Przejdź do zawartości

InterContinental Warszawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
InterContinental Warszawa
Ilustracja
Hotel od strony ul. Emilii Plater. Widoczne wcięcie pomiędzy piątą i dwudziestą kondygnacją
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Emilii Plater 49

Typ budynku

hotel

Styl architektoniczny

modernizm międzynarodowy[1.1]

Architekt

Tadeusz Spychała, Wojciech Popławski i Williband Fürst

Inwestor

UBM Realitätenentwicklung Aktiengesellschaft

Wysokość całkowita

164 m[1.1]

Wysokość do dachu

154 m[1.1]

Kondygnacje

45

Rozpoczęcie budowy

2001

Ukończenie budowy

2003

Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „InterContinental Warszawa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „InterContinental Warszawa”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „InterContinental Warszawa”
Ziemia52°13′56″N 21°00′10″E/52,232222 21,002778
Strona internetowa

InterContinental Warszawa – pięciogwiazdkowy hotel znajdujący się przy ul. Emilii Plater 49 w Warszawie.

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów. Kolor elewacji nawiązuje do sąsiedniego wieżowca, Warsaw Financial Center[1.2]. W hotelu urządzono 414 pokoi, w tym 76 apartamentów przeznaczonych do dłuższego pobytu[2]. Znajduje się tam również 14 sal konferencyjnych[3], dwie restauracje, bar oraz kawiarnia[2]. Na 43. i 44. piętrze (150 metrów nad ziemią) powstało centrum rekreacji z siłownią, salą do aerobiku, wanną z hydromasażem i basenem o wymiarach 6 × 14 metrów[4]. Jest to najwyżej położony basen w Polsce. Z okien centrum widać Wisłę, do czego nawiązuje jego angielska nazwa (RiverView Wellness Centre)[5].

Na podziemnych kondygnacjach znajduje się parking dla 175 samochodów[1.2].

Budynek został wzniesiony w latach 2001–2003[5] według projektu Tadeusza Spychały, Wojciecha Popławskiego i Willibanda Fürsta[1.1]. Konstrukcję żelbetową zaprojektowali Johann Meyer i Jerzy Błażeczek[5]. InterContinental powstał na niewielkiej działce, na której wcześniej znajdował się pierwszy w Polsce klub jazzowy Akwarium[1.3].

Przeciwko budowie wieżowca protestowali mieszkańcy sąsiadującego z nim bloku mieszkalnego, twierdząc że ograniczy im dostęp do światła słonecznego[1.3]. Doszło jednak do porozumienia z inwestorem, co miało wpływ na konstrukcję i wygląd budynku[1.3]. Pomiędzy piątą a dwudziestą kondygnacją zostało bowiem zaprojektowane wcięcie, które zapewnia odpowiednie nasłonecznienie mieszkań w sąsiednim bloku[6].

Całkowity koszt budowy wieżowca wyniósł 113 mln euro[1.3].

Warszawski InterContinental jest jednym z najwyższych pięciogwiazdkowych hoteli w Europie[1.3].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • W 2016 hotel, jako jedyny w Polsce, otrzymał pięć gwiazdek (symboli budynku określających poziom usług) w czerwonym przewodniku Michelina „Main Cities of Europe"[7].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Jarosław Zieliński: Złota 44 i inne warszawskie niebotyki. Warszawa: EKBIN, 2015. ISBN 978-83-940941-0-2.
    1. 1 2 3 4 S. 200.
    2. 1 2 S. 202.
    3. 1 2 3 4 5 S. 201.
  2. 1 2 Nowoczesny hotel w centrum Warszawy. [w:] InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  3. Konferencje. [w:] InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2018-02-28].
  4. RiverView Wellness Centre. [w:] InterContinental Warszawa [on-line]. warszawa.intercontinental.com. [dostęp 2016-11-14].
  5. 1 2 3 Dariusz Bartoszewicz. W cieniu drapaczy chmur. Spacerownik. „Dodatek do 'Gazety Stołecznej'”, s. 10, 17 października 2016.
  6. Dariusz Bartoszewicz. Jej warszawskie wysokości. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 20 marca 2015.
  7. Warszawski Intercontinental na pięć gwiazdek Michelina. rp.pl, 27 marca 2017. [dostęp 2017-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-27)].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]