Bohdan Bejze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bohdan Bejze
Biskup tytularny Idassy
Herb Bohdan Bejze Ad gloriam Dei et pacem in terris
Dla chwały Boga i pokoju na ziemi
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1929
Pabianice
Data i miejsce śmierci 19 marca 2005
Łódź
Biskup pomocniczy łódzki
Okres sprawowania 1963–2005
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 14 czerwca 1953
Nominacja biskupia 25 czerwca 1963
Sakra biskupia 1 września 1963
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 września 1963
Miejscowość Łódź
Miejsce katedra św. Stanisława Kostki
Konsekrator Stefan Wyszyński
Współkonsekratorzy Michał Klepacz
Jan Kulik

Bohdan Bejze (ur. 28 lutego 1929 w Pabianicach, zm. 19 marca 2005 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor doktor habilitowany filozofii, biskup pomocniczy łódzki w latach 1963–2005.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do Męskiego Gimnazjum im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach. W 1948 po zdaniu egzaminu maturalnego wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. 14 czerwca 1953 został wyświęcony na prezbitera przez biskupa diecezjalnego łódzkiego Michała Klepacza. Po ukończeniu studiów na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w 1959 uzyskał stopień doktora filozofii. Habilitował się w 1972. W 1987 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1993 – profesorem zwyczajnym.

W Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi od 1958 wykładał: filozofię Boga, religioznawstwo i współczesne kierunki filozoficzne. W latach 1961–1999 wykładał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie oraz kierował Katedrą Filozofii Boga i Religii. Od 1969 był członkiem Senatu ATK. W 1972 został nominowany na docenta w Akademii Teologii Katolickiej. Od 1976 kierował Katedrą Filozofii Boga i Religii na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej ATK. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Naukowego Towarzystwa Tomistycznego w Warszawie i Societa Internazionale Tomaso d’Aquino w Rzymie.

W 1963 papież Jan XXIII, tuż przed swoją śmiercią, mianował go biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Idassa. Nominacja została zatwierdzona przez kolejnego papieża Pawła VI. 1 września 1963 przyjął w katedrze łódzkiej sakrę biskupią z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski. W diecezji łódzkiej sprawował urząd wikariusza generalnego, był także przewodniczącym Wydziału Nauki i Kultury Chrześcijańskiej. Objął funkcję prałata dziekana Archikatedralnej Kapituły Łódzkiej.

W ramach Episkopatu Polski był przewodniczącym Komisji ds. Kultury i Komisji ds. Dialogu z Niewierzącymi. Należał także do Komisji ds. Wydawnictw Katolickich i Komisji ds. Nauki Katolickiej. W latach 1964–1965 reprezentował Polskę na obradach soboru watykańskiego II.

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 19 marca 2005. Pochowany został w grobowcu kapituły łódzkiej na Starym Cmentarzu przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Kierunki jego badań obejmowały: związek filozoficznej afirmacji istnienia Boga i postaw moralnych, poprawną filozoficznie koncepcję istoty Boga, rozum w postawie człowieka wierzącego, współczesne zakwestionowania klasycznych dowodów na istnienie Boga, współczesną koncepcję filozofii Boga, współczesną koncepcję filozofii religii. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół metafizyki i teodycei. Był specjalistą w zakresie filozofii religii, autorem wielu prac dotyczących historii filozofii i spraw Boga.

Zredagował serie wydawnicze: W nurcie zagadnień posoborowych, Chrześcijanie oraz 65 tomów poświęconych filozofii, biografiom chrześcijan (ze szczególnym uwzględnieniem św. Maksymiliana Kolbego) i problematyce soboru watykańskiego II. Był też współredaktorem licznych prac zbiorowych oraz autorem wielu artykułów. Dążył do upowszechnienia zagadnień filozoficznych i kultury polskiej opartej na chrześcijaństwie.

Tytuły, wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2002 nadano mu tytuł honorowego obywatela Pabianic[1].

Otrzymał Nagrodę Naukową im. Włodzimierza Pietrzaka (1994) i Nagrodę Naukową I stopnia im. Ireny i Franciszka Skowyrów (1997).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Honorowi Obywatele Miasta Pabianic. um.pabianice.pl. [dostęp 2016-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]