Janusz Kijowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Kijowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1948
Szczecin
Zawód reżyser, nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Janusz Józef Kijowski (ur. 14 grudnia 1948 w Szczecinie) – polski reżyser i nauczyciel akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa Kijowskiego i brat Jerzego Kijowskiego. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (matura w 1966)[1]. Działał w ruchu starszoharcerskim, pełnił funkcję komendanta szczepu 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Czarna Jedynka”[2]. W 1972 został absolwentem Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1978 ukończył studia na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. W okresie studiów był krytykiem filmowym, pisał recenzje dla tygodnika „Kultura”.

Od 1983 wykładał w Institut national supérieur des arts du spectacle (INSAS) w Brukseli, a od 1998 także w łódzkiej PWSFTviT. W 2000 uzyskał stopień doktora sztuk filmowych, a w 2004 stopień doktora habilitowanego w tej samej dziedzinie. Specjalizuje się w zakresie reżyserii filmowej, teatralnej i telewizyjnej. W 2002 został wiceprezesem Europejskiej Federacji Reżyserów Filmowych (FERA). Zawodowo związany z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, na którym objął stanowisko profesora. W 2004 powołany na funkcję dyrektora olsztyńskiego Teatru im. Jaracza, którą sprawował do sierpnia 2018[3]. Kontrakt ten z nim miał zostać przedłużony, ale Państwowa Inspekcja Pracy potwierdziła stawiane mu przez związki zawodowe zarzuty dotyczące łamania prawa pracy i dyskryminacją ze względu na przynależność związkową[4]. W 2009 objął również funkcję dyrektora artystycznego Koszalińskiego Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”.

W wyborach w 2005 był liderem listy wyborczej Partii Demokratycznej do Sejmu w okręgu olsztyńskim[5]. W wyborach w 2011 ponownie bezskutecznie startował do Sejmu (z listy SLD)[6]. Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010[7] oraz wyborami prezydenckimi w 2015[8].

Ojciec aktorki Julii Kijowskiej i operatora Jakuba Kijowskiego, stryj Mateusza Kijowskiego[9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2005 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[10], a w 2014 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11]. W 2009 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi[12].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Rylski: Absolwenci Reytana 1966. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2021-09-16].
  2. Dane osoby z katalogu osób „rozpracowywanych”. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2021-08-11].
  3. Marek Lewiński: Janusz Kijowski nie jest już dyrektorem olsztyńskiego Teatru im. Stefana Jaracza. ro.com.pl, 29 sierpnia 2018. [dostęp 2018-01-07].
  4. Adam Socha: Inspekcja pracy potwierdziła zarzuty związkowców wobec dyrektora Kijowskiego. debata.olsztyn.pl, 18 czerwca 2018. [dostęp 2018-01-07].
  5. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2020-05-14].
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2020-05-14].
  7. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2014-04-26].
  8. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista. dziennik.pl, 16 marca 2015. [dostęp 2015-03-21].
  9. „Resortowa rodzina Kijowskich”? No to Gowin popłynął. Janusz Kijowski: To siepacz, bez zdolności honorowej. wyborcza.pl, 3 lutego 2016. [dostęp 2016-02-03].
  10. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-06-21].
  11. M.P. z 2014 r. poz. 757.
  12. M.P. z 2009 r. nr 32, poz. 465.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]