Jerzy Bahr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Bahr
Jerzy Bahr Katyn Russia April10 2009 Fot Mariusz Kubik.JPG
Jerzy Bahr (2009)
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1944
Kraków
Data i miejsce śmierci 25 lipca 2016
Kraków
Ambasador RP na Ukrainie
Okres od 1996
do 2001
Poprzednik Jerzy Kozakiewicz
Następca Marek Ziółkowski
Ambasador RP w Turkmenistanie
Okres od 1996
do 2001
Ambasador RP na Litwie
Okres od 2001
do 2005
Poprzednik Eufemia Teichmann
Następca Janusz Skolimowski
Ambasador RP w Rosji
Okres od 2006
do 2010
Poprzednik Wiktor Ross (chargé d’affairs)
Następca Wojciech Zajączkowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa „Bene Merito” Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa)

Jerzy Artur Bahr (ur. 23 kwietnia 1944 w Krakowie[1], zm. 25 lipca 2016 tamże[2]) – polski dyplomata i urzędnik państwowy, od 2006 do 2010 ambasador RP w Rosji, były szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Życiorys[edytuj]

Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie[3]. W 1967[4] ukończył studia z zakresu socjologii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracował najpierw jako asystent w krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, skończył studia podyplomowe w Instytucie Nauk Politycznych UJ, a następnie kontynuował pracę naukowo-dydaktyczną w Instytucie Śląskim w Opolu[4].

W 1974 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w którym pełnił funkcje członka delegacji polskiej na etapie przygotowawczym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Genewie, sekretarza ds. prasowych w Ambasadzie PRL w Bukareszcie i referenta ds. Rumunii[4]. W stanie wojennym odszedł z resortu, wystąpił też z PZPR. W 1982 zrezygnował ze służby zagranicznej i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Prawa Publicznego i Stosunków Międzynarodowych[4].

Podczas wyjazdu szkoleniowego do Wiednia w 1983 uzyskał azyl polityczny. Współpracował z Radiem Wolna Europa, a ponadto z zachodnimi instytucjami badawczymi, m.in. był doradcą w Szwajcarskim Instytucie Wschodnim w Bernie (w latach 1986–1991).

W 1989 wrócił do Polski, a w 1991 do pracy w MSZ. Był kolejno radcą ds. politycznych Ambasady RP w Moskwie, konsulem generalnym RP w Kaliningradzie (1992–1994), a od 1994 do 1996 zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Europejskiego II. Od 1996 do 2001 był ambasadorem RP w Kijowie (z akredytacją także na Turkmenistan), a w latach 2001–2005 w Wilnie.

Od 21 stycznia 2005 do 22 grudnia 2005 był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 19 maja 2006 został powołany na stanowisko ambasadora RP w Rosji. Odwołano go z dniem 30 września 2010[5]. Zasiadał również w Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych.

Zdał egzaminy państwowe z języków angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego i rumuńskiego. Deklarował także znajomość języków ukraińskiego i litewskiego[6].

Pochowany na cmentarzu w Imbramowicach.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Przypisy

  1. Decyzja nr 80 Ministra Spraw Zagranicznych z 23 listopada 2009 r. w sprawie nadania Odznaki Honorowej „Bene Merito”. [dostęp 31 stycznia 2012].
  2. Nie żyje Jerzy Bahr. Dyplomata i były ambasador RP w Rosji miał 72 lata. tvn24.pl, 25 lipca 2016. [dostęp 25 lipca 2016].
  3. Spis absolwentów. v-lo.krakow.pl. [dostęp 2 sierpnia 2016].
  4. a b c d Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. s. 94.
  5. M.P. z 2010 r. Nr 91, poz. 1056
  6. Biuletyn nr: 587/V. Komisja Spraw Zagranicznych /nr 34/. sejm.gov.pl, 27 kwietnia 2006. [dostęp 31 lipca 2016].
  7. M.P. z 2011 r. Nr 19, poz. 198
  8. M.P. z 2006 r. Nr 6, poz. 88
  9. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 28 marca 2011].
  10. Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvotie, sākot no 2004. gada 1.oktobra (łot.). president.lv. [dostęp 27 września 2016]. s. 54.
  11. Dz. Urz. MSZ Nr 6, poz. 99.
  12. Wręczenie odznaczeń „Bene Merito” przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 17 listopada 2010].
  13. Bahr został odznaczony „Gwiazdą Dyplomacji Litwy”. pl.delfi.lt, 18 grudnia 2012. [dostęp 8 maja 2013].

Bibliografia[edytuj]