Wacław Żyliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Żyliński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lutego lub 1 marca 1803
Niedzingi lub Merecz
Data i miejsce śmierci 5 maja 1863
Sankt Petersburg
arcybiskup metropolita mohylewski
Okres sprawowania 1856–1863
biskup diecezjalny wileński
Okres sprawowania 1848–1856
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 2 kwietnia 1826[1]
Nominacja biskupia 3 lipca 1848[1],
18 września 1856[2]
Sakra biskupia 17 grudnia 1848[1]
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 grudnia 1848
Konsekrator Kazimierz Dmochowski
Współkonsekratorzy Ignacy Hołowiński
Kasper Borowski

Wacław Żyliński (ur. 19 lutego[3][4] lub 1 marca[5] 1803 w Niedzingach[3] lub Mereczu[5], zm. 5 maja 1863 w Sankt Petersburgu[5]) – duchowny katolicki, biskup wileński (1848–1856), arcybiskup mohylewski (1856–1863).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie szlacheckiej, miał pięciu braci i dwie siostry. Jego ojcem był cześnik Ludwik Żyliński. Wyświęcony na księdza został w 1826 r. Pełnił funkcję wikariusza w Mińsku, proboszcza w Iwieńcu, profesora i rektora seminarium diecezji mińskiej, kanonika i wikariusza kapitulnego mińskiego. Następnie był kanonikiem kapituły diecezjalnej w diecezji wileńskiej oraz członkiem Kolegium Duchownego w Petersburgu[5]. Oznaczał się lojalnością wobec władz i cara, m.in. deklarował gotowość oddania za niego życia[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Władze carskie nadały mu odznaczenia[5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VIII, Patavium 1978, s. 591. (łac.)
  2. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VIII, Patavium 1978, s. 390. (łac.)
  3. a b Niedzingi w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  4. Wacław Żyliński w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  5. a b c d e Żyliński (Wacław). W: Encyklopedyja powszechna. T. 28: Wybrzeże.–Żyżymory.. Warszawa: S. Orgelbrand, s. 1144–1148.
  6. Michał Rękas: Z przeszłości chłopskiego antyklerykalizmu w Polsce. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1953, s. 76.