Jan Barcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Barcz
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1953
Puławy
Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo europejskie, prawo międzynarodowe
Alma Mater UMCS
Doktorat 1978 – nauki prawne
Uniwersytet Humboldtów
Habilitacja 1987 – nauki prawne
Instytut Nauk Prawnych PAN
Profesura 30 lipca 1993
Profesor
Jednostka WPiA UMCS (1975–79)
PISM (1984–92)
KSAP (1991–92, 2000–04)
SGH (od 2000)
Akademia Leona Koźmińskiego (od 2007)
Stanowisko kierownik Katedry Prawa Europejskiego SGH
Ambasador RP w Austrii
Okres spraw. 1 września 1995
3 maja 2000
Poprzednik Władysław Bartoszewski
Następca Irena Lipowicz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi

Jan Aleksander Barcz (ur. 19 lutego 1953[1] w Puławach[2]) – profesor prawa, kierownik Katedry Prawa Międzynarodowego i Prawa UE w Kolegium Prawa Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie, dyplomata, w latach 1995–2000 ambasador Polski w Austrii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1975). Doktorat uzyskał w 1978 na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie, habilitację w 1987 w Instytucie Państwa i Prawa PAN. W 1993 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Pracownik naukowy Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie (1975–1979), następnie Instytutu Badania Prawa Sądowego w Warszawie (1979–1984) i Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (1984–1992).

W latach 1991–1992 i 2000–2004 wykładowca w Krajowej Szkole Administracji Publicznej. Od 2000 profesor w Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie – kierownik Katedry Prawa Europejskiego. Od 2007 kierownik Katedry Prawa Międzynarodowego i Prawa UE w Kolegium Prawa Akademii Leona Koźmińskiego.

Członek komitetu redakcyjnego miesięcznika Państwo i Prawo.

Działalność publiczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1989–2001 był w służbie dyplomatycznej RP. Członek polskiej delegacji na konferencję „2 + 4” oraz delegacji negocjującej traktaty polsko-niemieckie z lat 1990–1992.

Od 1992 radca i minister pełnomocny w Ambasadzie RP w Wiedniu, w latach 1995–2000 Ambasador RP w Wiedniu.

W latach 2000–2001 dyrektor Departamentu Unii Europejskiej MSZ, a następnie dyrektor Gabinetu Politycznego Ministra Spraw Zagranicznych.

Od 2015 wchodzi w skład rady programowej Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor około dwudziestu monografii i ponad 150 artykułów naukowych.

Redaktor naukowy podręcznika Prawo Unii Europejskiej: t. I – Zagadnienia systemowe; t. II – Prawo materialne i polityki; t. III – Materiały do nauki prawa UE; t. IV – Casebook.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Barcz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).