InterContinental Warszawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa. Widoczne wcięcie pomiędzy piątą i dwudziestą kondygnacją
InterContinental Warszawa. Widoczne wcięcie pomiędzy piątą i dwudziestą kondygnacją
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Emilii Plater 49
Typ budynku hotel
Styl architektoniczny modernizm międzynarodowy[1]
Architekt Tadeusz Spychała, Wojciech Popławski i Williband Fürst
Inwestor UBM Realitätenentwicklung Aktiengesellschaft
Wysokość całkowita 164[1] m
Wysokość do dachu 154[1] m
Kondygnacje 45
Rozpoczęcie budowy 2001
Ukończenie budowy 2003
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Ziemia52°13′56″N 21°00′10″E/52,232222 21,002778
Strona internetowa

InterContinental Warszawa – pięciogwiazdkowy hotel znajdujący się przy ul. Emilii Plater 49 w Warszawie .

Opis[edytuj]

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów. Kolor elewacji nawiązuje do sąsiedniego wieżowca, Warsaw Financial Center[2]. W hotelu urządzono 414 pokoi, w tym 76 apartamentów z aneksem kuchennym przeznaczonych do dłuższego pobytu[3]. Znajduje się tam również 14 sal konferencyjnych[4], dwie restauracje, bar oraz kawiarnia[5]. Na 43. i 44. piętrze (150 metrów nad ziemią) powstało centrum rekreacji z siłownią, salą do aerobiku, jacuzzi i basenem o wymiarach 6 × 14 metrów[6]. Jest to najwyżej położony basen w Polsce. Z okien centrum widać Wisłę, do czego nawiązuje jego angielska nazwa (RiverView Wellness Centre)[7].

Na podziemnych kondygnacjach znajduje się parking dla 175 samochodów[2].

Budynek został wzniesiony w latach 2001–2003[7] według projektu Tadeusza Spychały, Wojciecha Popławskiego i Willibanda Fürsta[1]. Konstrukcję żelbetową zaprojektowali Johann Meyer i Jerzy Błażeczek[7]. InterContinental powstał na niewielkiej działce, na której wcześniej znajdował się pierwszy w Polsce klub jazzowy Akwarium[8].

Przeciwko budowie wieżowca protestowali mieszkańcy sąsiadującego z nim bloku mieszkalnego, twierdząc że ograniczy im dostęp do światła słonecznego[8]. Doszło jednak do porozumienia z inwestorem, co miało wpływ na konstrukcję i wygląd budynku[8]. Pomiędzy piątą a dwudziestą kondygnacją zostało bowiem zaprojektowane wcięcie, które zapewnia odpowiednie nasłonecznienie mieszkań w sąsiednim bloku[9].

Całkowity koszt budowy wieżowca wyniósł 113 mln euro[8].

Warszawski InterContinental jest jednym z najwyższych pięciogwiazdkowych hoteli w Europie[8].

Przypisy

  1. a b c d Jarosława Zieliński: Złota 44 i inne warszawskie niebotyki. Warszawa: EKBIN, 2015, s. 200. ISBN 978-83-940941-0-2.
  2. a b Jarosława Zieliński: Złota 44 i inne warszawskie niebotyki. Warszawa: EKBIN, 2015, s. 202. ISBN 978-83-940941-0-2.
  3. O hotelu. W: InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  4. Konferencje i bankiety. W: InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  5. Restauracje i bar. W: InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  6. RiverView Wellness Centre. W: InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  7. a b c Dariusz Bartoszewicz. W cieniu drapaczy chmur. Spacerownik. „Dodatek do 'Gazety Stołecznej'”, s. 10, 17 października 2016. 
  8. a b c d e Jarosława Zieliński: Złota 44 i inne warszawskie niebotyki. Warszawa: EKBIN, 2015, s. 201. ISBN 978-83-940941-0-2.
  9. Dariusz Bartoszewicz. Jej warszawskie wysokości. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 20 marca 2015. 

Linki zewnętrzne[edytuj]