Edward von Ropp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward von Ropp
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1851
Liksna
Data i miejsce śmierci 25 lipca 1939
Poznań
arcybiskup metropolita mohylewski
Okres sprawowania 1917 – 1939
biskup diecezjalny wileński
Okres sprawowania 1903 – 1917
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 13 lipca 1886
Prezbiterat 2 sierpnia 1886
Nominacja biskupia 9 czerwca 1902
Sakra biskupia 3 listopada 1902
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski

Edward von Ropp (niem. Eduard Michael Johann Maria Baron von der Ropp; ur. 2 grudnia 1851 w Liksnie koło Dyneburga, zm. 25 lipca 1939 w Poznaniu) - biskup katolicki, ordynariusz w Tyraspolu (1902-1903), biskup wileński (1903-1917), arcybiskup mohylewski (1917-1926).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Trzeci z czwórki synów barona Emmericha Juliusa von der Roppa i hrabianki Izabelli Józefy Plater-Zyberk (Isabella von Plater-Syberg), córki Michała Platera-Zyberka, cywilnego wicegubernatora wileńskiego. Po studiach w Petersburgu pracował w administracji państwowej. Wstąpił do seminarium duchownego w Kownie, gdzie przyjął święcenia kapłańskie 20 lipca 1886 r. Proboszcz w Lipawie na Łotwie, kanonik żmudzki. Troszczył się o rozwój szkolnictwa ludowego i działalność charytatywną.

9 czerwca 1902 mianowany biskupem tyraspolskim, sakrę biskupią przyjął 16 listopada 1902 w Petersburgu z rąk abpa Bolesława Hieronima Kłopotowskiego (współkonsekratorzy − Antoni Baranowski i Kazimierz Ruszkiewicz). 9 listopada 1903 mianowany biskupem wileńskim, ingres do katedry wileńskiej odbył 2 grudnia 1903. Za próby rozwiązania konfliktów narodowościowych i popieranie interesów polskich zmuszony został przez władze rosyjskie w 1907 do opuszczenia diecezji i osiedlenia się w Niszczy, w guberni witebskiej. 25 lipca 1917 mianowany arcybiskupem mohylewskim, ingres do katedry w Mohylewie odbył 2 grudnia 1917. Był także administratorem apostolskim diecezji mińskiej w 1917 r. Ostatni pasterz na stolicy metropolitalnej w Mohylewie. Skazany przez władze radzieckie na śmierć. 29 kwietnia 1919 deportowany z terenu ZSRR, rezydował w Lublinie, Warszawie i Poznaniu. W Lublinie pełnił posługę w kościele pw. św. Jozafata przy ul. Zielonej 3, który to kościół - dotąd prawosławna cerkiew - został mu przekazany przez biskupa lubelskiego Mariana Leona Fulmana na prokatedrę. W budynkach kościelnych abp Ropp otworzył seminarium duchowne, działające pod nazwą Instytutu Misyjnego[1].

Zmarł 25 lipca 1939 w Poznaniu. 28 lipca 1939 został pochowany w Kaplicy Szołdrskich w podziemiach archikatedry poznańskiej[2]. W 1983 ciało abpa Edwarda von Roppa przewieziono do Białegostoku i złożono do krypty archikatedry białostockiej[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesja apostolska
Biskup Data konsekracji
Stanisław Zdzitowiecki 23 listopada 1902
Josef Alois Kessler 10 listopada 1904
Jāzeps Rancāns 4 maja 1924

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kościół pw. św. Jozafata. diecezja.lublin.pl. [dostęp 2013-03-06].
  2. Pogrzeb ś. p. metropolity arcybiskupa Edwarda Roppa. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 170 z 30 lipca 1939. 
  3. Tajemnice krypt w najstarszym kościele w mieście. bialystok.tvp.pl, 2010-11-01. [dostęp 2017-03-26].
  4. Jubileusz ks. Arcyb. Roppa. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 128 z 5 czerwca 1927. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]