Jan Urosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Urosz serb. Јован Урош, Jovan Uroš, łac. John Ouresis Doukas Palaiologos, rec. Ιωάννης Ούρεσης Δούκας Παλαιολόγος, (Iōannēs Ouresēs Doukas Palaiologos) (zm. 1422/1423) – władca Tesalii w latach 1370-1373, samozwańczy cesarz Serbów i Greków.

Był synem Symeona Urosza Siniszy, władcy Epiru. Abdykował na rzecz swojego krewnego Aleksego Angelosa Philanthropenosa (ok.1373–ok.1390). Został mnichem. Wcześniej poślubił córkę Radoslava Hlapena, serbskiego pana w Macedonii. Miał pięcioro dzieci:

  • Konstantyna
  • Michała
  • Demetriusza
  • Helenę, która poślubiła Teodora Kantakuzena.
  • Asaninę

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • William Miller, The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566), New York: E.P. Dutton and Company 1908.
  • Donald M. Nicol, The Despotate of Epiros 1267-1479. A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages, Cambridge 1984, ​ISBN 0-521-13089-1
  • John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press 1994, ​ISBN 978-0-472-08260-5
  • George Christos Soulis, The Serbs and Byzantium during the reign of Tsar Stephen Dušan (1331–1355) and his successors, Dumbarton Oaks 1984, ​ISBN 0-88402-137-8