Ireneusz Pękalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ireneusz Pękalski
Biskup tytularny Castello di Tingizio
Ireneusz Pękalski
Omnibus Omnia
Wszystkim dla wszystkich
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1950
Tomaszów Mazowiecki
Biskup pomocniczy łódzki
Okres sprawowania od 2000
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 czerwca 1974
Nominacja biskupia 11 grudnia 1999
Sakra biskupia 8 stycznia 2000
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 stycznia 2000
Miejscowość Łódź
Miejsce archikatedra łódzka
Konsekrator Władysław Ziółek
Współkonsekratorzy Janusz Bolonek
Adam Lepa

Ireneusz Józef Pękalski[1] (ur. 9 marca 1950 w Tomaszowie Mazowieckim) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi w latach 1993–2000, biskup pomocniczy łódzki od 2000.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 9 marca 1950 w Tomaszowie Mazowieckim[2]. W 1968 ukończył tamtejsze II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego[3]. Studiował w Seminarium Duchownym w Łodzi[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu w 2 czerwca 1974 biskup diecezjalny łódzki Józef Rozwadowski[1]. Dalsze studia odbył w zakresie prawa kanonicznego w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Na Wydziale Prawa Kanonicznego rzymskiego uniwersytetu uzyskał w 1981 doktorat[2].

Pracował jako wikariusz w parafii Ksawerów. Był notariuszem kurii biskupiej w Łodzi, obrońcą węzła małżeńskiego oraz sędzią w trybunale kościelnym. Został sekretarzem rady kapłańskiej i członkiem kolegium konsultorów. Był wicepostulatorem w procesie beatyfikacyjnym Wandy Malczewskiej[2]. W latach 1993–2000 pełnił funkcję redaktora naczelnegoŁódzkich Studiów Teologicznych[4]. Brał udział w III Synodzie Archidiecezji Łódzkiej. W 1993 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 1997 został kanonikiem gremialnym Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej[2].

W Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi prowadził wykłady z prawa kanonicznego i lektoraty łaciny. W latach 1987–1993 był prorektorem, a w latach 1993–2000 rektorem tego seminarium. Prawo kanoniczne wykładał ponadto w Instytucie Teologicznym i w Łódzkim Ośrodku Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[2].

11 grudnia 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Castello di Tingizio[5][6]. Święcenia biskupie otrzymał 8 stycznia 2000 w archikatedrze łódzkiej[7]. Udzielił mu ich arcybiskup metropolita łódzki Władysław Ziółek, któremu asystowali arcybiskup Janusz Bolonek, nuncjusz apostolski w Urugwaju, i Adam Lepa, biskup pomocniczy łódzki[1]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Omnibus omnia” (Wszystkim dla wszystkich)[8]. W archidiecezji objął urząd wikariusza generalnego. W 2014 został ustanowiony dziekanem Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej[2].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski został delegatem ds. Duszpasterstwa Kobiet, a ponadto członkiem Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów oraz Rady ds. Ekumenizmu[2].

Tytuły[edytuj]

W 2014 nadano mu tytuł honorowego obywatela Tomaszowa Mazowieckiego[9].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Ireneusz Pękalski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-08-24].
  2. a b c d e f g h Nota biograficzna Adama Lepy na stronie archidiecezji łódzkiej. archidiecezja.lodz.pl. [dostęp 2016-10-18].
  3. Historia II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim. [dostęp 2014-04-18].
  4. Historia Studiów. archidiecezja.lodz.pl. [dostęp 2013-08-24].
  5. Nomina di ausiliare di Lodz (Polonia) (wł.). press.catholica.va (arch.), 1999-12-11. [dostęp 2014-04-18].
  6. Ł. Głowacki: 13. rocznica sakry biskupa Ireneusza Pękalskiego. archidiecezja.lodz.pl, 2013-01-07. [dostęp 2013-08-24].
  7. Łódź: ks. Ireneusz Pękalski przyjął świecenia biskupie. ekai.pl, 2000-01-08. [dostęp 2013-08-24].
  8. Ireneusz Pękalski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2016-10-18].
  9. B. Dobrzyńska: Biskup Ireneusz Pękalski honorowym obywatelem Tomaszowa. tomaszowmazowiecki.naszemiasto.pl, 2014-03-28. [dostęp 2014-04-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]