Jan Cieślik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Cieślik
generał brygady generał brygady
Data urodzenia 4 października 1924
Data i miejsce śmierci 5 października 1995
Warszawa, Polska
Przebieg służby
Lata służby 1945-1985
Siły zbrojne Orl.jpg Gwardia Ludowa

Orl.jpg Armia Ludowa

Orzeł LWP.jpg LWP

Stanowiska sekretarz Komitetu Partyjnego PZPR MON, z-ca d-cy WOPK ds. politycznych, wiceprezes ZG Ligi Obrony Kraju
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Partyzancki Srebrny Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowa Odznaka „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” Złota Odznaka im. Janka Krasickiego Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 30 years of victory rib.png 40 years of victory rib.png

Jan Cieślik (ur. 4 października 1924, zm. 5 października 1995 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej walczył w szeregach Gwardii Ludowej, a następnie Armii Ludowej. W 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. Ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi, a w kolejnych latach służby Wyższą Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Rembertowie oraz Wojskową Akademię Polityczną im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie.

Przez cały okres służby w Wojsku Polskim od 1945 do 1985 służył w aparacie politycznym LWP. Był m.in. sekretarzem Komitetu Partyjnego Głównego Zarządu Politycznego WP i instytucji podległych w latach 1962–1964, zastępcą sekretarza Komitetu Partyjnego MON w latach 1965–1967 oraz sekretarzem tego komitetu w latach 1967–1968. W latach 1968–1978 był zastępcą do spraw politycznych dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Do stopnia generała brygady awansowany w październiku 1971. Nominację wręczył przewodniczący Rady Państwa Józef Cyrankiewicz. Od 1978 był wiceprezesem Zarządu Głównego Ligi Obrony Kraju. W 1985 pożegnany oficjalnie przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego oraz szefa Głównego Zarządu Politycznego WP gen. broni Józefa Baryłę i przeniesiony w stan spoczynku.

Działacz PPR i PZPR. W latach 1968–1980 wchodził w skład Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR. Zasiadał również w Radzie Naczelnej ZBoWiD.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista odznaczonych. „Nowiny”, s. 2, Nr 123 z 6 maja 1971. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H.P. Kosk Generalicja Polska, tom I, Wydawnictwo Ajaks, Warszawa - Pruszków 1999
  • S. Czmur, W. Wójcik Generałowie w stalowych mundurach, Wydawnictwo Czasopism WLOP - Dom Wydawniczy Bellona, Poznań - Warszawa 2003, ss. 24-25
  • L. Grot, T. Konecki, E. Nalepa, Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej, Warszawa 1988
  • P. Martell, G.P. Hayes, World military leaders, Bowker, New York 1974
  • J. Stroynowski, ed., Who is who in the Socialist countries of Europe: a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989