwietnia 2018: 25-letni Alek Minassian wjechał samochodem w tłum pieszych na skrzyżowaniu ulicznym uśmiercając 10 osób;
  • strzelanina w Tallahassee, 2 listopada 2018: 40-letni Scott Paul Beierle zabił dwie kobiety w studiu jogi, po czym popełnił samobójstwo[10].
  • strzelanina w Dayton (2019), 24-letni Connor Betts zastrzelił 9 osób i zranił 27 innych, po czym został zastrzelony przez policję[11].

Ponadto w styczniu 2019 w Kolorado zatrzymano 27-letniego Christophera Cleary, który umieszczał w internecie groźby dokonania kolejnej masakry w imię ruchu[potrzebny przypis]. W skrajnych odłamach społeczności inceli padają pozytywne wypowiedzi na temat wielu innych masowych morderców, którzy wyglądali na niedostosowanych społecznie i seksualnie, mimo iż nie powoływali się wprost na ten ruch, bądź dokonali zbrodni przed jego powstaniem, takich jak Kuba Rozpruwacz, Marc Lépine, Cho Seung-hui, Dimitrios Pagourtzis, Patrick Crusius, Dylann Roof czy Anders Behring Breivik[12] (trzej ostatni to także skrajnie prawicowi terroryści). W społeczności nie znajdują także potępienia wypowiedzi gloryfikujące systemy totalitarne. Niektórzy incele mają tendencję do afirmacji skrajnych postaw oraz kontrowersyjnych poglądów politycznych; część ma skrajnie prawicowe poglądy i popiera ideologię alt-right, na ich forach pojawiło się kilka wpisów prezentujących jednoznacznie pozytywny stosunek do Państwa Islamskiego i islamskiego ekstremizmu w ogóle, ze względu na niektóre normy kulturowe[13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]