Jakub Franciszek Edward Stuart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub (III) Stuart (Anglia)
Jakub (VIII) Stuart (Szkocja)
Z Bożej łaski król Anglii, Szkocji, Francji i Irlandii, Obrońca Wiary, etc.
Ilustracja
ilustracja herbu
Jakobicki pretendent do tronu Anglii i Szkocji
Okres

od 16 września 1701
do 1 stycznia 1766

Poprzednik

Jakub II Stuart

Następca

Karol III Stuart

Dane biograficzne
Dynastia

Stuartowie

Data urodzenia

10 czerwca 1688

Data śmierci

1 stycznia 1766

Ojciec

Jakub II Stuart

Matka

Maria z Modeny

Żona

Maria Klementyna Sobieska

Dzieci

Karol III Stuart
Henryk Benedykt Stuart

Jakub Franciszek Edward Stuart, ang. James Francis Edward Stuart/Stewart (ur. 10 czerwca 1688, zm. 1 stycznia 1766) – pretendent do tronu Szkocji i Anglii z ramienia jakobitów jako Jakub III (w Anglii) i VIII (w Szkocji).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jakuba II i VII i jego drugiej żony – Marii z Modeny, córki Alfonsa IV d’Este. Wychował się we Francji. Po śmierci ojca w 1701 został jakobickim pretendentem do tronów Anglii i Szkocji. Został uznany za prawowitego króla przez Ludwika XIV, co stało się jedną z przyczyn wojny o sukcesję hiszpańską. W 1708 podjął nieudaną próbę lądowania w Szkocji na czele wojsk francuskich. Po śmierci został pochowany w bazylice św. Piotra na Watykanie.

Ożeniony w 1719 z Marią Klementyną Sobieską (wnuczką Jana III), z którą miał dwóch synów: