Jan Urosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Urosz serb. Јован Урош, Jovan Uroš, łac. John Ouresis Doukas Palaiologos, rec. Ιωάννης Ούρεσης Δούκας Παλαιολόγος, (Iōannēs Ouresēs Doukas Palaiologos) (zm. 1422/1423) – władca Tesalii w latach 1370-1373, samozwańczy cesarz Serbów i Greków.

Był synem Symeona Urosza Siniszy, władcy Epiru. Abdykował na rzecz swojego krewnego Aleksego Angelosa Philanthropenosa (ok.1373–ok.1390). Został mnichem. Wcześniej poślubił córkę Radoslava Hlapena, serbskiego pana w Macedonii. Miał pięcioro dzieci:

  • Konstantyna
  • Michała
  • Demetriusza
  • Helenę, która poślubiła Teodora Kantakuzena.
  • Asaninę

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • William Miller, The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566), New York: E.P. Dutton and Company 1908.
  • Donald M. Nicol, The Despotate of Epiros 1267-1479. A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages, Cambridge 1984, ​ISBN 0-521-13089-1
  • John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press 1994, ​ISBN 978-0-472-08260-5
  • George Christos Soulis, The Serbs and Byzantium during the reign of Tsar Stephen Dušan (1331–1355) and his successors, Dumbarton Oaks 1984, ​ISBN 0-88402-137-8