Jacek Merkel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Merkel
JacekMerkel1986.JPG
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1954
Toruń
Minister stanu ds. bezpieczeństwa narodowego
Okres od 29 grudnia 1990
do 11 marca 1991
Następca Lech Kaczyński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Jacek Aleksander Merkel (ur. 20 listopada 1954 w Toruniu) – polski polityk, przedsiębiorca, w latach 1989–1993 poseł na Sejm X i I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1978 studia na Politechnice Gdańskiej. W sierpniu 1980 uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej. Następnie został członkiem władz „Solidarności” (zasiadał w prezydium zarządu regionu i prezydium Komisji Krajowej). W stanie wojennym internowano go na okres ponad roku. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Kierował sztabem wyborczym Lecha Wałęsy w 1990, a po jego zwycięstwie do 12 marca 1991 zajmował stanowisko ministra stanu do spraw bezpieczeństwa narodowego w Kancelarii Prezydenta RP.

Od 1989 do 1993 pełnił funkcję posła na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego i I kadencji jako członek Kongresu Liberalno-Demokratycznego. Zasiadał w prezydium rady krajowej KLD, prowadził kampanię wyborczą tej partii w 1993. Od 1994 do 2001 był członkiem Unii Wolności.

W 2001 wraz z Maciejem Płażyńskim, Donaldem Tuskiem i Andrzejem Olechowskim zakładał Platformę Obywatelską, został pełnomocnikiem okręgowym tej inicjatywy, wkrótce jednak wycofał się z bieżącej polityki.

W 1990 został przewodniczącym rady nadzorczej Fundacji Gospodarczej NSZZ „Solidarność”, w latach 1991–1993 był prezesem Solidarność Chase Bank S.A. Zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jest autorem publikacji W imieniu własnym wydanej przez Wydawnictwo Bursztyn (Gdańsk 1999, ​ISBN 83-87650-04-8​).

Odznaczenia[edytuj]

W 2011 został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego, za wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce, za znaczące osiągnięcia w działalności publicznej i społecznej, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1], którego przyjęcia jednak odmówił[2].

Przypisy

  1. M.P. z 2011 r. Nr 98, poz. 994
  2. Jacek Merkel. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2014-03-09].

Bibliografia[edytuj]